Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juli, 2014

Enkele weken geleden liep ik met een vriendin van de middelbare school door Almere. We hadden elkaar al enkele jaren niet gezien en gesproken, dus we hadden heel wat bij te praten. Over studie, werk, familie, vrienden, liefde en alles wat maar meer ter sprake kwam. Gewoon een fijn en open gesprek, waarin zoveel gezegd kon worden, in een café en wandelend door het centrum van Almere. Met het idee een boekenwinkel in te gaan gingen we een verdieping lager in het winkelcentrum. Helaas geen boekenwinkel, wel een hele grote EkoPlaza. In Groningen hebben we er ook eentje, maar niet zo groot als deze. Voor een vrouw van een vegetariër een heerlijke winkel, omdat er ook een keur aan vegetarische producten is. En allemaal biologisch. Allemaal natuurlijk. (Helaas vaak ook erg duur.)

Natuurlijke producten, zo’n beetje dé trend van deze tijd. Zo weinig mogelijk kunstmatige toevoegingen, zo biologisch mogelijk, zo natuurlijk mogelijk. Want natuurlijk is goed voor je, en kunstmatig slecht. Voor zowel mens als ecosysteem. Een gedachte die ik op zich prima kan volgen. Maar die vriendin en ik vonden het nogal opvallend dat alles tegenwoordig natuurlijk moet. Alles, behalve het leven zelf.

Begin en einde van het leven, het wordt tegenwoordig steeds meer kunstmatig gemaakt. Anticonceptie op velerlei kunstmatige wijze voor degenen die (nog) geen kinderen willen, IVF en kunstmatige inseminatie voor degenen die op natuurlijke wijze geen kinderen (meer) kunnen krijgen, chemische danwel mechanische abortus voor wie zwanger is maar toch geen kindje wil, en als we het leven zat zijn, dan spuiten we wat chemicaliën in om de dood eerder te laten komen. Er is weinig natuurlijks meer aan, maar wordt wel gepromoot als goed en modern, vaak juist door diegenen die alle het andere zo natuurlijk mogelijk willen en daar te vuur en te zwaard voor strijden. Men wil een gezond lichaam en een gezond ecosysteem en eet daarom natuurlijke producten. Maar vervolgens wordt er bij het opstaan of voor het slapengaan een pil geslikt, jarenlang, door miljoenen mensen, dat het ecosysteem nogal om zeep helpt.

Ja, regelmatig is het door ziekte noodzakelijk kunstmatige middelen toe te passen om het lijden te verlichten en mensen te genezen van hun aandoening. Kunstmatige middelen ten bate het welzijn van de zieke mens. Maar misschien dat in een tijd als deze waarin er zoveel ruimte lijkt voor natuurlijke producten en een natuurlijk leefwijze, er weer ruimte kan komen voor ook een natuurlijk begin en einde van het leven.

Read Full Post »

Gerechtvaardigd worden door geloof of gerechtvaardigd worden door daden. Deze twee zaken worden nogal eens tegenover elkaar gezet. Tegenover elkaar, als protestant (sola fide) en katholiek, waarbij die eerste het laatste nogal slecht vinden. De gedachte dat je door maar goed te doen ook al geloven ze niet, wel in de hemel zouden komen.

Net als bij veel andere dingen wordt hier nogal eens een tegenstelling gemaakt die er eigenlijk niet is. Is het dan makkelijk? Ja en nee. Door de hele Bijbel en ook in de Traditie is geloof het uitgangspunt, of beter, de genade van God het uitgangspunt. Alleen door die genade kan je gerechtvaardigd, gered worden. Deze genade is een geschenk, en kan je niet verdienen. Echter, als je deze genade hebt ontvangen, wordt wel van je verwacht dat je er ook iets mee dóet. Het is niet de bedoeling dat je zodra je deze genade hebt ontvangen kan zeggen “Heer, heer”, en dan in je luie stoel achterover gaat zitten en er verder niks mee doen.

Je moet dus iets doen met die genade. Wat je daarmee moet doen kan op duizend-en-een manieren, daar is de Bijbel, vooral het nieuwe testament, over volgeschreven. Wat voor jou de weg is om iets te doen met die genade, met het geloof, kan heel individueel bepaald zijn. Maar dat je er iets mee moet doen is duidelijk. Rechtvaardiging krijg je niet door je daden, dat krijg je alleen door genade. Maar als je vervolgens niks doet met die genade, word je alsnog niet gerechtvaardigd.

Het is de kunst hierbij om niet door te schieten in het dóen. Dat je alleen maar bezig bent zonder stil te staan, bang dat je door iets te vergeten te doen in ongenade valt. Dat je vergeet om bij God te zijn, dankbaar te zijn, en ook die genade telkens weer te ontvangen. Ora et labora, bid en werk. Beiden in juiste hoeveelheid.

Read Full Post »