Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juli, 2013

’s Avonds voor het slapen gaan probeer ik altijd nog even te bidden, en dan ook allerlei persoonlijke intenties daar aan toe te voegen. Begon het met één of twee intenties, inmiddels is het een behoorlijke lijst waar telkens meer bij komt (de noden van de wereld zijn oneindig lijkt het wel). Het voelt alleen zo stom om elke avond hetzelfde te vragen.

Afgelopen zondag (zeventiende zondag door het jaar, novus ordo) hoorden we in de lezingen over bidden, en dan met name over het smeekgebed. We hoorden hoe Abraham God smeekt om Sodom en Gomorra niet te vernietigen, omwille van de rechtvaardigen die er wellicht wonen, hoe weinig ook. Niet één keer, niet twee keer maar tot zes keer toe. En God verhoort hem. In het evangelie horen we hoe Jezus ons leert dat God zijn kinderen geeft waar ze om vragen, en dat we daarom ook niet bang moeten zijn om te vragen.

De bijbehorende preek die het nader toelichtte heeft mij even de ogen geopend, ondanks dat het niet de eerste keer is dat ik deze teksten gehoord heb. Daardoor weet ik nu dat steeds hetzelfde vragen mag, dat het zelfs goed is. Als we maar oprecht en bewust vragen. God zal ons verhoren wanneer het gevraagde ook daadwerkelijk goed is voor diegene. Anders zou God, om in de geest van het evangelie te blijven, ons een steen geven terwijl wij denken een brood te vragen maar wat in werkelijkheid een steen is. We mogen vragen, we mogen smeken of God ons wil verhoren. Voor algemene noden, voor specifieke noden voor anderen of voor jezelf. Als een vader zal hij ons verhoren, ieder naar eigen tijd en plaats.

Soms duurt dat verhoren jaren, soms wordt je groter verhoord dat je ooit had durven dromen, en soms lijkt het alsof God ver weg is en zich niks van de gebeden aantrekt. Maar ook dan luistert Hij, en stiekem geeft Hij waarschijnlijk best antwoord, maar niet altijd in een manier die we gelijk zien. Soms is het bidden op zichzelf al het antwoord van God, omdat het ons de wereld anders doet laten zien: zien door de ogen van God. Wat voor uitkomst ook, we moeten niet ophouden God om gunsten te vragen, net als dat een kind soms niet ophoudt zijn vader om een gunst te vragen.

Advertenties

Read Full Post »

Er wordt wel eens gezegd dat het eerste wat je als priester moet doen als je naar een nieuwe parochie gaat, het afschaffen van de liturgiewerkgroep is. Vandaag hoorde ik een verhaal dat die uitspraak alleen maar ondersteunt: een parochie waar de liturgiewerkgroep zo nadrukkelijk aanwezig is dat je als priester nauwelijks een geldige Mis op kan dragen. En als je dat wel doet, wordt er wel voor gezorgd wordt dat je als priester niet meer in die parochie werkzaam kunt zijn.

Liturgiewerkgroepen. Ten dele zullen ze het vast met een goede overtuiging doen, oprecht gelovend iets goeds te doen voor de parochie. In gevallen als bovenstaande slaan ze echter volledig de plank mis. De kern en hoogtepunt van ons christelijk leven is de Eucharistie, en de enige die dat Heilig Misoffer kan opdragen is de priester. Geen enkele vorm van vieren kan in de buurt komen van de Mis, geen gebedsdienst, geen woord- en communieviering. Het kan gewoon niet.

Mocht het onverwachts zo zijn dat er geen priester is en dus geen Mis, dan kan ik me prima voorstellen dat er iets voor de in de plaats komt, en hoewel dat dan niet in de buurt van een Mis kan komen, het is in ieder geval dan een samenkomst om tot God te bidden. Maar als het ook maar enigszins kan, is een Mis te prefereren.

Als leken is het onze taak om de priester te ondersteuning in het goed kunnen opdragen van het Misoffer. Denk bijvoorbeeld aan het verzorgen van de muziek, van liturgieboekjes en het klaarzetten van benodigdheden op het priesterkoor. Ondersteunend naar de priester toe, niet de functie van de priester proberen over te nemen. Die functie kan namelijk niet door een leek overgenomen worden.

Read Full Post »


1. Sinds de verhuizing en het plaatsen van een en ander aan kasten, hebben we nu ook een klein gebedshoekje. Het is bijzonder wat dit kleine hoekje voor bijzondere sfeer kan creëren als je daar aan het bidden ben. Ik kan het iedereen dan ook van harte aanraden.
Ons bidhoekje

2. Afgelopen zaterdag was de diakenwijding van Sander Zwezerijnen. Een mooie Mis, en prachtig om te zien hoe hij ja zegt tegen deze weg. Ergens in januari zal zijn priesterwijding volgen, Deo volente.
http://www.titusbrandsmaparochie.nl/wp-content/gallery/diakenwijding-sander/img_2875.jpg

3. Voor zijn dertigste verjaardag (ja, hij behoort nu tot de dertigers, hihi) heb ik mijn lieve echtgenoot seizoen 2 van de Britse serie Sherlock Holmes gegeven (die met Benedict Cumberbatch). Geweldige serie, heerlijke humor. Nu vol spanning uitzien naar het derde seizoen, maar dat gaat helaas nog wel even duren (productie is afgelopen maart gestart geloof ik).

4. Het aartsbisdom liet het volgende bericht uitbrengen: http://aartsbisdom.nl/Nieuws/Pages/Toeleiding-pastoraal-werk(st)ers-wordt-afgebouwd.aspx
Om eerlijk te zijn kan ik me dit heel goed begrijpen, zowel op financieel vlak, op het vlak van werkgelegenheid maar ook principieel. Pastoraal werkers kunnen denk ik heel nuttig zijn, maar ik ben geen fan van de meeste pastoraal werkers in de huidige vorm. Niet zelden zijn het wannabee-priesters, waarbij het meer om zichzelf gaat dom om de gelovigen dichter bij God te brengen, met name in de sacramenten (die niet door pastoraal werkers gedaan kunnen worden). Echt goede pastoraal werkers kunnen een zegen zijn voor de parochie, omdat ze de priesters ondersteunen in hun werkzaamheden.

5. Inmiddels begin ik steeds meer berichten te lezen over vervolging van gelovigen in het zogenaamde tolerante Westen alleen omdat ze anders denken. Recente voorbeelden in Groot-Brittanië (http://www.telegraph.co.uk/news/religion/10159420/Christian-arrested-for-calling-homosexuality-a-sin-warns-of-real-life-thought-police.html) en Frankrijk (http://lamanifpourtous.fr/en/tous-les-temoignages/654-attention, en de veroordeling van een jongen van 23 voor het uiten van steun vaan La Manif Pour Tous) laten zien dat het inmiddels geen toekomstbeeld meer is.

6. Vanavond gaan we ons trouwalbum ophalen. Yay. Ik ben zo ontzettend benieuwd naar de foto’s.

7. Sinds enkele weken hebben we een abonnement op het Katholiek Nieuwsblad (handig om oudtantes te hebben die dat voor een jaar cadeau doen voor je bruiloft). Ik moet zeggen, ik lees er met plezier in. Over het algemeen fijne en afwisselend inhoud. De puzzels laat ik aan m’n lief over.

Read Full Post »

… kan je maar beter als de wiedeweerga op je knieën gaan en weer beginnen. Een leven dat losraakt van de Bron gaat beetje bij beetje meer mankementen vertonen, verdort beetje bij beetje. Het engste eraan is dat het vaak heel sluipend en onopgemerkt gaat.

Je denkt voor het slapen gaan: ik doe dat gebedje wel even snel, want ik ben erg moe. Onze Lieve Heer snapt dat wel. Dat gebeurt één keer, daarna nog een keer, en voor je het weet gebeurt het elke avond. Het lezen van goede literatuur waar je geest door verreikt wordt blijft meer en meer achterwege. In plaats daarvan zet je de televisie aan of zit je hele avonden op internet.

Langzaam maar zeker is er steeds minder tijd, steeds minder ruimte voor God. Alles wordt opgevuld met aardse zaken. De balans slaat door. Af en toe fijn een fantasyboek lezen kan heerlijk zijn, maar dat avond aan avond doen en vervolgens vergeten tijd aan God te besteden schiet het doel voorbij. Af en toe een leuke film of serie zijn kan ontspannend werken, maar als het ongemerkt in plaats komt van sociale contacten, van een goed boek, van een momentje bidden voor degenen die het moeilijk hebben, werkt dat averechts.

En zo raak je beetje bij beetje los van God. Je vreugde en verdriet uit je en vul je met aardse dingen, in plaats van met God, die ons nota bene alles gegeven heeft wat we hebben, die ons nota bene liefheeft tot de dood toe. We proberen ons leven te vullen met allerlei dingen die ons diepste verlangen niet kunnen vervullen. Alleen God kan dat. Alleen bij Hem vind je volledige rust, onvoorwaardelijke liefde en vreugde die het hart vervult.

Zoek dus een plekje en een moment elke dag om even samen met Hem te zijn. De aardse last wordt zoveel lichter, en het leven en je gemoed zoveel mooier. Hij alleen geeft het leven zijn kleur.

Read Full Post »