Van herinneringen, veranderingen en een nieuw begin.

Nog twee dagen tot het aftellen naar het nieuwe jaar. Een nieuw jaar en dus nieuwe kansen. Ook al gaat het leven eigenlijk gewoon al vrij snel na de feestdagen z’n normale gangetje, toch voelt een nieuw jaar op een of andere manier als een nieuw begin. En voordat je aan een nieuw begin begint, is een terugblik op het oude meestal iets wat daar aan voorafgaat.

2011, een bewogen en interessant jaar. Zowel op persoonlijk als op maatschappelijk en kerkelijk vlak. Waar ik aan het begin van het jaar nog bezig was met mijn afstudeeronderzoek en knettergek werd van het al het transcriberen en hele dagen achter de laptop zitten, ging ik na een aantal maanden verder met mijn laatste stage in de kliniek. Hoewel het afronden nog wat onverwachtse stressmomenten kende, is het gelukkig uiteindelijk allemaal goed gekomen en kon ik half september mijn felbegeerde bul in ontvangst nemen, nadat ik een paar dagen ervoor al begonnen was aan mijn allereerste baan als arts. Mijn eerste zelfstandige diensten, écht dokter zijn, of wat er voor door gaat, want je beseft als snel dat je eigenlijk verrekte weinig weet, wat regelmatig tot frustraties leidt. Gelukkig heb ik inmiddels mijn cursus om systematisch medische spoedsituaties te beoordelen gehaald, en acht men het vertrouwd om mij de eerste opvang van ernstig zieke patiënten te doen.

Niet alleen merk je al snel de verantwoordelijkheid die je draagt als arts, maar ook de stress die bij het werk komt kijken, de onregelmatigheid die me geregeld gekt maakt. Was het onderhouden van sociale contacten en actief zijn met meerdere activiteiten naast de studie vóór mijn afstuderen al een uitdaging, dan is het dat nu zeker. Gelukkig heb ik een schat van een vriend, lieve familie en fijne vrienden die niet boos op me worden als ik even niks van me laat horen of doodop ben.

Als het dan in je persoonlijk leven al druk is met veel en ingrijpende veranderingen in korte tijd, een relatie die niet altijd even makkelijk is, dan willen alle dingen die in de maatschappij en in de wereld gebeuren nog wel eens langs je heen gaan. En dan merk je, ik tenminste, dat het soms beter is, en dat er vaak niet meer nodig is dan je eigen wereldje, met mensen die dicht bij je zijn, liefde geven en ontvangen en genieten van de dag die je geschonken is. Altijd zullen er dingen van buitenaf zijn die op je pad komen, die je raken en niet onberoerd laten. Die je leven bruut komen binnenvallen, ook al heb je er niet altijd direct mee te maken. Veranderingen in de zorg, plannen van de regering omtrent collegegelden en studiefinanciering, maar ook voor het hele zorgstelsel dat er niet beter op lijkt te worden, afschuwelijke zaken die zowel in de Kerk als in de maatschappij gebeuren, het gebrek aan respect voor het leven, Heiligschennis van zelfs het Allerheiligste en zo zijn er meer dingen die het hart niet onberoerd laten.

En zo gaan we het nieuwe jaar in: met de goede en de slechte herinneringen aan het afgelopen jaar. Met goede voornemens om het komend jaar zus of zo beter te doen, waarvan ondanks onze beste bedoelingen en onze inspanning vaak maar een deel terecht komt. We blijven mensen met onze gebreken,en gelukkig mag dat ook. Zolang we maar blijven streven naar het goede, naar de liefde, voor God en voor onze naaste. Ik wens allen een goed uiteinde van dit jaar, en voor 2012 alle goeds en Gods zegen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: