Tridentijnse Mis – ervaring van een vrouwelijke leek (6)/slot

Na deel 5 van de vorige keer nu het slot.

Na de communie is het in eerste instantie veelal als bij de gewone mis: een gebed, met daarna zegen en wegzending. Mooi denk je, dan kunnen we nu eindelijk weg. Maar nee, je mag eerst nog gaan staan voor de woorden van het Laatste Evangelie. Het begin van het Johannesevangelie, dierbare woorden, prachtige woorden, maar ook pijnlijke woorden. Tis wel even goed opletten, en dus voor de verandering meelezen, want ergens vlak bij het einde mag je gedurende een zin neerknielen: Et verbum caro factum est (en het woord is vlees geworden). En dan weer snel opstaan natuurlijk.

De priester en misdienaars begeven zich naar het midden van het priesterkoor, waarna een gezang tot Maria aangeheven wordt, passend bij de tijd van het jaar. Helaas staan die niet in mijn missaaltje, waardoor ik niet altijd mee kan zingen. Het droevige feit wil namelijk dat ik op het moment slecht het Salve Regina en het Regina Caeli ken. Ach, het is geen ramp, Maria wordt ook toegezongen door de rest van de congregatie, en daar sluit ik me dan in gedachte en met m’n hart bij aan.

En dan wanneer de priester en misdienaars in de sacristie zijn kunnen we onze jassen pakken..als we die al niet aan hebben door de kou in de kerk. Menigeen blijft nog even zitten om te bidden of steekt ergens een kaarsje op. Ik begeef me richting pastorie, voor een kopje warme thee en een praatje met de mensen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: