En toen was Bootcamp weer voorbij

Uurtje of vier geleden aangekomen in Sneek, na een reis van zo’n drie uurtjes. Credimus Bootcamp 2009 zit er op. Meer dan een half jaar aan voorbereidingen, hoopvolle vergaderingen, stressmomenten en het ene na het andere ding dat tegenzit de laatste weken van te voren. Maar ondanks dat had ik er helemaal naar toe geleefd..en niet tevergeefs. Ondanks dat ik van hot naar her gevlogen ben, eten klaargemaakt voor 9-14 man, gemiddeld iets van 5 uurtjes per nacht geslapen heb, het een emotionele achtbaan was en ik mezelf keihard ben tegengekomen, ondanks dat alles wat het een heerlijke week. Elke dag een goede Mis gehad: twee novus ordo versus populum, vier novus ordo ad orientem (eentje in latijn op verzoek) en een tridentijnse Mis. Waarschijnlijk zal ik daar nog wel wat over schrijven later, aangezien ik nog nooit een novus ordo mis zo mooi gecelebereerd heb meegemaakt, zelfs de versus populum was honderd procent ad dominum gericht. Daarnaast elke dag getijden. En alhoewel ik normaal gesproken me niet zo prettig voel bij het hardop samen bidden, heb ik de gebeden als heel bijzonder en verbindend ervaren. Lezingen die interessant en nuttig waren. En Aanbidding, oh aanbidding in de avonden en Communie ontvangen tijdens de Missen…zelden zo intens beleefd. En gesprekken en knuffels die me bijzonder goed hebben gedaan. Eigenlijk te veel emoties voor een weekje, maar wat ben ik blij dat ik ze gevoeld heb, vooral omdat m’n gebedsleven de laatste tijd toch wat stil leek te liggen. Bijzondere mensen ontmoet, van wie ik in zo’n korte tijd al ben gaan houden, om wie ze zijn en wat ze doen en op welke manier.

Een weekje veiligheid, een weekje verbondenheid, een weekje zo verlangend om dicht bij Onzen Lieven Heer te zijn dat ik het me tot tranen brengt en ik niet anders kan dan toegeven aan dat verlangen en onderaan de trap bij het hoofdaltaar neer te knielen, om in een donkere kerk met een aangestoken kaarsje het Tantum ergo te zingen met een van de liefste jongemannen die ik ken.

Een emotioneel afscheid, die tot op dit moment doorwerkt. Het is vreemd om weer thuis te zijn, alleen (ook al zijn er nog vijf anderen in huis), en nu maar luisterend naar het Adoro Te Devote:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: