Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juni, 2014

1. Volgens de kalender van de Novus Ordo is het nu weer de tijd door het jaar. Echter, volgens de kalender van de Buitengewone Ritus is het nog het Pinksteroctaaf. Hoewel ik qua kerkgang een Novus Ordo kind ben, ben ik de hele week al Pinkstergezangen/-hymne/-sequentie aan het zingen. Voor onderstaand gezang blijft erg hangen deze week:

2. Van voetbal heb ik weinig kaas gegeten. Ik weet, geloof ik, zo’n beetje wat buitenspel is en dat je verschillende opstellingen kan hebben. En dat de bal in het doel van de tegenstander moet en je elkaar niet mag tackelen (want dat kunnen die arme mannen niet hebben, dan gaan ze huilen). Toch heb ik voor enkele wedstrijden nu al een online voetbalpoule ingevuld. Voor de gezelligheid met enkele collega’s. Ik was een beetje te laat om voor extra punten het hele spelverloop te voorspellen. De eerst twee wedstrijden had ik zowaar de uitslag goed. Maar dat zal nog wel slechter worden. Mijn inzet is in ieder geval (zonder overal 10-0 in te vullen) om lekker onderaan te eindigen. Voetbal is, zoals ik het ooit eens noemde, toch een rare sport: 20 mannen rennen achter een bal aan, en zodra ze die hebben schoppen ze die weer weg.

3. Op de zondag na Sacramentsdag, of in de Novus Ordo gewoon Sacramentsdag, vindt om 16.00 uur in de Kluis van Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin in Warfhuizen een plechtig Sacramentslof plaats. Bij voldoende deelnemers zal er ook een Sacramentsprocessie door de velden rondom het dorp plaatsvinden. Een mooi gelegenheid om bij een prachtig Lof te zijn juist op deze dag.

4. Wie een beetje een ongeduldig type is als ik zal bij het bidden van de rozenkrans geneigd zijn om die nogal snel te bidden. Te snel eigenlijk. Om het wat langzamer en bewuster te doen bedacht ik een tijd geleden om het in het Latijn te doen (alleen het Fatimagebed kan ik niet in het Latijn, evenals het noemen van de Geheimen). Het probleem is nu dat Latijn zo lekker klinkt, en ik het latijn inmiddels regelmatig sneller doe dan het Nederlands. Schiet alsnog niet echt op dus.

5. Bij ons in de buurt hebben we geen Jumbo. Omdat ik gehoord had dat de Vegetarische Slager bij de Jumbo wat producten heeft liggen, moest ik dit weekend toch even kijken bij de Jumbo waar we net langs kwamen. Inderdaad lagen daar wat andere vegetarische producten dan wij kennen. Namaakspul, maar soms best een redelijk alternatief. Voor deze keer hebben we de vegetarische Tonynsalade en Filet American meegenomen. Niet onaardig, vooral die eerste niet. Mijn jongste broertje die ik het tijdens mijn bijles aan hem voorzetten vond het drie keer niks. Wellicht dat je toch na enkele jaren weinig vlees meer eten en wel vegaproducten je de vegaproducten toch meer gaat waarderen.

6. Gisteren was de film “the Vow” op televisie, gebaseerd op een waargebeurd verhaal over een getrouwd stel dat een ongeval krijgt, waarna zij de laatste jaren voor het ongeluk kwijtraakt, en daarmee ook de herinneringen aan haar man. Een bijzonder verhaal dat de zoektocht en het gevecht van de man voor zijn vrouw duidelijk zichtbaar wordt. Hoewel het niet een je-van-het film was, wel een film die een boodschap laat horen dat een belofte ook wat waard is, ook in tijden van moeilijkheden.

7. Als afsluiter van deze 7 Quick Takes het prachtige Veni Sancte Spiritus:

Advertenties

Read Full Post »

1. Zondag wilde onze vriezer niet fatsoenlijk meer dicht. De pizza’s waren al half ontdooid en de ijsjes die we zaterdag gehaald hadden waren al half gesmolten. Resultaat van het ontdooien en schoonmaken van de vriezer steeds uitstellen. Dus toen alles maar in een emmer of in de koelkast gedaan (en die zo koud mogelijk gezet, maar dat effect trad pas uren later op), vriezer uitgezet en stofdoeken onder de vriezer bevestigd en naar beneden laten lopen (om het voor te kunnen stellen: de vriezer komt tot aan het plafond en ik heb een trappetje nodig om bij de vriezer te kunnen komen). Uiteraard schoot het niet op en heb ik maar besloten om er twee pannen netgekookt water in te zetten. Aan de plofs te horen een drie kwartier later had het effect. Toen was dus de vriezer schoon en konden we alles weer veilig erin stoppen. Dat is nogal heidens bezig was door de vriezer juist op een zondag schoon te maken laten we even buiten beschouwing.

2. Ik stuitte vandaag op de website van ‘feminist for life’ – echte vrouwen, die snappen dat je als echte vrouw ook respect hebt voor het leven, dat kiezen voor het leven niet iets anti-vrouwelijks is, juist niet. Een site om het waard te nemen een kijkje op te nemen.

3. De achterband van mijn man lijkt onweerstaanbaar aangetrokken tot scherpe voorwerpen (of scherpte voorwerpen tot zijn achterband). Nu kunnen we best wel banden plakken, maar soms moet er gewoon een nieuwe binnenband in (wat we dan weer niet kunnen).

Voorbeeld van een niet meer te plakken band. Geheel toevallig de band in kwestie.

Voorbeeld van een niet meer te plakken band. Geheel toevallig de band in kwestie.

4. Aangezien ik de auto mee heb naar het werk, kan mijn man wanneer zijn fietsband weer eens lek is, mijn fiets gebruiken. Nu heeft hij het op een of andere manier voor elkaar te krijgen om een gigantisch slag in mijn voorwiel te veroorzaken (feitelijk had hij de fiets alleen maar buiten staan bij zijn vrijwilligerswerk en heeft iemand anders de band waarschijnlijk gemold, maar dat terzijde). Toen hadden we dus geen fatsoenlijke fiets meer. De fietsenmaker tegenover ons had dus twee dagen achter elkaar fietsen van ons te repareren. Nu kunnen we morgen weer gewoon allebei op onze eigen fiets naar de sessie met onze fertilitycaredocente.

5. Nog maar drie weken, dan heb ik mijn stages op de huidige locatie er op zitten. Na 1 jaar en 8 maanden wordt het dan tijd om het mooie Friese land in te ruilen voor de Groninger Stad. Ik ga mijn huidige plek missen: de sfeer, de mensen, het werk zelf. Tegelijkertijd heb ik ook zin in de nieuwe stageplek, vooral omdat ik dan meer contact zal hebben met mijn college arts-assistenten. Een ding is zeker: de overgang zal groot zijn.

6. Ik loop al twee weken met bril rond. Begon het met vermoeide ogen die geen zin hadden in mijn lenzen, inmiddels is het simpelweg zo dat ik nieuwe lenzen nodig heb en steeds vergeet een afspraak te maken met de opticien. Of eerlijker, het steeds voor me uit schuif omdat ik geen zin heb om op het werk te moeten regelen dat ik wat later kom of eerder weg moet. Hetzelfde geldt overigens voor het maken van een afspraak bij mijn audicien voor nieuwe hoortoestellen.

7. Bij onze na-maaltijdse bijbellezingen zitten we nu in Leviticus. Arme personen uit de oude tijd die dat geschreven hebben. In de huidige tijd hebben we tenminste nog copy-paste, copy-paste en…nog een copy-paste. Waarbij ik ook nog eens de slappe lach kreeg bij de tekst: slachtoffer. Als je je dat stuk tekst voorstelt met omgekomen personen bij een ongeluk of misdrijf wordt het toch wel een beetje erg luguber. Maar dat past dan weer wel bij al het bloed dat de priesters rond het altaar uitstrooien.

Read Full Post »

“Omdat heel ons leven aan God toebehoort, moeten wij één dag van de week op een bijzondere manier aam Hem toewijden. God gebiedt: “Wees gedachtig dat gij de dag des Heren heiligt.”

“De dag des Heren vieren wij met grote eerbied en plechtigheid, omdat op die dag de Verlosser als een stralende zon uit de dood is verrezen nadat Hij de duisternis van de hel had verdreven; deze dag wordt zondag genoemd, omdat Christus, de opgaande zon der gerechtigheid, hem verlicht” (Ambrosius).

Op een zondag is Christus onze Heer glorievol van de doden verrezen; op een zondag heeft Hij Zijn Heilige Geest gezonden. Daarom vieren de christenen sinds de dagen van de apostelen de zondag, niet de sabbath zoals de Joden. De zondag herinnert ons aan de nieuwe schepping die met de verrijzenis van Christus begonnen is. Hij wordt ook de “dag des Heren” genoemd.
Op de feestdagen viert de Kerk de verschillende geheimen van onze verlossing en de gedachtenis van Maria en van andere heiligen. Het oudste en het grootste feest is het Paasfeest, de dag van de verrijzenis van Christus. De belangrijkste feesten zijn de geboden feestdagen; alle gelovigen moeten die meevieren. De Kerk schrijft voor in het eerste gebod van de heilige Kerk: “Gij zult de verplichte feestdagen vieren als de zondag.”
Op de zondagen en de geboden feestdagen komen we bijeen om gezamenlijk het heilig misoffer op te dragen. Op zo’n dag moeten allen samenkomen om de blijde boodschap te aanhoren, met eerbied en aandacht de heilige mis bij te wonen en, zo het mogelijk is, het Lichaam des Heren te ontvangen. Zo staat in het tweede gebod van de heilige Kerk: “Gij zult op zondagen en verplichte feestdagen de heilige mis bijwonen.” Dit gebod geldt voor iedereen die de leeftijd van zeven jaar bereikt heeft. Alleen ernstige redenen kunnen ervan ontslaan: ziekte en ziekenverpleging, zondagsdienst ibj het werk en al te grote afstand van de kerk, vooral bij slecht weer.
Wie zonder ernstige redenen de zondagsmis niet bijwoont, begaat een zware zonde. Ook zondigt men wanneer men te laat komt, vrijwillig verstrooid is of de heilige dienst stoort. Wie de heilige mis volgt over radio of de televisie, voldoet daarmee niet aan zijn zondagsplicht.
Wij moeten ’s zondags ook naar de preek luisteren om zodoende ons geloof steeds beter te leren kennen en er blij naar te leven. Jesus zegt: “Wie uit God is, luistert naar de woorden van God” (Joh. 8:47). ‘s Middags of ’s avonds zullen we ook het lof of de vespers bijwonen.
De zondagsmis is het hoogtepunt van heel de week. De parochie als gemeenschap en ieder afzonderlijk bieden dan aan God door Christus hun lof en dank aan en ontvangen genade, vreugd een kracht voor het leven van iedere dag.”

Uit: De Leer der Kerk. Nederlandse vertaling van de officiële katechismus der Duitse bisdommen. 1956.

 

Bovenstaande tekst is denk ik duidelijk genoeg (en is nog steeds actueel, ook in de nieuwe catechismus). Toch is het voor veel katholieken in deze tijd iets wat niet meer vanzelfsprekend is, wordt het vaak zelfs als achterhaald beschouwd. Hoe vaak krijg je als wekelijks-naar-de-kerk-gaande katholiek wel niet de vraag: “ga je elke zondag naar de kerk?” (stel je hierbij een half verbaasd en verwijtende/spottende toon voor). Een zondag even overslaan om wat voor reden dan ook wordt zo normaal geacht. Naar de kerk gaan hoeft niet meer, en al helemaal niet iedere zondag.

Maar de Mis is bron en hoogtepunt van ons katholiek christelijk leven. Daar komt alles samen, daar word je gevoed met alles wat je nodig hebt. Het is het belangrijkste wat we in de week kunnen doen. Een zondag zonder Mis is geen zondag. Zelf kan ik me dat in ieder geval niet meer indenken, het zou niet kloppen als ik niet naar de Mis ging op zondag.

In een andere stad zijn, de vorige avond gefeest hebben, doordeweeks al naar de Mis geweest zijn: het zijn allemaal geen redenen om niet naar de Mis te gaan. Uiteraard zijn er uitzonderingen, God (en daarmee de Kerk) vraagt niet het onmogelijke van mensen. Maar als je kunt, ga naar de Mis, laat je voeden, wekelijks. De Kerk vraagt het, verplicht het zelfs, omdat ze weet dat het nodig is. We kunnen niet zonder.

Read Full Post »