“Maar moet je dan (van jezelf) elke dag bidden of wil je dat? Wil je tijd aan God besteden of moet je dat” Een vraag die een van m’n beste (overigens niet-gelovige) vriendinnen met stelde. Ja, wat geef je daar voor goed antwoord op?
Allereerst is het belangrijk om te beseffen dat het gaat om een relatie met God. In een relatie, bijvoorbeeld een vriendschap- of liefdesrelatie, besteed je tijd aan elkaar, probeer je elkaar te leren kennen en geef je soms dingen op om de ander blij te maken. In een relatie met God is dat niet anders. Hij is er constant voor je, geeft je liefde, al merk je dat niet altijd. Maar het moet natuurlijk wel van twee kanten komen. Wat is er dan logischer dan tijd te besteden aan Hem, door met Hem te praten (bidden), Hem te leren kennen (bijbel lezen), Hem eer te brengen en Hem te ontvangen (de Mis en met name de Eucharistie)?
In eerste instantie lijkt het dus een willen te zijn: een relatie op willen bouwen en onderhouden. Maar wanneer je gevoel even achterblijft, wanneer je moe bent, wanneer je het druk hebt..je wilt ergens wel, maar je doet het minder dan normaal. Maar in je verstand weet je dat het goed is om het toch te doen, en moet je van jezelf. Een moeten dus om het willen, eigenlijk een cirkeltje. Het een vloeit voort uit het ander.
En dat is soms moeilijk uit te leggen aan anderen, die niet snappen waarom je elke zondag naar de Kerk moet, je van jezelf moet bidden, probeert om te leven naar Zijn wil. Maar het belangrijkste is dat het om jouw relatie met God gaat, dat je daar aan werkt, op je eigen manier. De Kerk heeft daarbij regels om in het noodzakelijkste te voorzien, en biedt daarnaast richtlijnen als houvast. Niet om je in een keurslijf te dwingen, maar om je te helpen in je relatie met God.
