Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for oktober, 2011

Ondanks dat je er in onze media relatief weinig over hoort, worden vele christenen over de hele wereld, bijvoorbeeld in het Midden-Oosten vervolgd. Vervolging om geloof, soms door het niet uit mogen oefenen van de baan die je wilt, geregeld ook door het leven te laten.

Een situatie die ik me eigenlijk niet voor kan stellen. Immers, ik leef in vrijheid: ik kan zelf bepalen wat voor geloof ik aanhang, wat ik draag, wat ik zeg, wat ik doe en laat. En er is – voor zover ik weet – niemand die mij naar het leven staat. Ik hoef niet bang te zijn dat wanneer er op mijn deur geklopt wordt ik mijn huis uit gesleurd wordt en gestenigd wordt omdat ik katholiek ben. Een vrijheid die vele medebroeders en –zusters graag zouden hebben en mogelijk ook van dromen.

Toch vraag ik me af voor wie het leven na dit aardse leven beter is. De vervolgde christenen leven elke dag voor God, zijn elke dag bereid voor Hem te sterven. Heel hun leven is op Hem gericht, wat voor bedreiging er ook voor hun neus staat. Wij in onze vrije samenleving daarentegen ondervinden weliswaar geen lichamelijke bedreiging vanwege ons geloof, maar wordt onze ziel deste meer bedreigd. Het ergste is misschien nog dat we dat vaak niet eens door hebben en onze ziel vaak al tot het randje van de afgrond gebracht is.

Wellicht dat ik spoken zie hoor, ik weet het niet, maar ik krijg meer en meer het gevoel dat we helemaal niet zo vrij zijn als we denken. Door allerlei invloeden van kleins af aan, zowel via mensen in ons leven als via allerlei media, zowel gewone als sociale, worden onze harten, onze zielen, weggevoerd van God, weggevoerd van de Waarheid. Soms door ogenschijnlijk onschuldige zaken, zoals een keer uitslapen op een zondag en daardoor de Zondagsmis missen omdat al je vrienden dat ook doen of een nog grotere auto willen hebben want daar maak je meer indruk mee, maar toch ook steeds meer door druk vanuit degenen die ons goed zouden moeten besturen, door het inperken van gewetensvrijheden, door het legaliseren van zaken die regelrecht indruisen tegen het geloof en als goed en barmhartig bestempeld worden.

Gestenigd, een dodelijke injectie, opsluiting? Nee, dat is (vooralsnog) niet ons lot. Lichamelijk hebben we weinig te vrezen. Onze ziel echter wordt constant met de dood bedreigd, en als we niet oppassen, ook daadwerkelijk om zeep geholpen. Laten we dus niet alleen bidden voor degenen die lichamelijk bedreigd worden (want dat is ook een zeer kwalijke en verdrietige zaak), maar ook voor onszelf, die leven in ogenschijnlijke vrijheid.

Read Full Post »

Een van de grootste nadelen van mijn huidige werk is mijn compleet onregelmatige werkrooster. Allereerst betekent dat een totaal onregelmatig ritme van slapen, opstaan, eten, sporten, sociaal leven en dat soort dingen. Hoewel het ook zeker z’n voordelen heeft, wordt een type als ik er al vrij snel ontzettend onrustig van. Alsof dat op zichzelf nog niet lastig genoeg is, komt er ook nog bij dat ik een groot deel van mijn zondagen kwijt ben. Zelfs na pas een maand kan ik het effect van dit alles zeer goed merken, en het effect is geen positieve. Ik ben mega-onrustig, ben meer dan ooit m’n tijdsgevoel kwijt, maar bovenal ben ik m’n rustpunt kwijt, namelijk de zondag.

De zondag, een heilige dag, een rustdag. De dag om niet alleen lichamelijk even tot rust te komen, maar vooral ook om je geest weer even te resetten, te laten voeden, en natuurlijk om God te eren. Niet alleen door niet te werken op de zondag, maar door naar de H. Mis te gaan, middelpunt van ons Christelijk leven. En wanneer wij dat doen, iedere zondag, zullen we merken dat we ook gevoed worden door God, door Zijn Woord en Sacrament. Het dagelijkse vitamientje, maar dan beter.

Het is ook niet voor niks dat de Kerk daarom een zondagsplicht kent, dat er voorschriften zijn wat wel en niet op de zondagen gedaan mag worden. Niet om de gelovigen te pesten en een vrije dag te onthouden, maar juist omdat ze weet hoe essentieel, hoe nodig het is. En hoewel het toegestaan is op de vooravond van de zondag naar de vigiliemis te gaan, raad ik persoonlijk toch aan wanneer het ook maar enigszins kan om op zondag naar de Mis te gaan. Niet naar een gebedsviering, niet naar een woord- en communieviering, maar naar de Heilige Mis. Richt je zondag is als een dag aan God toegewijd, door Hem te eren, ook in jezelf, als kind van Hem. Je zult merken wat een weldaad het is.

De mens is er niet voor de zondag, de zondag is er voor de mens.

(voor meer informatie over de zondag als rustdag zie: http://2011204232.ds001.danego.net/index.php?page=328&news=566 en http://www.stvitus.nl/kkk/ )

Read Full Post »

Er zijn te weinig jongeren (straks) om voor voldoende geld voor de oudedag van de huidige ouderen te zorgen, te weinig jonge mensen die voor de toenemende kosten in de gezondheidszorg op kunnen draaien, te weinig jonge mensen om te kunnen zorgen dat er voldoende zorg geleverd kan worden, bepaalde noodzakelijke banen ook uitgevoerd worden.

Klagen over te weinig jonge mensen, een verschuiving van de leeftijdsverdeling in het land ten opzichte van tientallen jaren geleden, te weinig geld, maar wat doet men vervolgens? Men heeft op allerlei manieren gezorgd, en zorgt nog steeds, dat er relatief weinig nieuwe aanwas is en ook niet komt. Allereerst promoot men anticonceptie: zelf reguleren hoeveel kinderen je wilt passend bij hoeveel carrière je wilt maken en hoeveel luxe je zelf wilt hebben, uitstellen en dan vervolgens geregeld geen kinderen meer kunnen krijgen en dan met hele dure middelen proberen dat toch nog voor elkaar te krijgen. Daarnaast wanneer men dan zwanger is, wordt gezegd dat het als het niet past je het kind ook prima weg kan halen. Men stimuleert kleinere gezinnen door te korten op allerlei ondersteuning voor gezinnen, door het noodzakelijk te maken dat beide partners moeten werken en de kinderen duurbetaald naar de crèche gaan.

En niet alleen wordt dit allemaal gepromoot en gesteld als zijnde de ontwikkelde mens, de ontwikkelde samenleving, het wordt ook nog eens betaald van het geld dat we niet hebben: anticonceptie wordt namelijk voor een deel vergoed door de zorgverzekeraar, evenals IVF tot de leeftijd van circa veertig jaar, van overheidswege worden er campagnes gevoerd voor seksuele voorlichting waar seks vooral leuk moet zijn zonder dat er kinderen van komen, en abortus wordt door ons allemaal vergoed uit de AWBZ.

Misschien dat we eerst eens even kunnen kijken hoe we onszelf en onze zo geroemde ontwikkelde beschaving ten gronde richten, in plaats van te zeuren dat er geen geld en geen mensen zijn en ondertussen vrolijk doorgaan met het gevoerde afbraakbeleid wat alleen maar dweilen met de kraan open is.

Read Full Post »