Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for februari, 2012

Eens gaf Hij op sabbat onderricht in een synagoge. Daar bevond zich een vrouw die al achttien jaar leed onder een geest die haar ziek maakte. Ze liep krom en was niet in staat zich op te richten. Jezus zag haar en sprak haar aan. ‘Vrouw’, zei Hij, ‘u bent van uw kwaal verlost.’ Hij legde haar de handen op en onmiddellijk rechtte ze haar rug, en ze prees God. Geërgerd, omdat Jezus op sabbat iemand genezen had, zei de voorzitter van de synagoge tegen de menigte: ‘Zes dagen zijn er om te werken. Dan kunt u komen om u te laten genezen, niet op sabbat.’ De Heer gaf hem dit antwoord: ‘Huichelaars! Ieder van u maakt toch op sabbat zijn os of ezel los van de voerbak om hem te drinken te geven? Moest deze dochter van Abraham dan op sabbat niet losgemaakt worden van de boeien waarmee de satan haar al achttien jaar geleden heeft vastgebonden?’ Toen Hij dat zei stonden al zijn tegenstanders beschaamd en verheugde de hele menigte zich over alle prachtige dingen die door Hem totstandkwamen. – Lucas 13, 10-17

Vandaag las ik op de site van het Katholiek Nieuwsblad een stuk over een verpleegkundige in Groot-Brittanië die op religieuze gronden weigert te werken op zondag, en de rechter die het daar niet mee eens was. Voordat we deze rechter met allerlei negatief commentaar omgeven en mogelijk zelfs stellen dat dit weer zo’n anti-religieuze uitspraak is, stel ik voor dat we eens even verder kijken.

In het Oude Testament is er al sprake van voorschriften rondom de Sabbat, de rustdag. Het duidelijkst zien we dit misschien wel in Exodus 35, 1-3:
Mozes liet heel de gemeenschap van Israël samenkomen en sprak tot hen: ‘Dit zijn de voorschriften die de heer u beveelt te onderhouden: zes dagen kunt u werken, maar de zevende dag moet heilig voor u zijn, een sabbatdag voor de heer. Iedereen die dan werkt moet ter dood gebracht worden. Op de sabbat mag u in geen van uw verblijven een vuur ontsteken.’
Als we dit zo lezen, is er weinig toegestaan op de Sabbat, zoals de Joden ook navolgden: het eten werd de dag van te voren al klaargemaakt, vuur werd de dag ervoor al aangestoken. Alles zodat er zo min mogelijk gedaan werd op de dag van de Sabbat zelf en op deze manier aan God toegewijd kon worden.

Wanneer we puur hier naar kijken, zouden we inderdaad op de Sabbat niet mogen werken, wat voor werk dan ook. In het Nieuwe Testament lezen we echter wat anders, zoals middels de Bijbeltekst bovenaan dit stuk duidelijk wordt. Jezus stelt daar niet dat de Sabbat niet belangrijk is of afgeschaft zou moeten worden (Hij kwam niet om af te schaffen, maar om te vervolmaken), maar dat de rust niet absoluut is. Immers, een van de belangrijkste geboden is de naastenliefde, en dat gaat ook op de rustdag door.

Nu kan je je afvragen wat nou wel of niet toegestaan is om qua werk te doen In ieder geval zijn kerk en samenleving het erover eens dat je beroepen in de dienstverlening uit mag voeren op zondag. Immers, ze zijn noodzakelijk voor de gemeenschap. Denk daarbij aan beroepen als arts, politieman of brandweerman, en ook alles wat daar als ondersteunende beroepen bij hoort. Het zou toch niet best zijn wanneer er ergens brand uitbreekt door brandstichting en iemand daardoor dringend hulp nodig heeft, dat we het huis maar af laten fikken, de daders laten ontsnappen en de persoon aan zijn lot overlaten, omdat wij niet willen werken op de rustdag?

Tot hoever dit door te trekken is, vind ik wel eens moeilijk om te bepalen. Bijvoorbeeld boodschappen doen of het huis (uitgebreid) gaan schoonmaken, dat zijn zaken die niet noodzakelijk zijn om ook nog op een zevende dag van de week te doen. Met een beetje planning kan dat prima in de zes dagen voorafgaand. Maar wat te denken van het openbaar vervoer, van de horeca, etc. Ik zal eerlijk toegeven dat ik ook daar op zondag nog wel eens gebruik van maak.

Een ding is echter zeker: als arts en verpleegkundige is het Bijbels gezien toegestaan om ook op de rustdag te werken, ja, misschien zelfs een plicht van naastenliefde. Daarvoor hoeven we alleen maar naar Christus’ genezing van de kreupele vrouw op de Sabbat te kijken.

Advertenties

Read Full Post »

Vele lezers zal het niet ontgaan zijn: eergisteren was het Aswoensdag, en daarmee is de vastentijd, oftewel veertigdagentijd, begonnen. Voor wie het nog niet wist: bij deze. Een tijd van boete en bezinning, om straks waardig het grootste feest van het jaar te vieren: de verrijzenis van de Heer. Door af te zien van lekkers, of van alcohol, misschien minder te eten voelen we de honger, en lijden zo een beetje mee met Christus, doet ons weer beseffen dat we best een beetje minder kunnen. Door daarnaast ook ons gebedsleven en betrokkenheid van God onder de loep te nemen, en aalmoezen te geven, wordt naast het vasten ook op die manier weer teruggekeerd naar God en de opdracht tot het dienen van onze medemens. En die pijn mogen we best een beetje voelen.

Stiekem kijk ik er soms wel naar uit. Ik wou zeggen dat de eerste dagen vaak het moeilijkste zijn, maar toen besefte ik me dat ik vorig jaar een paar dagen voor het begin buikgriep kreeg en het vasten zo de eerste dagen opvallend makkelijk was. In ieder geval is het mijn ervaring dat het in de loop van de weken makkelijker wordt, hoewel even een kleine terugval niet ongebruikelijk is – helaas. Dat lichamelijk vasten wanneer je op persoonlijk vlak niet in een al te makkelijk tijd zit is echter best een extra uitdaging, en dan een paar dagen bij m’n ouders zitten was misschien vragen om moeilijkheden. Want hoewel we zelf de verleiding moeten wederstaan, is het best wel fijn als mensen je niet van alles en nog wat aan lekkers aanbieden.

Ik wens allen een gezegende vastentijd.

Read Full Post »

Als leek van een generatie katholieken die opgegroeid is in de postconciliaire Kerk, is diezelfde Kerk soms nogal verwarrend. Zonder in te gaan op wat de juiste interpretatie is van het een of ander, durf ik te stellen dat het Tweede Vaticaans Concilie en vooral de jaren daaropvolgend niet bepaald een succes waren. In plaats van duidelijkheid en geloofsverdieping is er een ontzettende puinhoop en geloofsarmoede ontstaan. En alsof dat nog niet genoeg is is de eenheid ver te zoeken: leken versus priester, priester onderling, leken die elkaar in de haren vliegen, teksten van de ene paus worden uitgespeeld tegen die van een andere, de teksten van het Concilie worden de ene keer hoog geprezen en de andere keer naar de afvalbak verwezen. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Een eenduidig antwoord lijkt niet meer te vinden.  Hoe moet een leek als ik, die oprecht probeert om te leven naar de Katholieke Leer, nog snappen wat goed en fout is, nog weten wat het geloof in vredesnaam inhoudt. Hoe kan de Kerk nog geloofwaardig overkomen naar de buitenwereld en bloeien, als het van binnenuit ten diepste verscheurd is? De Bruid van Christus verdient beter dan dit lijkt me.

Read Full Post »

Hoewel ik zeer zeker kan genieten van een leuke film of serie, een spel op de computer of even (wat dan vaak ontaard in een aantal uren) surfen op het net, geniet ik soms veel meer van een avondje gewoon lekker een bord- of kaartspel doen, of een leuke puzzel proberen op te lossen. Aangezien het niet altijd makkelijk is om meerdere mensen over de vloer te krijgen (vooral niet met een studentenkamer) heb ik afgelopen weekend onder andere het kaartspel voor twee personen van Kolonisten van Catan gekocht. Heerlijk avondje doorgebracht met vriendlief, waarbij ik voor de verandering eens gewonnen heb. Ik ga er maar van genieten, de volgende keren word ik waarschijnlijk dik ingemaakt.

Een aantal foto’s als impressie, anonimisatie volgens Kattekliek-methode 😉

Read Full Post »