Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for december, 2011

Nog twee dagen tot het aftellen naar het nieuwe jaar. Een nieuw jaar en dus nieuwe kansen. Ook al gaat het leven eigenlijk gewoon al vrij snel na de feestdagen z’n normale gangetje, toch voelt een nieuw jaar op een of andere manier als een nieuw begin. En voordat je aan een nieuw begin begint, is een terugblik op het oude meestal iets wat daar aan voorafgaat.

2011, een bewogen en interessant jaar. Zowel op persoonlijk als op maatschappelijk en kerkelijk vlak. Waar ik aan het begin van het jaar nog bezig was met mijn afstudeeronderzoek en knettergek werd van het al het transcriberen en hele dagen achter de laptop zitten, ging ik na een aantal maanden verder met mijn laatste stage in de kliniek. Hoewel het afronden nog wat onverwachtse stressmomenten kende, is het gelukkig uiteindelijk allemaal goed gekomen en kon ik half september mijn felbegeerde bul in ontvangst nemen, nadat ik een paar dagen ervoor al begonnen was aan mijn allereerste baan als arts. Mijn eerste zelfstandige diensten, écht dokter zijn, of wat er voor door gaat, want je beseft als snel dat je eigenlijk verrekte weinig weet, wat regelmatig tot frustraties leidt. Gelukkig heb ik inmiddels mijn cursus om systematisch medische spoedsituaties te beoordelen gehaald, en acht men het vertrouwd om mij de eerste opvang van ernstig zieke patiënten te doen.

Niet alleen merk je al snel de verantwoordelijkheid die je draagt als arts, maar ook de stress die bij het werk komt kijken, de onregelmatigheid die me geregeld gekt maakt. Was het onderhouden van sociale contacten en actief zijn met meerdere activiteiten naast de studie vóór mijn afstuderen al een uitdaging, dan is het dat nu zeker. Gelukkig heb ik een schat van een vriend, lieve familie en fijne vrienden die niet boos op me worden als ik even niks van me laat horen of doodop ben.

Als het dan in je persoonlijk leven al druk is met veel en ingrijpende veranderingen in korte tijd, een relatie die niet altijd even makkelijk is, dan willen alle dingen die in de maatschappij en in de wereld gebeuren nog wel eens langs je heen gaan. En dan merk je, ik tenminste, dat het soms beter is, en dat er vaak niet meer nodig is dan je eigen wereldje, met mensen die dicht bij je zijn, liefde geven en ontvangen en genieten van de dag die je geschonken is. Altijd zullen er dingen van buitenaf zijn die op je pad komen, die je raken en niet onberoerd laten. Die je leven bruut komen binnenvallen, ook al heb je er niet altijd direct mee te maken. Veranderingen in de zorg, plannen van de regering omtrent collegegelden en studiefinanciering, maar ook voor het hele zorgstelsel dat er niet beter op lijkt te worden, afschuwelijke zaken die zowel in de Kerk als in de maatschappij gebeuren, het gebrek aan respect voor het leven, Heiligschennis van zelfs het Allerheiligste en zo zijn er meer dingen die het hart niet onberoerd laten.

En zo gaan we het nieuwe jaar in: met de goede en de slechte herinneringen aan het afgelopen jaar. Met goede voornemens om het komend jaar zus of zo beter te doen, waarvan ondanks onze beste bedoelingen en onze inspanning vaak maar een deel terecht komt. We blijven mensen met onze gebreken,en gelukkig mag dat ook. Zolang we maar blijven streven naar het goede, naar de liefde, voor God en voor onze naaste. Ik wens allen een goed uiteinde van dit jaar, en voor 2012 alle goeds en Gods zegen.

Advertenties

Read Full Post »

Voor de verandering weer eens met de trein in plaats van met de auto. En die trein bracht mijn vriend en mij op zaterdag de tiende van december naar Den Haag. Een paar uur heen en een paar uur terug treinen, en waarvoor? Om mee te lopen in de Mars voor het Leven. Ik voor de tweede keer, hij voor de eerste keer. Net als vorig jaar begon het met een aantal praatjes van zowel mensen die betrokken zijn bij bepaalde organisaties die zich bezig houden met het recht op leven, als van vrouwen die zelf een abortus ondergaan hebben.

Deze getuigenissen blijven mijns inziens toch het meest krachtig. Er kunnen nog zo veel wetenschappelijke en religieuze argumenten genoemdworden, die ook helemaal waar zijn, maar zo’n getuigenis zet kracht bij. Schrijnende verhalen, krachtige verhalen. Niet alleen stellen ze aan de kaak hoeveel schade een abortus aan zowel moeder als kind berokkent, ook de intolerantie van de samenleving naar vrouwen die in bepaalde omstandigheden niet voor een abortus kiezen en het gebrek aan eerlijke voorlichting van de medische wereld en abortusklinieken over wat abortus daadwerkelijk is, en de risico’s die eraan zitten.

Hoewel ik nog steeds de kriebels krijg van de protestantse en evangelische manier van spreken en doen, blijft het indrukwekkend om met een groeiende hoeveelheid mensen op te komen voor al het menselijk leven, en dan vooral het meest kwetsbare leven. En niet alleen een groeiende hoeveelheid mensen, waar ik ook om me heen keek, de gezichten waren vaak jong. Een nieuwe generatie die niet bang is van zich te laten horen, die ergens voor staan, en dat op een vredige en waardige manier doen (in tegenstelling tot de paar tegendemonstranten die er niet alleen lachwekkend uit zagen maar ook nog eens alleen maar dezelfde leuzen konden schreeuwen).

Laten we blijven bidden en hopen dat de harten en het verstand van alle mensen eens open mogen gaan voor de waarheid, en we elk leven een kans geven en met respect behandelen, ook het kleinste en meest zwakke.

Copyrigh foto: Martijn Roggeveen (via Picasaweb)

Read Full Post »

De nieuwe pastoor in m’n geboorteplaats had het afgelopen zondag, tweede zondag van de Advent, over een nieuw begin. Telkens wil God opnieuw met ons beginnen. En wat is daar een mooiere tijd voor dan de weken dat we uitzien naar de komst des Heren?

Dat ik nu pas weer een stuk schrijf ligt niet direct in dit gebeuren, maar heeft er zeker raakvlakken mee. Doordat mijn broer twee weken in het ziekenhuis gelegen heeft, en ik merkte dat ik zelfs een simpele verkoudheid niet meer op kon vangen, was ik gedwongen even een paar stappen terug te doen. En niet alleen dat, ook om tegelijkertijd weer eens mijn leven onder de loep te nemen. Het feit dat ik nog steeds weinig post is denk ik wel een indicatie hoe goed het ermee gaat.

Hetgeen me eigenlijk het meest geraakt heeft is dat je in dergelijke tijden en door dergelijke gebeurtenissen even een glimp krijgt van wat er écht toe doet. Niet het grote geld, niet alle tijd van de wereld om te shoppen of om allerlei leuke dingen te doen, nieuwe kleding, weten wat er allemaal precies in de politiek speelt of weet ik het wat allemaal nog meer. Maar een relatie met de levende God, en van daaruit ook de relatie met familie, geliefde en vrienden, met je naasten. Dát is uiteindelijk wat er toe doet.

Natuurlijk, een beetje geld is lekker, net als een beetje materiële welvaart en goedkeurende reacties van anderen. Maar de wereld vergaat niet wanneer je dat allemaal niet hebt, uiteindelijk is je geluk, je innerlijke diepe geluk er niet van afhankelijk. Het is een boodschap die vaker gebracht wordt, wat voor mij juist weer laat zien dat het ook vandaag de dag nog steeds actueel is. Ook deze Advent kunnen we hier weer eens bij stil staan, bij de grond van ons eigen leven.

Read Full Post »