Feeds:
Berichten
Reacties

Archief voor de ‘muziek’ Categorie


1. De Paaswake afgelopen zaterdag was ontzettend mooi, waarbij er ook drie mensen in de Kerk opgenomen werden. De Hoogmis van Pasen was zoals ik al dacht echt een groot alleluia-festijn. Hoe heerlijk om katholiek te zijn. Christus resurrexit, Alleluia.

2. Het probleem van het knipperende motormanagementlampje is opgelost. Na aardig wat analyse door de garage met nog ruggespraak en analyse door bevriende FIAT-garage bleek het probleem in de software te liggen. Ik kan zeggen, het is erg fijn om zonder knipperend storingslampje te rijden.

3. Door omstandigheden bij de garage had ik gisteren een wel hele luxe leenauto: een Audi A4 station. Groot, luxe ding. Reed niet onaardig. Maar het is niet mijn auto: te laag en te weinig zicht over de weg. Doe mij maar mijn eigen lieve Pandaatje.

4. Vandaag het bericht gekregen dat een van de erg actieve vrijwilligers in onze parochie plotseling overleden is. Een vrijwilliger die ik graag mocht, ondanks dat hij nogal eens nors en chaotisch kon zijn. Ik zal hem missen. Moge hij rust vinden bij Onze Lieve Heer.

5. Zojuist voor het eerst in jaren weer de film Mary Poppins gezien. Een familiefilm zoals ze tegenwoordig nauwelijks nog maken. Zonde eigenlijk. Eens even geen films over allerlei eigentijdse immorele dingen, maar een fijne familiefilm waarin het gezin, liefde en vreugde centraal staan.
Update: na een Twitter-berichtje besef ik dat er gelukkig ook nog leuke eigentijdse familiefilms zijn, dus een iets minder pessimistische aanvulling.

6. Even een beetje Bijbelse humor:

7. Het is paastijd, tijd dus voor het Regina Caeli. Een prachtige, jubelende, Mariahymne. Mijn verloofde vindt de hymne vreemd genoeg niet mooi, maar dat weerhoudt mij er niet van het niet luidkeels (en vals) in te zetten en hier nog eens te posten: 

Lees het hele bericht »


1. Afgelopen week en aankomende weken is het een beetje druk in het leven van Ingrid: deadlines van onderzoeksvoorstel en subsidieaanvraag voor het onderzoek, cursus om voor te bereiden en dan de bruiloft nog. Vandaar dat er even wat weinig van mij verschijnt. Maar ik ga mijn best doen om een dezer dagen weer een gewone blogpost neer te zetten.

2. Vorige week vrijdag ben ik zoals gezegd naar de musical Annie geweest samen met een goede vriendin. Venna van den Bosch speelde die avond Annie. Ze is pas elf jaar oud, maar heeft al zo’n ongelooflijke stem: 

3. Op de terugweg vanuit Brabant afgelopen weekend wou ik nog even de vespers bidden. Toen ik aan het Magnificat in het Nederlands wou beginnen, kwam er van naast mij ineens een opmerking: doe maar in het Latijn, die ken ik beter. Heerlijk.

4. Afgelopen zaterdag groot deel van de kerkelijke huwelijksformulieren getekend. Veel in te vullen en achter een paar dingen moe(s)ten we nog aan. Het begint wel erg spannend te worden nu. Nog drie maanden..precies.

5. Het nadeel van nu ’s avonds dingen moeten doen is dat je in tegenstelling tot in je studententijd niet tot in de late uurtjes door kunt gaan omdat je de volgende ochtend weer helder en fit moet zijn om verantwoordelijke patiëntenzorg te leveren.

6. Een koning in plaats van een koningin levert soms grote problemen op. Gelukkig weet André van Duin raad: 

7. Gisteren had ik een co-assistent met me mee lopen. Dit is nog erg wennen, omdat ik voor mijn gevoel weinig kan bieden. Tegelijkertijd merkte ik toen zij de opname deed dat ik stiekem best gegroeid ben in het vak en dus wel degelijk iets over kan brengen. Het enige lastige was dat ik nauwelijks aan m’n eigen administratie toegekomen ben.

Lees het hele bericht »


1. Eergisteren zijn mijn verloofde en ik in ondertrouw gegaan bij de gemeente. Het begint nu toch wel heel erg echt te worden. Zelfde ochtend ook trouwringen besteld, daar hadden we gelukkig weinig moeite mee: zelfde idee, zelfde gevoel bij de ringen.
2. Van een lieve protestantse vriendin die naar Rome is geweest heb ik een mooie donkerblauwe hoofddoek gekregen. Zit erg lekker, zodanig dat ik zelfs de neiging krijg om ‘m ook buiten de kerkgang om te dragen.
3. Het schrijven van een onderzoeksvoorstel is best nog een uitdaging en moeilijker dan je zou denken. Ik loop geloof ik inmiddels een beetje achter en er moet dus een tandje harder gewerkt worden. Mocht je me horen bazelen over vragenlijsten en onderzoekstermen, dan weet je waar het van komt.
4. Mijn kerstboom is inmiddels de deur uit. Moet de rest van de zooi nog opruimen. Stalletje staat nog. Langzaam maar zeker begint het normale leven weer. Nog maar een paar weken, dan begint de vastentijd alweer….
5. Een van mijn favoriete hymnes die ik nog even wilde delen. Na lang zoeken eindelijk een volledige versie in fijn tempo, in plaats van dat de helft van de verzen overgeslagen wordt of er een sneltreinvaart aangehouden wordt:

6. Huwelijksstress begint nu toch wel en beetje duidelijk te worden. Niet dat het er niet al een aardige tijd zit, maar met nog maar iets meer dan vier maanden te gaan en nog een hoop te doen begint de stress af en toe wel zwaar vervelend te worden. Morgen maar even de stad in voor een en ander en hopen dat ik dan wat zaken kan regelen zodat de stress wat draaglijker wordt. Trouwen..wie heeft dat ooit verzonnen…
7. Iemand “vervuilde” mijn facebookwall met onderstaand filmpje over vrouwenwijdingen. Waarschuwing: onderstaand filmpje bevat schokkende content. Er is slechts één passend antwoord op het filmpje: Nee, niet doen, af, koest, slecht.
https://www.youtube.com/watch?v=Y0S2WlvNTU8

Lees het hele bericht »


1. We hebben een trouwdatum! Voor de katholieken onder ons: volgens mij de woensdag tussen Pinksteren en Drievuldigheidszondag.
2.Toen ik nog in een studentenkamer zat keek ik er erg nar uit dat ik eindelijk wat meer de ruimte

DSCF0918

Kerstboom in opbouw – met kerststal (Kindeke Jezus zit helaas vast in het geheel)

zou hebben voor een wat grotere kerstboom. En geld voor een echte kerstboom. Een paar dagen geleden was het eindelijk zo ver. Blij als een kind toen ik de bouwmarkt uitliep samen met m’n verloofde, die de boom droeg. Ok, ik vind de boom veel te klein, maar inmiddels vind ik ‘m best mooi. De lichtjes zitten er in (niet zo mooi als m’n moeder het doet, maar die heeft dan inmiddels ook al jaren ervaring), evenals een paar versieringen. De boom is alleen nog zodanig kaal dat ik morgen de winkel maar weer in ga.
3. Deze week heb ik het boek ‘Hanna’s keuze’ uitgelezen. Over een jong meisje dat op jonge leeftijd leukemie overleefde, maar daar een heel slecht hart aan overgehouden heeft. Een mooi boek, wat me weer heeft laten beseffen dat het niet alleen vooruitkijken is, maar ook leven in het hier en nu, en genieten van wat je wel kan in plaats van alles negatief te bezien.
4. Onderstaand gezang wou ik jullie niet onthouden. Echt zo mooi.

5. Doordat ik inmiddels redelijk ingewerkt begin te raken, neem ik ook meer zaken op de afdeling over. Inmiddels het grootste deel denk ik eigenlijk wel, met gelukkig nog wel veel ruimte voor supervisie. Het is echter wel een uitdaging om om te gaan met het feit dat het werk in een kliniek nooit ophoudt.
6. Niet alleen door de toegenomen werkdruk, maar ook door allerlei andere zaken gerelateerd aan de opleiding maar ook privé, ben ik de laatste tijd niet in aan het schrijven van een goed blogstukje toegekomen. Hopelijk komt dat binnenkort weer.
7. Kerstcadeautjes zijn een beetje traditie bij mij in de familie. Dit geef toch elk jaar weer de nodige stress, vooral omdat er een aantal familieleden nog wel eens vrij last minute hun lijstjes doorgeven. M’n verloofde en ik hebben in ieder geval al cadeautjes voor elkaar: tickets voor het concert van Lindsey Stirling. (Bij wijze van uitzondering dat we het nu al van elkaar weten, normaal gesproken proberen we elkaar toch wel een beetje te verrassen).

Lees het hele bericht »


1. De planning voor de bruiloft lijkt eindelijk een beetje concrete vormen aan te nemen. Voor iedereen die het graag wil weten: nee, we hebben nog geen datum. Wel zou die toch binnenkort te prikken moeten zijn. Best een gedoe om allerlei instanties en personen op één moment te laten kunnen. Maar het gaat lukken. Ja, echt.
2. Zoals gemeld in de QTs van vorige week ben afgelopen zaterdag naar Night of the Proms in Ahoy geweest. Vriendin en ik hebben het even uitgerekend, en dit was mijn lustrumjaar. Het was weer mooi hoor: die combinatie van pop en klassiek, de sfeer..een heerlijk avondje weg.
Een van de optredende groepen was Naturally 7. Hieronder een van hun filmpjes. Bedenk daarbij dat er in principe geen gewone instrumenten zijn gebruikt…

3. M’n rechter oor blijft maar eigenwijs doen. De afgelopen jaren om de x aantal weken oor uit laten spuiten omdat het steeds dicht zat door oorsmeer. Tot drie maanden terug. Toen besloot m’n trommelvlies dat het wel een leuk idee was te gaan ontsteken. Was dat eindelijk over, gaat m’n gehoorgang ontsteken. Nu maar hopen dat de volgende rebel niet mijn middenoor is.
4. Doosje Flucloxacilline stinkt. Jemig, wat een geur. Kunnen ze niet een stikker op het potje plakken met de waarschuwing “pas op, stinkt” en artsen en apothekers verplicht dit laten vertellen bij het voorschrijven en verstrekken?
5. Over iets meer dan een week is de jaarlijkse Mars voor het Leven in Den Haag. Mocht je hier nog niet van de op de hoogte zijn scroll dan even naar de post beneden. Zaterdag 8 december, het Plein Den Haag. Een stem voor hen die geen stem hebben. Overigens is er vanuit het Vaticaan een wereldwijde gebedswake voor het leven op de vooravond van de Advent (morgenavond dus). Wellicht dat er in je eigen bisdom of parochie wat georganiseerd wordt, grote kans ook van niet (we zijn immers in Nederland en daar staat het ook in de kerken niet zo hoog op de agenda). Je dan in gebed aansluiten met de rest van de Wereldkerk is dan een mooie optie.
6. Mijn lieve Fiat Panda heeft net een grote beurt gehad. Ingrid komt er achter dat een auto hebben best een dure hobby is. Misschien moet ik activiteit onder puntje 1 toch nog maar even uitstellen.
7. Aanstaande zondag is alweer de 1e zondag van de Advent. Tijd voor een krans met vier kaarsjes waarvan elke zondag eentje meer gaat branden. Toenemend licht in de loop naar Kerstmis, wanneer immers het Licht van de wereld geboren wordt. Nu er nog achter komen waar ik dat ding ook alweer gelaten had…

(Perhaps I’ll write some parts in English for the next one or translate some of these, but only if there is interest in it, so please let me know.)

Lees het hele bericht »

Na een paar jaar afwezigheid eens zien hoe het bevalt om ze weer op te starten. Een beetje iets persoonlijkere zaken, sommigen geloofsgerelateerd, anderen niet. Elke vrijdag zeven korte stukjes.

1. Afgelopen zondag legde Broeder Hugo zijn eeuwige geloften af in de handen van onze bisschop Gerard de Korte. Het was een feest om er bij te mogen zijn en ik ben intens dankbaar dat Onze Lieve Heer hem het gelukt heeft geschonken zijn roeping te horen en te kunnen volgen.
2. Op de vooravond van zijn professie werd de Akathistos-hymne, in het Nederlands, gezongen in de prachtige kluiskapel van Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin in Warfhuizen. Had dit nog niet eerder meegemaakt, en ik begreep dat het in het noorden ook niet bepaald een traditie is, maar ben blij gegaan te zijn. Het kathedrale koor zong echt mooi, en het was een uur fijne devotie.
3. Twee danslessen geleden leerden we een nieuw stukje bij de Samba. Over het algemeen heb ik eigenlijk nooit moeite een figuur onder de knie te krijgen, helemaal niet als het latin is. Die dansles leerde ik echter een klein lesje nederigheid doordat ik hard aan het klooien was en het pas afgelopen dansles goed lukte. Nieuw figuur bij de Quickstep afgelopen maandag ging een stuk makkelijker, vraag me echter niet om het voor te doen of uit te leggen, dan gaat het faliekant mis.
4. Sinds drie weken ben ik werkzaam in de kliniek en sinds deze week doe ik ook de opnames en de algemene patiëntenzorg van de opgenomen patiënten. Erg leuk, en de patiënten begin ik inmiddels ook wat beter te kennen. Ik moet echter nog leren hoe een afdeling te runnen, en het is echt nog even wennen aan en zoeken naar een efficiënte werkmethode. Dat er gisteren plotseling twee in plaats van één opname was hielp niet echt voor deze nieuweling. De papieren voor de bespreking van maandag heb ik dan ook maar mee naar huis genomen zodat ik in het weekend tenminste aan voorbereiden toe kom.
5. Nog één nachtje slapen, dan ga ik naar Night of the Proms in Ahoy samen met twee vriendinnen met wie ik ook afgelopen jaar geweest was. Volgens mij gaat het dit jaar mijn vierde of vijfde keer worden dat ik er bij ben. Ik heb er in ieder geval al erg zin in!
6. M’n lief heeft me afgelopen week twee keer verwend door te koken, waarbij ik gisteren een van m’n lievelingsgerechten voorgezet kreeg: een curry van krieltjes met uit, tofu, verse sperziebonen, kokosmelk en kurkuma. Smikkelsmikkel. Op een of andere manier is het bij ons echter zo dat de dingen die hij klaarmaakt ik over het algemeen erg lekker vind en hij wat minder, en omgekeerd (witlof en andere bittere groenten daargelaten waar daar gruwelt hij zo’n beetje van).
7. Een vriendin uit Zweden liet me de volgende clip zien, waar ik inmiddels al een paar dagen van aan het genieten ben. Enjoy:

Lees het hele bericht »

Dagelijks rijd ik 45 minuten heen en 45 terug naar en van mijn werk. Meestal zet ik daarbij de radio aan, rijdt mijn inziens toch een stuk prettiger. Had ik een paar maanden geleden nog Radio Maria opstaan om nog iets van gebedstijd mee te pikken, dit veranderde na een paar weken in afwisselend Skyradio en Radio 538. De voornaamste reden was dat Radio Maria me te rustig was en ik bang was achter het stuur in slaap te vallen (niet een geheel onredelijke angst als je mn in de ochtend vermoeid in de auto zit).

Radio 538 begon me echter steeds meer te storen: te veel oppervlakkige immorele praat tussen de oversekste liedjes door. Skyradio is wat dat betreft toch een stuk netter, dus dat werd mijn standaard zender. Eigenlijk niet zoveel bijzonders zou je zeggen. Dat vond ik ook.

Tot ik de laatste weken, maar met name de laatste dagen, merkte wat een verschil het soort muziek dat je luistert kan maken. Ik had voorheen altijd zoiets van: dat maakt toch niet zoveel uit, als ik maar weet waar ik naar luister en m’n gedachten goed houd en blijf bidden, dan maakt het niet uit waar ik naar luister. Had ik het even mis. Niet dat het niet kan hoor, maar ik merkte hoeveel meer christelijke muziek je hart naar God doet richten. Zowel liedjes/gezangen die qua inhoud als die qua muziek sacraler zijn. Een stukje aanwezigheid van God terwijl je muziek luistert, nu ook weer in de auto.

Lees het hele bericht »

Maria, moeder van Christus, Moeder van God. Bekend en belangrijk persoon in het Christendom. Voornamelijk de katholieken geven haar de eer die haar toe komt, bidden haar om voor hen te bidden, steken een kaarsje bij een beeld van haar op, voelen zich geborgen als kind van haar, zij die “ja” antwoordde op de boodschap van de engel Gabriël.

Als persoon opgegroeid in een toch wel iets katholiek gezin was Maria vanzelfsprekend: je moet niet aan Maria komen, zij is heilig. Het Weesgegroet werd elk avond voor het slapen gaan gebeden, en een kaarsje werd toch ook af en toe aangestoken. Niet dat er een diepe theologie achter lag verscholen, in ieder geval, die heb ik nog bij ze kunnen ontdekken, maar het is hun binding met de Kerk, met God. Net zoals dat voor vele katholieken geldt. Zelf ging ik hier in mee, maar ik weet eigenlijk niet of ik echt veel met haar op had. Ja ok, ik bad af en toe een Weesgegroet, maar verder…ze deed me weinig.

En zelfs de laatste jaren is het nooit echt uitgesproken geweest. Toch groeide er iets, iets van Maria die de weg naar Christus laat zien, een voorbeeld om te volgen om zo dichter tot haar Zoon te komen, een manier om Zijn Wil te weten te komen. Een moeder die er voor iedereen is, tot wie je je altijd kan wenden, en die tot haar Zoon zal bidden voor ons. Maria, Dochter van God, Moeder van God, Bruid van God. Wellicht dat ons antwoord op de vraag van God ooit eens in de buurt zal komen van haar “ja”.

Lees het hele bericht »

Tweede Paasdag, vier uur ´s middags. Een rustig dagje. Acht dagen geleden begon het met Palmzondag: de intocht van de Heer in Jeruzalem. Omdat het fijn is om voor de verandering eens samen met m’n vriend in de bank te kunnen zitten, besloot ik om de Mis van 11 uur in Groningen te pakken. Pastoor begon op het pleintje buiten de kerk met de zegening van de palmtakken, waarna de kerkgangers achter pastoor aan de kerk in liepen, zodat de Mis kon beginnen. Geen slechte Mis, maar het was redelijk onrustig in de kerk, waardoor ik door al niet denderende concentratie moeite had m’n hoofd er bij te houden. Naja, een Mis is een Mis, en het kan nog steeds een stuk slechter.

Op Witte Donderdag viert de Kerk traditioneel het laatste avondmaal van Jezus Christus, en daaruit voortvloeiend de instelling van de Eucharistie en het priesterschap. Liturgisch een erg goede Mis volgens deze ritus, met latijn en de vaste gezangen, waaronder het introitus en de gezangen volgens de achtste Mis. Als enige keer tijdens de vastentijd (uitgezonderd hoogfeesten) werd het gloria gezongen, en de klokken daaronder onophoudelijk geluid, om daarna geen klokken, belletjes of orgel te horen tot aan de Paasnacht. Dat was emotioneel moment nummer een. Een dijk van een homilie ,met onder andere de quotes: "je laat je moeder toch niet in de steek" en "we zouden eens wat minder vaak te communie moeten gaan, en vaker te rade moeten gaan bij onszelf en vergeving van zonden ontvangen middels de biecht. Een relatie werkt ook niet als de een de ander iets aangedaan heeft zonder vergeving te vragen" (die laatste vrij weergegeven). Eentje uit het hart gegrepen. Na de communie werd het Allerheiligste in processie naar het rustaltaar gebracht, terwijl het Pange Lingua gezongen werd. Emotioneel zoals ik zelden meegemaakt heb. Jezus zelf wordt weggedragen, alleen, als overgang naar de komende droevige twee dagen. Geen zegen, geen wegzending..alleen een altaarontbloting: alle kaarsen, kleden, kandelaren, kruisbeelden en wat er verder op het priesterkoor aan aankleding te vinden is wordt weggehaald. Zo blijft het priesterkoor leeg achter. Symboliek op z’n hoogste niveau, en zeer emotioneel. Ik schrok zelf behoorlijk van m’n reactie, maar die verlatenheid zo te zien…

Lees hier het vervolg…

Lees het hele bericht »

Vervolg op deel 1, over de Tridentijnse Mis, vanuit mijn ervaring beschreven.

Afin, tegen de tijd dat de priester weer terug is bij het altaar, wisselt hij van gewaad. De voormis begint. Terwijl het koor het Introïtus van de desbetreffende zondag inzet – vandaag die van de Heilige Agnes – bidden de priesters in stilte onder andere het Judica me uit psalm 42. De meerdere lagen van deze eredienst worden zo duidelijk zichtbaar. Nadat de priesters en misdienaars hun schuld beleden hebben en, in tegenstelling tot bij de Novus Ordo de laatsten dit ook namens het volk doen, wordt het Kyrie ingezet. Welke Mis er dit keer gezongen wordt weet ik niet, en meezingen gaat me niet makkelijk af deze zondag, maar mooi is het zeker. Niks geen tijdsafhankelijke melodietjes of meerstemmige composities waarbij het volk niet mee kan doen en die soms tot in eeuwigheid duren (vooral de Gloria’shebben daar een handje van), maar gewoon mooi Gregoriaans .

Net als bij de Novus Ordo Mis (NOM) vervolgt de priester hierna met een of meerdere gebed(en). Hierna is het tijd om te luisteren naar het Woord Gods. Gezien het een Drieherenmis is vanochtend, wordt de eerste lezing (Epistel) door de subdiaken gezongen, in het Latijn. De akoestiek is deze ochtend slechter dan gewoonlijk en waar ik normaal wel iets van de zang meekrijg, was dat nu niet mogelijk. Gelukkig worden deze lezing en ook het Evangelie, straks herhaald in het Nederlands, zodat wij als leken het ook kunnen volgen en zo het Woord van God tot ons kunnen nemen. Overeenkomstig de Novus Ordo, in ieder geval bij de latijnse Missen, wordt de eerste lezing gevolgd door het Graduale , waarin een paar zinnen uit de Bijbel gezongen worden, per week wisselend. Dit gaat bijna vloeiend over het in het Alleluiavers , waarbij de priester opstaat om zich voor te bereiden op het verkondigen van het Evangelie door onder andere het zeggen van de woorden: “Reinig mijn hart en mijn lippen, almachtige God, Gij, die de lippen van de profeet Isaias gereinigd hebt met een gloeiende kool; en gewaardig U in uw liefdevolle barmhartigheid mij zo te reinigen, dat ik in staat ben uw Evangelie waardig te verkondigen”. Het laat een duidelijke verbondenheid zien van de Mis met het Woord van God, met onze voorvaderen, met de traditie.

Wordt vervolgd door deel 3, waarin onder andere verder gegaan wordt op het Evangelie en het Credo.

Lees het hele bericht »

Oudere berichten »

Volg

Get every new post delivered to your Inbox.