Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for februari, 2013

De afgelopen dagen is er veel te doen geweest over de Duitse bisschoppen die de morning-after pill hebben goedgekeurd in geval van verkrachting. Dit omdat er pillen zouden bestaan die alleen de bevruchting tegengaan en niet de innesteling van de bevruchte eicel tegengaan. Gezien de omstandigheden zou dat moreel gezien acceptabel zijn, aldus de bischoppen.

Ethisch gezien kan ik me dit standpunt goed indenken en denk ik ook achter staan, gezien de heftige gebeurtenis die een verkrachting is. Als het inderdaad technisch mogelijk is. En daar heb ik zo mijn twijfels bij. Ik ben geen gynaecoloog, dus ik kan het mis hebben, maar voor zover ik weet heeft de morning-after pill de dubbele werking van zowel het verkleinen van de kans op bevruchting als het voorkomen van innesteling van de bevruchte eicel. Ik ben erg benieuwd hoe de pil werkt die alleen de bevruchting voorkomt zonder andere effecten.

Een ander geluid komt van de USCCB (United States Conference of Catholic Bishops) waar iemand mij op wees. Die stelt dat het geoorloofd is een pil te gebruiken met dubbele werking, zolang is vastgesteld dat er geen bevruchting opgetreden is. Dat is op zich een hele mooie en volgens mij ook ethisch te verantwoorden methode. Technisch gezien is het volgens mij echter wat lastiger. Bij het vaststellen van een zwangerschap wordt over het algemeen gekeken naar de waarde van het hormoon hCG. Dit is een hormoon dat vrijkomt zodra een bevruchte eicel zich nestelt in de baarmoeder. Op z’n vroegst is dit een week na de bevruchting. Aangezien de morning-after pill genomen moet worden binnen drie dagen na de bevruchting, is het standpunt van de USCCB weliswaar heel mooi, maar vooral (nog) theoretisch.

Al met al blijf ik dus sceptisch, hoewel het ditmaal meer ligt op medisch dan op ethisch vlak. Mocht ik recente medische ontwikkelingen hierin gemist hebben, dan word ik graag bijgepraat in deze. De volgende link is denk ik ook eentje waard om te lezen: http://www.ewtnnews.com/catholic-news/World.php?id=7088

Read Full Post »


1. Afgelopen week en aankomende weken is het een beetje druk in het leven van Ingrid: deadlines van onderzoeksvoorstel en subsidieaanvraag voor het onderzoek, cursus om voor te bereiden en dan de bruiloft nog. Vandaar dat er even wat weinig van mij verschijnt. Maar ik ga mijn best doen om een dezer dagen weer een gewone blogpost neer te zetten.

2. Vorige week vrijdag ben ik zoals gezegd naar de musical Annie geweest samen met een goede vriendin. Venna van den Bosch speelde die avond Annie. Ze is pas elf jaar oud, maar heeft al zo’n ongelooflijke stem: 

3. Op de terugweg vanuit Brabant afgelopen weekend wou ik nog even de vespers bidden. Toen ik aan het Magnificat in het Nederlands wou beginnen, kwam er van naast mij ineens een opmerking: doe maar in het Latijn, die ken ik beter. Heerlijk.

4. Afgelopen zaterdag groot deel van de kerkelijke huwelijksformulieren getekend. Veel in te vullen en achter een paar dingen moe(s)ten we nog aan. Het begint wel erg spannend te worden nu. Nog drie maanden..precies.

5. Het nadeel van nu ’s avonds dingen moeten doen is dat je in tegenstelling tot in je studententijd niet tot in de late uurtjes door kunt gaan omdat je de volgende ochtend weer helder en fit moet zijn om verantwoordelijke patiëntenzorg te leveren.

6. Een koning in plaats van een koningin levert soms grote problemen op. Gelukkig weet André van Duin raad: 

7. Gisteren had ik een co-assistent met me mee lopen. Dit is nog erg wennen, omdat ik voor mijn gevoel weinig kan bieden. Tegelijkertijd merkte ik toen zij de opname deed dat ik stiekem best gegroeid ben in het vak en dus wel degelijk iets over kan brengen. Het enige lastige was dat ik nauwelijks aan m’n eigen administratie toegekomen ben.

Read Full Post »


1. Het schijnt traditie te zijn om op de vooravond van de vastentijd pannenkoeken te eten. Aangezien ik een voorlichtingsavond op het werk, had ik tussen de middag al warm gegeten en was ik er niet meer van uit gegaan nog pannenkoeken te kunnen eten. Bij thuiskomst lagen er echter twee pannenkoeken op me te wachten, door mijn lief gemaakt. Hebben me extra lekker gesmaakt.

2. Mijn supervisor was een weekje ziek en de afdeling was niet al te druk. Bij terugkomst had hij daarom een brief of 14 te corrigeren. Oeps. Artsenvak, gotta love it.

3. Het askruisje dat ik op Aswoensdag ontvang had deze keer daadwerkelijk de vorm van een kruis.

4. Onderstaand filmpje laat de reactie van onze plebaan zien op het bericht van het aftreden van de Paus in een algemene berichtgeving van RTV Noord die eens niet zo negatief was als die van de vele andere media in Nederland.

5. Kikkererwten matchen niet echt met de combinatie van paprika, courgette, ei en kaas, heb ik afgelopen woensdag ontdekt toen ik een beetje snel het eten klaar moest maken. Wel me enkele van deze ingrediënten afzonderlijk, zoals bij courgette in combinatie met tomaat voor een lekkere pastasaus.

6. Liturgische misbruiken zijn stom. Het zorgt niet alleen voor irritatie en verdriet, maar het kost ook nog eens meer energie: moeten kijken waar je de betreffende zondag naar de Mis kunt gaan, en dan maar hopen (en bidden) dat het daar mee valt, om mogelijk alleen maar teleurgesteld te worden. Serieus priesters (en andere leden van pastorale teams), blijf een van de liturgie af en doe het zoals het hoort.

7. Vanavond ga ik met een goede vriendin naar de musical Annie. In het Nederlands. Ik ben benieuwd. Ga niet vaak naar musicals en kan me erg irriteren aan Nederlandse versies van de originele teksten, maar ik laat me graag verrassen. Het zal in ieder geval een leuke avond worden.

Read Full Post »

Compleet sprakeloos en verdrietig. Dat was mijn eerste reactie nadat ik vanmiddag het nieuws van het aftreden van de paus hoorde. Tevens is het nog steeds de toestand waar ik in verkeer.

Een besluit dat ik heel goed kan begrijpen, maar toch nog erg moeilijk te vatten is. Hoewel ik als baby katholiek gedoopt ben, is paus Benedictus eigenlijk mijn eerste echte paus die ik meemaakte. Hij is iemand geworden die me dierbaar is en een voorbeeld. Nederig en trouw aan het geloof, en met veel liefde. Ik zal hem missen als paus. En ondanks dat hij het niet kan lezen toch een heel erg: Dank u Heilige Vader. Hopelijk mag hij de rest van zijn aardse jaren doorbrengen in rust en omringd door de liefde van God, welke hij hopelijk na dit aardse leven in de hemel mag aanschouwen.

Read Full Post »


1. Afgelopen zaterdag heerlijke en iets ongebruikelijkere maaltijd klaargemaakt. Had voor Kerst vier ovenpannetjes gekregen en wou die graag eens uitproberen. Zo gezegd zo gedaan. Op de onscherpe foto hieronder een indruk. Voor wie nieuwsgierig is wat er op het menu stond: champignons op verschillende manier klaargemaakt (oa met Gorgonzola), in kerrie gemarineerde tofu en sperziebonen, gebakken aardappeltjes, aardappelpuree, couscous met wat rozemarijn erdoor en gebakken zelf gemarineerde tofu (marineer meestal zelf). Eerste keer dat ik dit zo maakte, en niet ongeslaagd. Zeker voor herhaling vatbaar.

DSCF0951

2. Onder het moto van: “leuker kunnen we het niet maken, wel drukker” heb ik de studiestof doorgekregen voor mijn cursus epidemiologie en statistiek in maart. Ik geloof dat ik bijna een week vrij moet nemen om dat goed door te nemen en de huiswerkopdracht te maken, aangezien ik niet zo’n held ben in a. artikelen lezen en b. literatuuronderzoek.

3. Vanaf deze week is het weer een beetje licht op de heenreis naar mijn werk. Zo mooi en fijn om weer in licht te rijden in de ochtend.

4. Deze middag bij wijze van onderwijs de film ‘hasta la vista’ gezien. Vooraf was ik bang dat het allemaal over seks zou gaan en meer details en bloot dan ik zou willen, maar het viel erg mee en was mijn inziens een relatief klein deel van de film. De belangrijkste boodschap was denk ik nog wel dat ieder mens waardevol is op zijn of haar eigen manier, en je niet neer moet kijken op mensen die anders zijn dan jij.

5. M’n lief kwam met een lekker vegetarisch gerecht, ook prima geschikt voor de vrijdag: zuurkool mengen met vega”gehakt”, aardappelpuree erbovenop en dan een flinke laag geraspte kaas daar weer bovenop. Even in de oven tot de kaas lekker gesmolten is en smullen maar.

6. Aankomend weekend is het carnaval. Ik geloof dat er in het noorden niet zo veel aan gedaan wordt, en als er wel wat aan gedaan wordt is het een slap aftreksel van wat er in het zuiden van het land gebeurt (al ben ik blij dat we hier geen carnavalsmissen hebben). Toch is het denk ik goed om er bij stil te staan dat het het laatste weekend voor de vastentijd is.

7. Nu we toch met de vastentijd bezig zijn is onderstaand een mooi artikel van Pastoor Penne over het askruisje dat gelovigen kunnen halen op Aswoensdag. Link: http://www.katholiekgezin.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=2432&Itemid=1

Read Full Post »

Geregeld merk ik in discussies over het geloof dat een groot struikelblok voor velen, katholieken inclusief, het stukje nederigheid is dat van ons gevraagd wordt. Het wordt gezien als iets van vroeger tijden, toen de mensen niet na mochten denken en ‘ja’ en ‘amen’ moesten zeggen. Als iets slechts, want we zijn toch ontwikkelde mensen met een eigen verstand. En ontwikkelde mensen varen hun eigen koers en zijn onafhankelijk van anderen. Daar past nederigheid en onderdanigheid niet bij.

Tot enkele jaren geleden had ik eigenlijk nog nooit van nederigheid, gehoorzaamheid en onderdanigheid gehoord. Gehoorzaamheid wel, maar dat meer als kind aan je ouders, leerkrachten en dergelijke. Ook in de eerste periode dat ik het geloof opnieuw leerde kennen wilde ik er weinig van weten. Ik meende dat ik nog steeds zelf kon uitmaken wat goed en niet goed voor me was, en de sterke, onafhankelijke jonge vrouw was die ik geleerd en gedacht had te zijn.

God had, en heeft nog steeds, gelukkig geduld met mij. En langzaam maar zeker mocht ik leren me over te geven aan Hem. Ik mocht leren en ervaren dat ik niet alles hoef te weten en niet alles zelf hoef te doen. Dat je je best kunt doen om alles te vatten en doet wat in je vermogen ligt om het goede te doen, maar dat het altijd gebrekkig blijft omdat je nou eenmaal mens bent. Dat we nooit onafhankelijk zijn ook al willen en menen we nog zo hard van wel. Daarop begon ik veel dingen van de Katholieke Leer te accepteren, ook al had ik me er niet geheel in verdiept. Omdat het Christus is die de Kerk gesticht heeft, en nog steeds er het hoofd van is.

Het was ook in die periode dat ik voor het eerste geknield te communie ging en me echt door Onze Lieve Heer mocht laten voeden. Hoe eng ik het ook vond om te doen in een omgeving waar maar weinig mensen het deden, het was een zegen. Vanaf toen is het besef dat het een van de mooiste dingen in een mensenleven is om Onze Lieve Heer zo te mogen ontvangen. En daardoor wordt ook veel van mijn houding in andere zaken bepaald en kan ik zeggen: “Heer, ik kniel voor U neer. Wees mij genadig, leidt mij op de weg die U wil, ook al snap ik er geen snars van.”

Read Full Post »


1. Onze ringen zijn binnen. Moeten nog wel gegraveerd worden, maar ben er zo blij mee. En ze zijn ook zo mooi. Sommigen willen steentjes en allerlei versieringen, ik ga voor eenvoud: gewoon een gladde (geel)gouden ring.

2. In onderstaand filmpje wordt heel mooi uitgelegd waarom alleen mannen tot priester gewijd kunnen worden. Als jonge vrouw met ook nog eens een goede opleiding heb ik totaal geen moeite met dit gegeven. Integendeel. Juist doordat de Kerk de verschillen tussen mannen en vrouwen erkent, en daarmee aan ieder zijn of haar eigen rol, voel ik me als vrouw serieus genomen, in mijn waarde gelaten.

3. Af en toe zijn er momenten dat je als arts weer even mag ervaren hoe grote verantwoordelijkheid je als arts eigenlijk hebt. Dat alles wat je doet invloed heeft op een mensenleven. Het is een prachtig beroep, maar geregeld met een erg hoge druk omdat je voor de patiënt alleen het beste wilt en dus zo goed mogelijk wilt handelen.

4. Van een vriendin heb ik het boek ‘Broodje kroket en eeuwig heil’ van Adrian Plass te leen. Een boekje geschreven door een (of in ieder geval, iets in die geest, ik weet de verschillen daarin nooit), over het geloof. Zoals de titel denk ik al aangeeft met een gezonde dosis humor. Verschillende christelijke zaken worden korter of langer aangestipt, de ene wat geslaagder dan de ander. Voor wie een boekje zoekt over het christelijk geloof met de nodige dosis humor kan ik dit zeker aanraden (ook voor katholieken, hoewel je waarschijnlijk net als ik af en toe de amerikaans protestantse manier maar vaag vindt). Update: ik krijg net te horen dat het een Britse Anglicaan is. Ik geloof dat ik door sommige stukken in het boek in verwarring ben gebracht, en tja..Anglicanen..wat moet ik daar van zeggen).

5. In tegenstelling tot wat ik eerder dacht kan ik, bij een Mis in de avond, alsnog op Aswoensdag een askruisje halen. Onderwijs wat gepland stond ging niet door, waar ik voor de verandering best een keer blij mee ben. Vastentijd, here I come.

6. Vandaag zijn m’n lief en ik 3,5 jaar samen. Over minder dan vier maanden stappen we in het huwelijksbootje om een nieuwe fase van ons leven in te gaan. De tijd gaat snel, en het is 22 mei voor we er erg in hebben denk ik. Dat is zowel een bemoedigende als een beangstigende gedachte.

7. Afgelopen zaterdag pompoenlasagne gegeten (voor recept zie: http://www.mijnreceptenboek.nl/recept/hoofdgerechten/vegetarisch/vegatarische-pompoenlasagne-19385.html) . Vond het zelf echt heerlijk, wat me een beetje verraste omdat ik nog niet de beste ervaringen met pompoen heb. Ik zou het onder vrijdagsvoedsel kunnen scharen, maar ik zou het niet aanraden te maken op een doordeweekse werkdag, want dan is het pas half negen ofzo voor het eten op tafel staat.

Read Full Post »