Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for november, 2013

Zondagmiddag kwart over vier. Na een inspirerend, mooi en intensief weekend voor katholieke young professionals in de zorg zit ik in de trein terug naar huis. Een reis die van deur tot deur zo’n 3,5 uur zal duren. De zon schijnt en ik kijk naar de bomen en huizen die voorbij komen (of beter gezegd, waar de trein voorbij sjeest). Met enige weemoed denk ik terug aan mijn jaren als student toen ik nog een ov-jaarabonnement had waarmee ik in het weekend vrij kon reizen. Er zijn periodes dat ik meer weekenden weg dan thuis was. Een heerlijke tijd, waarbij ik ook vele uren in de trein heb doorgebracht (en ik me toen maar aanvragen waarom ik af en toe zo moe was). Een tijd waarin ik nog geen vriend of man had, en in die zin vrij was om te gaan en staan waar ik wilde. Die vrijheid heb ik overigens nog steeds, maar ik denk niet dat ik nog zo snel net als jaren geleden vrijwel elk weekend weg zal zijn. De tijd met mijn man is me kostbaar..en ik heb hem dit weekend enorm gemist. Ik zie er al naar uit hem straks weer een dikke knuffel te kunnen geven en lekker warm en veilig tegen hem aan te kruipen op de bank.

Maar goed, ik dwaal af. Een uur geleden zat ik nog bij de Broeders van St Jan samen met zo’n 13 mede-katholieken zo tussen de 20 en 35 jaar. Jonge katholieken die ook allemaal werkzaam zijn in de zorg: de een als arts, de ander als verloskundige en weer een ander als psycholoog. Samengekomen voor een weekend met als thema: verantwoordelijkheid en vrije wil. Wat is je verantwoordelijkheid als zorgverlener, wat voor verantwoordelijkheden heeft een patiënt, en kan je iemand eigenlijk wel verantwoordelijk houden voor al z’n daden, zijn er soms niet ook omstandigheden waardoor iemand niet vrij kan kiezen. Maar ook wat nou de kijk van het geloof op dit alles is, hoe je omgaat met de weerbarstige werkelijkheid die het leven in de huidige tijd en samenleving nou eenmaal is. Hoe combineer je dat met de Leer van de Kerk?

Veel stof tot nadenken. Enerzijds veel dingen die ik wel een beetje wist of wel eens gehoord had, maar waar in de praktijk zo weinig aandacht voor is, waar je in de drukte van alledag ook geregeld overheen loopt of waar je de kans niet voor krijgt.

Niet alleen inhoudelijk, maar ook qua ontmoeting was het een fijn weekend. Als katholiek in de zorg heb je wel eens het gevoel alleen te staan. Vaak kan je bij de medische professionals wel terecht voor medisch-inhoudelijke vragen, maar niet met de ethische. Anderzijds kan je geestelijken vaak moeilijk om raad vragen omdat ze wel het ethische kennen, maar vaak de ballen verstand hebben van medische zaken. Hoe heerlijk om dan te kunnen praten met anderen die dezelfde vragen hebben en hetzelfde proberen na te streven. Hoewel het voor iedere professional in de zorg van belang is om zo goed mogelijke zorg te leveren voor onze patiënten en er op dat gebied veel overeenkomsten zijn, geeft het geloof wel een extra dimensie en geregeld ook extra vraagstukken.

Katholieke young-professionals die echt willen leven naar de Leer van de Kerk, met hun hart geloven, gegrepen zijn. Niet alleen de passie voor de zorg, maar ook op het vlak van relaties, geloofsleer als over de Eucharistie, huwelijk en gezin. Zien dat er meer jongeren die er net zo in staan, voor wie het soms zelfs een vanzelfsprekendheid is.

In maart en mei zijn er nog twee dagen die voortborduren op dit weekend. Ik kijk er nu al naar uit. Niet alleen inhoudelijk, maar zeker ook naar weer de ontmoeting met mijn mede-katholieken in de zorg.

Advertenties

Read Full Post »