Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for april, 2017

Een paar activiteiten die bij mij op Facebook voorbij gekomen zijn en mogelijk nog in iemands agenda passen. Katholiek Nederland is er heel goed in om alles tegelijkertijd te organiseren, dus betekent het óf aan bilocatie (of meer) gaan doen óf een keuze maken. Helaas.

Vrijdag 19 t/m zondag 21 mei:
Katholiek gezinsweekend in Helvoirt. Vorig jaar ons erg goed bevallen, ook al was onze jongste nog geen jaar.
http://www.katholiekegezinnen.nl/

Zaterdag 20 mei:
Jaarlijkse Mariaprocessie in Warfhuizen. Altijd zeer devoot en de moeite waard.
http://www.rkactiviteiten.nl/index.php?id=32658&title=Bedevaart__Mariaprocessie_OLV_van_Warfhuizen

Zaterdag 20 mei:
Dag voor katholieke werkers in de gezondheidszorg in Hilversum, georganiseerd door het inmiddels officiële Netwerk Katholieke Zorgprofessionals Nederland. Zeer aanbevelenswaardig om naar toe te gaan als katholieke zorgprofessional (van arts tot verpleegkundige, medewerker in thuiszorg tot directeur van zorginstellingen).
http://www.medische-ethiek.nl/modules/extcal/event.php?event=132

Zaterdag 20 mei:
Dag voor het Leven nabij Nijmegen, georganiseerd door Stirezo. Ik heb begrepen dat kinderen gewoon mee kunnen: in een aangrenzend zaaltje kunnen ze spelen en kunnen ouders meeluisteren. En er zijn kamers beschikbaar waar de kleintjes kunnen slapen binnen babyfoonbereik. 

Vrijdag 26 t/m 27/28 mei:
Gezinsretraite in Sittard: http://www.rkactiviteiten.nl/index.php?id=32401&title=Gezinsretraite_a_Christane_Nederpelt_amp_gezin

Voor nog veel meer activiteiten: http://www.rkactiviteiten.nl/

Advertenties

Read Full Post »

Alleluia, een verboden woord in de vastentijd. Ik heb iemand wel eens horen zeggen: last van de Franse ziekte aan het begin van de vastentijd (er halverwege het woord achter komen dat je het niet moet zeggen en dan abrupt ophouden).

En als Pasen dan aangebroken is. Ja, dan mag het ook los. Alleluia hier en Alleluia daar (ik raad ten zeerste aan om de Completen deze dagen te gaan bidden).

Maar waar ik toch het meeste naar uit kijk…het heerlijk uit volle borst kunnen zingen van het Regina Caeli.

Read Full Post »

Inmiddels wonen we een maandje in het katholieke Brabant. Waar we in Groningen kerkten in dé parochie van de Stad, en daar in de loop van de jaren aardig wat opgebouwd hadden aan contacten, is het hier zoeken naar een parochie. Zoeken naar een parochie die bij ons past: waar de liturgie goed is, maar er ook ruimte is voor contacten en activiteiten daar om heen.

Aangezien de parochie het dichtste bij én geen crèche en kinderwoorddienst heeft, én pas sinds 2 weken weer een eigen pastoor met een zeer rommelige afgelopen maanden tot jaren hieraan vooraf, zijn we eerst verder gaan kijken. Op aswoensdag in de noordelijke parochie van de stad gekerkt. Waar de liturgie op zich goed was, maar de hoofdkerk gewoon niet eens knielbanken had. Zou geen crèche af en toe nog acceptabel zijn (kinderen horen er nu eenmaal ook gewoon bij, het is echter niet altijd even goed voor je eigen devotie en die van de mede-kerkgangers), niet fatsoenlijk kunnen knielen voor Onze Lieve Heer is toch wel een beetje een afknapper.

En zo kwamen we terecht in de zuidelijke parochie van de stad. Grote parochie, meerdere kerken. Met in de hoofdkerk wekelijks crèche en kinderwoorddienst en veel gezinnen aanwezig. De Mis was goed, al is het wel even schakelen tussen de pastoor die er graag wat tempo in houdt (Groningen) en deze priester. Wel wat kleine dingen om aan te wennen (het houdt qua kerkgebouw en liturgie een beetje het midden tussen wat we in onze thuisthuisparochie in Sneek en de oude thuisparochie in Groningen gewend zijn), maar zeker waardig om een nieuwe thuisparochie te worden. Tel daarbij op dat we ontzettend welkom geheten zijn door de andere gezinnen, en ze ook regelmatig een gezinsmiddag hebben, en het lijkt erg positief.

Echter. Via de Facebook-groep van katholieke mama’s (hoera voor social-media), was er begin februari al een bericht dat er een opstart werd gemaakt met een wekelijks Tridentijnse Mis voor gezinnen. Op iets meer dan een half uurtje rijden. Dat is toch wel de moeite waard. Maar zoals met alle dingen in opstart, en zeker met zoiets kerkpolitiek gevoeligs en praktische uitdaging als een Tridentijnse Mis, was dit nog niet elke week, en ook niet elke week op dezelfde tijd. Maar het is dan toch echt gelukt vandaag. En wat ben ik blij dat we gegaan zijn. Het was niet druk, maar toch wel een mooi aantal gezinnen met allemaal jonge kinderen (onder de 7 jaar). Kinderen die heen en weer liepen en ouders die af en toe met een kind de deur uitglipten konden niet voorkomen dat het een mooie devote Mis was. Zo ontzettend fijn om met mensen te zijn die ook een stuk traditie zoeken én dat aan hun kinderen door wil geven. Net als bij de parochie in stad-zuid, zijn we wat langer na blijven zitten. Investeren in de contacten vinden we op dit moment extra belangrijk. Ik begrijp dat een en ander nog erg zoekend is qua vast tijdstip en locatie, en naar meer priesters om voor een goede stabiliteit te zorgen. Wat zou het mooi zijn als het zou lukken. Wat zou het mooi zijn als dit kon groeien, zowel in aantal mensen dat komt als in een diepgeworteld en liefdevol geloof.

Waar we volgende week kerken, we moeten het nog maar even zien. Wat mij betreft gaan we in ieder geval proberen de gezinsmissen in de gewone parochie te vermijden (hoewel het hier anders gaat, is het qua te-doen-baarheid redelijk vergelijkbaar met Groningen), maar op een of andere manier een middenweg proberen te vinden tussen de beide parochies. Een thuis lijken we in ieder geval te gaan vinden, zolang we ons zelf maar de tijd en rust gunnen. In Groningen heeft het immers ook meerdere jaren geduurd voor we daar goed geworteld waren.

Read Full Post »