Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for september, 2010

Vertrouwen

Sommige gelovigen zien geloof als iets rationeels: het is allemaal te bewijzen, of op z’n minst aannemelijk te maken. Men schrijft vele stukken en boeken over waarom het zus en zo is, met allerlei theologische onderbouwingen.
Sommige gelovigen zien geloof als iets emotioneels: je voelt Gods aanwezigheid, het is mooi, het is liefde. Men praat over ervaringen en belevenissen, en beschouwt dat als basis van het geloof.

Sommige gelovigen zien het als een combinatie van die twee, als twee benaderingswijzen die elkaar aanvullen. Want soms als je het allemaal niet meer snapt, dan heb je nog je gevoel, je ervaringen. Maar aangezien maar weinig mensen de hele dag vol zijn van emoties over God, is ratio ook belangrijk.

Maar soms..soms heb je van die momenten dat geen van beiden wil. Je gevoel staat op een laag pitje of is somber gestemd. Je hoofd zit vol met allerlei zaken en het geloof ook maar een klein beetje proberen te bevatten is te veel gevraagd. En ja, wat doe je dan? Mijn antwoord op dit moment zou zijn: vertrouwen. God is er wel, dat verandert niet door hoe het op dat moment met je gaat. Hij vangt je op, Hij draagt je. Geloof is er op vertrouwen dat Hij er altijd voor je is, en dat wat er ook gebeurt, je nooit alleen bent.

Zoals het hert de beekjes zoekt
zo zoekt mijn geest naar U, mijn God.
Mijn ziel heeft dorst naar God, de God die leeft,
zal ik Hem ooit bereiken en zijn aanschijn zin
Mij tranen zijn mijn brod geworden dag en nacht,

want aldoor vragen zij: ‘Waar is uw God?’
Ik denk er aan met weemoed in het hart,
hoe ik naar Gods verblijf trok in de mensenstroom:
Ik liep vooraan in deze feeststoet mee,
terwijl rondom mij lof en jubel klonken.
Waarom zijt gij bedroefd, mijn ziel, waarom opstandig?
vertrouw op God, eens zal ik Hem weer loven,
mijn Redder en mijn God.
In mijn neerslachtigheid denk ik aan U
in het Jordanland, op de heuvels bij de Hermon;
Daar roept de ene bergbeek tot de ander
met het geklater van een waterval:
zo valt ook over mij uw stortvloed neer.
Bij dag verleent de Heer mij zijn genade,
en in de nacht prijs ik de God die leven geeft.
Ik zal Hem zeggen: ‘Gij, mijn Rots, vergeet Ge mij?
Waarom dan loop ik treurig rond, door vijanden gekweld?’
De hoon van mijn bestrijders pijnigt mij gebeente,
want aldoor vragen zij: ‘Waar is uw God?’
Waarom zij gij bedroefd, mijn ziel, waarom opstandig?
vertrouw op God, eens zal ik Hem weer loven,
mijn Redder en mijn God.

(Psalm 42, uit het groot getijdenboek)

Read Full Post »