Over abortus, Kees van der Staaij en de publieke overreactie

“De kans op een zwangerschap na verkrachting is (relatief) klein” en “ook bij een zwangerschap na verkrachting geen abortus”. De inhoud van wat lijsttrekker Kees van der Staaij vandaag in een interview gezegd heeft. Nederland buitelt vervolgens over elkaar heen om met commentaar te komen. Tegen welke van de twee nou voornamelijk is me nog niet helemaal duidelijk, hoewel het zich vooral op de percentages lijkt te richten.

Om geen dingen uit mijn duim te zuigen ben ik eens in mijn studieboeken gaan duiken. De Merck Manual – het zelfverklaarde wereldwijd meest geraadpleegde medische naslagwerk, van groot gezag en betrouwbaarheid – stelt letterlijk: “In zeldzame gevallen raakt een vrouw zwanger.” Ook in de geupdate versie online staat dit zo letterlijk. Een bewering die nog verder gaat dan wat dhr. Van der Staaij gezegd heeft. In de media heeft men het op onderzoeken die 0,6 tot 7 % laten zien, een variatie die in de medische wetenschappen niet ongebruikelijk is. Ook over of de kans nou groter of kleiner is dan bij vrijwillige seks zijn de meningen en onderzoeken verdeeld vertelt mij een korte blik in de literatuur, en zullen dat waarschijnlijk ook blijven. Men vertrouwt elkaar wanneer het op onderzoek van ethisch beladen kwesties aankomt over het algemeen toch niet, en onderzoeken die niet helemaal in je eigen straatje passen worden afgedaan als onbetrouwbaar (“het is weer iets van die christenen” hoor je wel eens, net als vandaag van een door de NOS geraadpleegde arts-onderzoeker).

Maar geen van deze dingen is eigenlijk het echte probleem. Een probleem blijft een probleem ook al komt het meer of minder voor. Waar het echte probleem ligt, en een van de bekritiseerde uitspraken is van dhr. Van der Staaij, is dat hij zegt dat abortus ook na een verkrachting geen oplossing is. Het is misschien een beetje als dit: Nadat zijn buurman zijn huis in de brand gestoken heeft, zit alleenstaande vader met een jong zoontje zonder dak boven zijn hoofd. Omdat hij niet meer naast zijn brandstichtende buurman wil wonen besluit hij te verhuizen. Daar zijn zoontje nog klein is en het niet handig is hem mee te nemen besluit hij hem achter te laten zonder te zorgen voor een plek voor de jongen. Zoontje helemaal over stuur natuurlijk en getraumatiseerd voor de rest van zijn leven. Vader gaat dus weg, maar wordt later opgepakt voor mishandeling (verwaarlozing) van zijn zoontje. Vervolgens moet hij de bak in voor wat hij gedaan heeft. Niet alleen zit hij met de emotionele en financiële gevolgen van wat de buurman gedaan heeft, hij laat een onschuldig ander persoon boeten en krijgt daarbij vervolgens zelf ook nog een lading ellende over zich heen.

De vergelijking loopt waarschijnlijk wat scheef, vooral qua zwaarte, omdat verkrachting mijns inziens een van de ergste dingen is die je een ander aan kan doen, een van de meest pijnlijke aanvallen op je menselijke waardigheid en integriteit. De vrouw is al slachtoffer, getekend voor het leven. Wanneer ze echter zwanger raakt en het kind laat doden omdat het nou eenmaal voorkomt uit de verkrachting en herinnering aan de dader is, laat je het kind boeten voor wat een ander gedaan heeft. Dat kind kan er niks aan doen dat hij verwekt is door iemand die zich als schoft gedroeg, maar zou desondanks in stukken geknipt of weggezogen mogen worden. Daarnaast kan je daarmee de vrouw nogmaals schaden, zowel lichamelijk als geestelijk (denk bijvoorbeeld aan een vergrote kans op borstkanker, beschadiging van de baarmoeder door de procedure of vergrote kans op psychische problematiek die er soms is). Met andere woorden, waar er op het moment van de verkrachting één slachtoffer is, komen er op deze manier twee en wordt mogelijk het eerste slachtoffer meermalen leed aan gedaan. Dat lijkt me toch niet helemaal de bedoeling.

Natuurlijk kan je niet van een vrouw die zwanger is na verkrachting verwachten dat ze het kind ook zelf opvoedt. Sommigen zullen het kunnen, voor anderen zal het te pijnlijk zijn. Maar laten we in plaats van dan het kind maar te doden zorgen voor opvang van de vrouw en kind in kwestie, echte liefde en zorg geven en zoeken naar een echte oplossing die voor beiden het beste is. Verkrachting is iets afschuwelijks, maar laten we het niet nog erger maken door voor een schijnoplossing te kiezen.

NB: Een interessant stuk hierover om ook te lezen is het volgende stuk dat in het ND verschenen is: https://www.box.com/s/309bf289dadfea82f16c

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: