Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for mei, 2012

Hoewel absoluut niet mijn intentie, is het moeilijk te ontkennen dat ik soms een beetje opval in onze kathedraal. Zij het vanwege de mantilla’s die ik vaak draag (met name mijn witte en  –  de paar keer dat ik ‘m draag – roze), zij het vanwege bijvoorbeeld communie geknield op de tong ontvangen terwijl de communie niet bij de communiebanken uitgereikt wordt. Sommigen zullen het zien als hoogmoed, arrogantie. Dat doet me altijd pijn om te horen, hoewel ik gelukkig veelal positieve commentaren krijg van mensen. En laten we wel wezen, als mijn intentie inderdaad is om op te vallen, mag ik wel als de wiedeweerga de biechtstoel in.

Het gros van de mensen zal het echter geen zak uitmaken, en zullen het mogelijk niet eens opmerken. Dat vind ik eigenlijk nog wel de fijnste houding. De aandacht behoort namelijk niet op mij te zijn, maar op God. Je zou hierop kunnen antwoorden dat ik misschien gewoon helemaal niet moet doen wat ik nu doe, zodat ik helemaal niet op zou vallen. Maar hoewel het voor een deel slechts uiterlijkheden zijn, is het voor mij een uiting van een diepste bewogenheid. Daarom is het nog steeds regelmatig een gevecht met mezelf hoe ik deze twee dingen af moet wegen, aangezien ik zowel eer aan God wil geven, als geen aanstoot wil geven aan anderen.

Hetzelfde merk ik op Twitter. Wellicht dat sommigen zich afgevraagd hebben waarom mijn twitternaam AiramIngrid en niet IngridAiram is, zoals logischer zou zijn. Ooit had ik die account, maar door al het gebekvecht en persoonlijke aanvallen die ook mij persoonlijk raakten, heb ik die ooit verwijderd. En eenmaal verwijderd kan je dat account niet meer terugkrijgen. Ook nu zit ik weer in dubio: enerzijds is mijn twitteren en bloggen een uiting van mijn katholiek zijn, mijn wezen, mijn verlangen om mijn vreugde en geloof te delen met de wereld. Aan de andere kant nemen veel mensen aanstoot aan de berichten, ook omdat niet altijd alles positief is.

Op zulke momenten merk ik dat ik een beetje heimwee heb naar de keer dat ik in de Saint Josef in Brussel een Mis bij de SPPX meegemaakt heb. Hoewel ik het inhoudelijk niet geheel met ze eens ben, en ik waarschijnlijk op veel punten hard met ze zou botsen, voelde het voor eventjes een keer alsof ik niet een vreemd eend in de bijt was: hoofdbedekking, rokken, tongcommunie, biechten, willen bidden en daar blij over zijn. Voor even kon in anoniem zijn terwijl ik het diepste in mijn hart kon uiten op mijn manier zonder bang te zijn dat iemand anders er negatief over zou denken, of het zelfs maar op zou vallen.

Ik hoop maar dat God in mijn hart kan kijken, en me blijft leiden en behoeden voor de hoogmoed en irritatie die menselijkerwijs altijd op de loer liggen.

Read Full Post »

…of dat is de bedoeling over ongeveer een jaar. Denk je even lekker een rustige pauze te houden tijdens een stukje fietsen op een mooie zondagmiddag, zit ineens je lieverd op z’n knieën voor me met een ring. Of ik met hem wilde trouwen. Absoluut. Bleek ook dat hij een tijdje terug al mijn ouders om mijn hand gevraagd had. Over goed geheim houden gesproken. Ingrid is dus verloofd. Op naar het leven als getrouwde vrouw.

Read Full Post »