“Het liefst klom ik op de hoogste toren,
Om u te laten horen,
Hoe veel ik van u houd,
Ook al ben ik wel eens stout……”
Zo begon een kindergedichtje dat m’n broertje vroeger gemaakt had voor Moederdag. Zeiden we toen vol overtuiging bij het zelfgemaakte ontbijt (met halfgaar gekookte eieren) dat ze die dag niks hoefde te doen, dat wij haar zouden verwennen. Iedereen kan natuurlijk wel raden dat moeders alleen maar meer werk had van de goede bedoelingen van zonen en dochter. Anno 2010 gaat dat bij ons thuis iets anders: we hebben wat leuks voor onze schat van een moeder (ja, dat is ze echt, geloof me) gekocht, de helft van de kinderen ligt tot een uur of een in bed dus moeders mag zelf voor een ontbijtje zorgen en merkt pas iets van haar kinderen tegen de tijd dat ik haar bel. Ja, we worden allemaal ouder, en hebben ons eigen leven, en zo wordt ook Moederdag een dag waarop je bijna verplicht met een glimlach en iets leuks tegenover je moeder staat.
Moederdag, eigenlijk maar een vaag iets. Een dag waarop we onze moeder in het zonnetje zetten, haar laten merken hoeveel we haar waarderen. Heel mooi zou je eigenlijk zeggen. Toch zit daar een keerzijde aan. Mijn ouders zeggen altijd al: “als het alleen op Moederdag hoeft, dan hoeft het van ons niet. De liefde en waardering zouden het hele jaar zichtbaar moeten zijn, niet alleen op deze ene dag.” En daar kan ik me van harte bij aansluiten. Toch is het paradoxale wel dat wanneer je niks doet voor je moeder op deze dag, ze toch wel lichtjes verontwaardigd zal zijn. En dus geef ik mijn moeder straks een hele dikke knuffel.
Gisteren had ik al even vervroegd Moederdag gevierd, met een bedevaartje naar onze moeder. Beter gezegd: naar Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin in Warfhuizen. Want Moederdag kan natuurlijk niet voorbijgaan zonder ook (extra) eer gebracht te hebben aan ons aller Moeder. Met een mooie Mis, een bedevaartje van 2-3 km en Lof in de Kluiskapel was het een mooie dankzegging, en een mooie beleving.
Wij groeten u, o koningin, o Maria:
U Moeder, vol van teed’re min, o Maria:
Keervers:
Groet haar, o cherubijn:
Prijs haar, o serafijn:
Prijst met ons uw koningin:
Salve, salve, salve Regina!
O Moeder van barmhartigheid, o Maria:
En troost in alle bitterheid, o Maria:
Keervers:
Ons leven, zoetheid, hoop en vreugd’, o Maria:
Leid gij ons op de weg der deugd, o Maria:
Keervers:
Toon ons in ‘t uur van onze dood, o Maria:
De zoete vrucht van uwe schoot, o Maria:
Keervers:
