Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for april, 2010

Op Facebook kreeg ik de volgende reactie:
“Waarbij ik me verbaas over de conservatieve houding die (doorgaans) vooruitstrevende jongeren meer en meer lijken aan te nemen. Niet alleen binnen een geloof.”

Niet geheel onvoorspelbaar zal ik ingaan op dit fenomeen binnen het geloof, omdat dat iets is waarbij ik ook uit eigen ervaring kan spreken.

Inderdaad tot verbazing van vele ouderen kiezen jongeren binnen het geloof steeds vaker voor een wat traditionelere houding, in meer of mindere mate. Wat ik zelf dan vaak te horen krijg en lees is hoe dat in vredesnaam mogelijk is dat die jongeren kiezen voor opvattingen die beklemmend zijn. Want de Kerk is toch zo bekrompen, zo ouderwets, mensonvriendelijk? Dat is ze in ieder geval in de beleving van die ouderen en hun kinderen, en niet geheel onterecht als je hoort hoe het er vroeger soms aan toe ging.

Maar wat hebben ze gedaan? Ze hebben het kind met het badwater weggegooid. De jongeren van tegenwoordig hebben dientengevolge weinig tot niks van het geloof meegekregen, eerder een anti-geloofshouding. Maar velen merken dat er iets mist in het moderne leven, het is leeg, het maakt niet gelukkig.

Zonder rugzak die de ouderen hebben, omarmen ze steeds vaker het geloof. Ze beseffen dat geloven consequenties heeft, dat een liefhebbende God ook een God van regels is, net zoals een liefhebbende vader ook niet toestaat dat zijn kinderen alles doen waar ze zin in hebben. Ze willen Jezus volgen, ze willen zich verdiepen in de Traditie van decennia, waar hun wortels liggen. Ze zijn bereid om het kruis op zich te nemen, zoals Jezus gezegd heeft. Ze willen niet het slappe geleuter van de generaties voor hen, ze willen een authentiek geloof. Zonder inhoud is het geloof van weinig waarde, weinig verschillend van iemand die zegt niet te geloven.

Harde woorden, dat zal ik niet ontkennen. Maar Christus was ook geen lieverdje, wie dat wel beweert heeft nooit de evangeliën gelezen. “Gij zult de Heer uw God beminnen met geheel uw hart, geheel uw ziel, geheel uw verstand en geheel uw kracht”; De woorden van Christus. Hij vraagt ons hele leven, en in ruil daarvoor geeft hij ons geluk en vrijheid, al lijkt dat voor veel mensen het meest onlogische wat er is.

Read Full Post »

Tweede Paasdag, vier uur ´s middags. Een rustig dagje. Acht dagen geleden begon het met Palmzondag: de intocht van de Heer in Jeruzalem. Omdat het fijn is om voor de verandering eens samen met m’n vriend in de bank te kunnen zitten, besloot ik om de Mis van 11 uur in Groningen te pakken. Pastoor begon op het pleintje buiten de kerk met de zegening van de palmtakken, waarna de kerkgangers achter pastoor aan de kerk in liepen, zodat de Mis kon beginnen. Geen slechte Mis, maar het was redelijk onrustig in de kerk, waardoor ik door al niet denderende concentratie moeite had m’n hoofd er bij te houden. Naja, een Mis is een Mis, en het kan nog steeds een stuk slechter.

Op Witte Donderdag viert de Kerk traditioneel het laatste avondmaal van Jezus Christus, en daaruit voortvloeiend de instelling van de Eucharistie en het priesterschap. Liturgisch een erg goede Mis volgens deze ritus, met latijn en de vaste gezangen, waaronder het introitus en de gezangen volgens de achtste Mis. Als enige keer tijdens de vastentijd (uitgezonderd hoogfeesten) werd het gloria gezongen, en de klokken daaronder onophoudelijk geluid, om daarna geen klokken, belletjes of orgel te horen tot aan de Paasnacht. Dat was emotioneel moment nummer een. Een dijk van een homilie ,met onder andere de quotes: "je laat je moeder toch niet in de steek" en "we zouden eens wat minder vaak te communie moeten gaan, en vaker te rade moeten gaan bij onszelf en vergeving van zonden ontvangen middels de biecht. Een relatie werkt ook niet als de een de ander iets aangedaan heeft zonder vergeving te vragen" (die laatste vrij weergegeven). Eentje uit het hart gegrepen. Na de communie werd het Allerheiligste in processie naar het rustaltaar gebracht, terwijl het Pange Lingua gezongen werd. Emotioneel zoals ik zelden meegemaakt heb. Jezus zelf wordt weggedragen, alleen, als overgang naar de komende droevige twee dagen. Geen zegen, geen wegzending..alleen een altaarontbloting: alle kaarsen, kleden, kandelaren, kruisbeelden en wat er verder op het priesterkoor aan aankleding te vinden is wordt weggehaald. Zo blijft het priesterkoor leeg achter. Symboliek op z’n hoogste niveau, en zeer emotioneel. Ik schrok zelf behoorlijk van m’n reactie, maar die verlatenheid zo te zien…

Lees hier het vervolg…

Read Full Post »