Schoenmaker, blijf bij je leest

Na zes jaar studeren ben ik inmiddels een aantal maanden afgestudeerd en aan het werk als basisarts, op het moment nog niet in opleiding tot specialist. Zes jaar om de basis van het vak een beetje te leren kennen: van celbiologie tot pathofysiologie van verscheidene aandoeningen (het ontstaan en mechanisme van ziekte) , van psychologie tot het leren doen van onderzoek en beoordelen van artikelen. Na zes jaar heb je aardig wat geleerd, en kan je als het goed is de basiszorg te kunnen uitoefenen. Centraal in dit alles staat de patiënt. Niet alleen hebben we zonder patiënten geen werk, maar iedere patiënt is anders, en iedere patiënt en klachten die diegene heeft moeten als uniek gezien en behandeld worden.

Zodra je echter de eerste stappen als arts gezet heb, kom je er achter dat alles wat je geleerd hebt daadwerkelijk “slechts” een basis is. Je weet van veel dingen een beetje, en bent blij dat er specialisten zijn (en huisartsen, bedrijfsartsen en alle andere specialisaties versta ik hier ook onder). Iedere basisarts gaat vroeg of laat specialiseren, en dat is maar goed ook. Want het menselijk lichaam is zo delicaat, zo bijzonder en ingewikkeld opgebouwd, en de pathofysiologie en behandeling van ziekte is divers en zodanig op de patiënt ingespeeld en tevens in blijvende ontwikkeling, dat de jaren specialisatie een minimale vereiste zijn om hier goed mee om te gaan.

Dat er vervolgens zorgverzekeraars en ministers zijn die mensen zonder medische opleiding op de stoel van de arts gaan zitten en uitmaken wat wel en geen goede behandeling is, is voor mij dan ook onbegrijpelijk. Controle op excessen in de zorg? Prima wat mij betreft. Maar daar is tegenwoordig geen sprake meer van. Artsen bepalen steeds minder hoeveel tijd ze aan een patiënt mogen besteden, wat ze wel en niet voor mogen schrijven, en zelfs of ze een patiënt wel of niet doorverwijzen of dat nou medisch noodzakelijk is of niet. Dat lijkt voor een steeds groter deel bepaald te worden door mensen die menselijke gezondheid, menselijke waardigheid en geluk uitdrukken in geld. Alle reclamespotjes ten spijt waarin ze zeggen dat dát het hen echt om de patiënt gaat en niet om het geld. Sorry beste verzekeraars en politici, maar zorg is meer dan geld.

Advertenties

2 gedachten over “Schoenmaker, blijf bij je leest

Voeg uw reactie toe

  1. Dat geldt niet alleen voor de medische wereld. Vooral als de Katholieke Kerk opeens in een (slecht) voetlichtje verschijnt, dwarelen de “deskundigen” over uw gekwelde beeldbuis. Die “deskundigen” vertellen voor een groot publiek compleet met klapmachines erbij “hoe veel” en “hoe vaak” ze ervan weten, maar slaan elke keer volledig de plank mis. Vermakelijk is het wel om zoveel ondeskundigheid bij elkaar geharkt te zien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: