Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for december, 2012


1. Nog maar een paar dagen, dan is het alweer Kerstmis. Ik kijk er echt zo ontzettend naar uit. Alleen de voorbereiding..die blijft toch elk jaar weer schorten. Ik troost mezelf maar in de gedachte dat de intentie er in ieder geval is.
2. Afgelopen week cursus gehad in Rotterdam over attitude, communicatie en teamprocessen. Nuttige dingen geleerd en teruggekoppeld gekregen, maar de eerstkomende weken wil ik de begrippen communicatie en contact maken even niet meer horen.
3. Rotterdam is niet helemaal mijn stad geloof ik: te druk, te veel nieuwbouw (al heeft dat een goede reden) en ook simpelweg te veel hoogbouw. Doe mij maar gewoon een leuke stad of dorp in het noorden van het land. Niks niet dat grote-stad gedoe.
4. In de dagkapel van de Kathedraal van Rotterdam is elke werkdag Stille Aanbidding van 10-20. Echt heerlijk om eventjes op de terugweg binnen te kunnen glippen en Jezus gedag te zeggen. Om even te knielen en rust te nemen om bij Hem te zijn. Het zou zo mooi zijn als meer kerken dat zouden doen.
5. Komende week heb ik vrij. Echt zo heerlijk. Eventjes een paar dagen lekker m’n eigen ding doen en genieten van de mensen om me heen.
6. Mijn huisje is sinds vorig weekend helemaal in Kerstsfeer. Een kleine impressie:

DSCF0932
7. Volgens mij snap ik inmiddels een beetje wat meer van het immigratieprobleem. Zat deze week nabij een plein waar twee halalslagers (niet te verwarren met halsslagaders zoals iemand per ongeluk deed) en een moskee stonden, en waar ik nog niet eerder zoveel mensen van allochtone afkomst zag lopen en slecht Nederlands hoorde spreken. Ik denk dat je het wel een beetje een cultuurschok kunt noemen.

Read Full Post »


1. We hebben een trouwdatum! Voor de katholieken onder ons: volgens mij de woensdag tussen Pinksteren en Drievuldigheidszondag.
2.Toen ik nog in een studentenkamer zat keek ik er erg nar uit dat ik eindelijk wat meer de ruimte

DSCF0918

Kerstboom in opbouw – met kerststal (Kindeke Jezus zit helaas vast in het geheel)

zou hebben voor een wat grotere kerstboom. En geld voor een echte kerstboom. Een paar dagen geleden was het eindelijk zo ver. Blij als een kind toen ik de bouwmarkt uitliep samen met m’n verloofde, die de boom droeg. Ok, ik vind de boom veel te klein, maar inmiddels vind ik ‘m best mooi. De lichtjes zitten er in (niet zo mooi als m’n moeder het doet, maar die heeft dan inmiddels ook al jaren ervaring), evenals een paar versieringen. De boom is alleen nog zodanig kaal dat ik morgen de winkel maar weer in ga.
3. Deze week heb ik het boek ‘Hanna’s keuze’ uitgelezen. Over een jong meisje dat op jonge leeftijd leukemie overleefde, maar daar een heel slecht hart aan overgehouden heeft. Een mooi boek, wat me weer heeft laten beseffen dat het niet alleen vooruitkijken is, maar ook leven in het hier en nu, en genieten van wat je wel kan in plaats van alles negatief te bezien.
4. Onderstaand gezang wou ik jullie niet onthouden. Echt zo mooi.

5. Doordat ik inmiddels redelijk ingewerkt begin te raken, neem ik ook meer zaken op de afdeling over. Inmiddels het grootste deel denk ik eigenlijk wel, met gelukkig nog wel veel ruimte voor supervisie. Het is echter wel een uitdaging om om te gaan met het feit dat het werk in een kliniek nooit ophoudt.
6. Niet alleen door de toegenomen werkdruk, maar ook door allerlei andere zaken gerelateerd aan de opleiding maar ook privé, ben ik de laatste tijd niet in aan het schrijven van een goed blogstukje toegekomen. Hopelijk komt dat binnenkort weer.
7. Kerstcadeautjes zijn een beetje traditie bij mij in de familie. Dit geef toch elk jaar weer de nodige stress, vooral omdat er een aantal familieleden nog wel eens vrij last minute hun lijstjes doorgeven. M’n verloofde en ik hebben in ieder geval al cadeautjes voor elkaar: tickets voor het concert van Lindsey Stirling. (Bij wijze van uitzondering dat we het nu al van elkaar weten, normaal gesproken proberen we elkaar toch wel een beetje te verrassen).

Read Full Post »

1. Het begint nu toch wel een beetje spannend te worden. We hebben een hele waarschijnlijke trouwdatum waarop de locaties en degenen die nodig zijn voor het sluiten van het huwelijk ook kunnen. Ik kijk er erg naar uit, maar ik moet tegelijkertijd eerlijk toegeven dat ik het ook doodeng vind om deze stap uiteindelijk te zetten.
2. Mijn rechter hoortoestel deed afgelopen dinsdag krak op een verbindingsstuk. Niet erg handig aangezien rechts mijn beste oor is en ik ook echt totaal rechtshorend ben (links is met name voor ondersteuning). Als service van de audicien heb ik een leentoestel gekregen. Hoewel die beter is dan niks, is het duidelijk dat het duidelijk dat mijn eigen toestellen toch wel een paar classificaties hoger is. Het doet je weer even waarderen wat je hebt.
3. De eerste kerstkaarten zijn geschreven. Er ligt nog een aantal gewone kerstkaarten die ik dit jaar graag voor het laatst verstuur, zodat ik volgend jaar eigenlijk alleen nog echte kerstkaarten verstuur. Je weet wel, met Christus er op enzo. Een klein beetje aandacht voor het Kerstkind in tijden dat steeds minder mensen nog stilstaan bij de werkelijke betekenis van Kerstmis.
4. Afgelopen woensdag samen met mijn lieverd Sinterklaas gevierd. Niet groot, gewoon een cadeautje voor elk. Hij met een gedicht voor mij, ik met een surprise voor hem. Sinterklaas is niet een feest dat ik gewend ben te vieren, maar vind het stiekem best leuk.
DSCF0894
5. In het revalidatiecentrum waar ik nu werk, hangt in de hal daadwerkelijk een adventskrans. Makes me happy.
6. Een keer per twee weken heb ik een onderzoeksdag om te werken aan het onderzoek dat ik moet doen en waarvan aan het einde van de opleiding een artikel van geschreven moet zijn. Op zich heel mooi, maar op een of andere manier lukt het prima om er aan te werken en over na te denken, behalve op m’n onderzoeksdag. Het maakt ook niet echt uit waar ik ben: als ik op het werk ben ga ik bezig met patiëntgerelateerde zaken, als ik in de bieb ben word ik knettergek van de omgeving (ik kan absoluut niet in bibliotheken werken) en thuis..tja..daar is ook zoveel te doen. Ik denk dat ik maar gewoon blij moet zijn met alles wat wel lukt en de rest in de avond- en weekenduren goedmaken.
7. Morgen is, zoals als het goed is inmiddels de lezers van deze blog weten, de jaarlijkse Mars voor het Leven in Den Haag. Mijn verloofde en ik zijn van plan er heen te gaan, met de trein of auto, daar zijn we nog niet over uit. Afhankelijk van hoe laat we aankomen of we de Mis halen, en als we de Mis halen hoe laat we dan op het Plein zullen staan. Ik hoop jullie in ieder geval allemaal daar te zien morgen.

Read Full Post »

Eén van de gruwelijkste ideeën die ik ken, komt uit de Bijbel: mensoffers. En dan vooral kindoffers. Het idee dat iemand zijn eigen kind, onschuldig en machteloos, liet vermoorden. Om de goden gunstig te stellen. Het is niet vreemd dat de God van Israël er niets van moest hebben.

Gelukkig is dat lang geleden. Wij doen dat niet meer. Althans: niet op die manier. Maar in figuurlijke zin gebeurt het nog steeds, ook hier in ons eigen land. En wat mij betreft houden we er zo snel mogelijk mee op.

Als kind kreeg ik weinig aandacht. Mijn moeder is jong overleden. Mijn vader kreeg een nieuwe vriendin, maar tussen haar en mij ging het nooit lekker. Ik moest me van haar zo stil en afzijdig mogelijk houden; het liefst er helemaal niet zijn. De nieuwe vriendin dwong mijn vader min of meer te kiezen tussen haar en mij. In eerste instantie koos hij mij, ondanks zijn liefde voor haar. Maar ze kwam terug in zijn leven en nu koos hij voor haar. Zo werd mijn jeugd opgeofferd. Ook nu, op mijn 29e, heb ik daar nog veel last van.

Een kind kan niet alleen opgeofferd worden voor een nieuwe relatie, maar ook voor een carrière. Vader en moeder werken fulltime en er blijft weinig tijd over voor contact. Niet zelden raakt het kind tussen wal en schip, opgeofferd voor een groot huis en een dikke bankrekening. Ironisch genoeg wordt die bankrekening vaak ook weer gebruikt om dure cadeaus te kopen voor het kind, als goedmakertje. Desondanks krijgt het kind niet wat het nodig heeft: aandacht van zijn ouders. Het moet zichzelf maar redden.

Kindoffers voor een carrière komen ook voor in een meer letterlijke zin. Stel je voor: een vrouw van halverwege de 20, net klaar met haar opleiding en bezig met haar eerste baan. Dan wordt ze zwanger. Houdt ze het kind, dan kan ze een topcarrière wel vergeten. Maar… laat ze het kind weghalen, dan kan ze eerst die carrière opbouwen en daarna een gezin stichten. En zo eindigt menig foetus op het altaar van het grote geld, geslacht met een scalpel.

De God van Abraham, Izaak en Jakob wijst elke vorm van kindoffers af. Hoewel ik betwijfel dat hij daarbij zozeer aan verwaarlozing of carrièreabortussen dacht, durf ik er toch van uit te gaan dat hij ook daar geen voorstander van is. Laten we mensen boven geld stellen. En laten we, als ouders of toekomstige ouders, verantwoordelijkheid nemen voor onze kinderen, zowel voor als na de geboorte. Ieder mens heeft recht op leven en liefde.

Deze zaterdag, 8 december, is de jaarlijkse Mars voor het Leven. Ikzelf zal vooral stilstaan bij degenen die opgeofferd worden voor de wensen van een ander. Ik hoop dat u met mij mee wilt doen.

Disclaimer: dit is een gastblog, geschreven door mijn verloofde en op zijn verzoek hier geplaatst. 

Read Full Post »