Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for oktober, 2017

‘Oordeelt niet over een ander, dat mag alleen God doen’. Een veelgehoorde opmerking in diverse discussies die over het geloof of ethische thema’s gaan. Het komt er dan vaak vooral op neer dat je niet een mening mag verkondigen die tegen de heersende publieke opinie in gaat en vooral iedereen zijn of haar eigen keus moet laten maken, ook als dat mogelijk niet zo’n verstandige keus is. Over eenieder die dat niet doet wordt gezegd dat hij of zij niet barmhartig is.

Inderdaad klopt het dat Jezus gezegd heeft: ‘Oordeelt niet, opdat Gij niet geoordeeld zult worden’ (Matt 7, 1). Echter is dat niet het enige dat Hij gezegd heeft. Doorheen het Evangelie zijn er voorbeelden van genezingen die Jezus doet. Echter bij elke genezing wordt er gezegd: ‘gaat heen en zondigt niet meer’. Hij is barmhartig, vergeeft en geneest, maar Hij verlangt wel van ons dat we ons handelen aanpassen en niet meer zondigen.

Nu is Hij natuurlijk God, maar wat moeten wij mensen doen wanneer iemand zondigt? Gelukkig zegt Hij daar ook iets over. In Matteus 18 vers 15-17 lezen we hoe hij ons oproept om onze broeder er op aan te spreken wanneer we zien dat hij zondigt, de zogenaamde broederlijke vermaning. Het is dus zelfs onze christelijke plícht om (op een gepaste wijze) bespreekbaar te maken wat zondig is en zo onze broeders en zusters tot inkeer te brengen.

Maar hoe weten we dan wanneer iets wel en niet zondig is? Dat vertelt God ons, in zijn Woord en door Zijn Kerk die ons dat Woord verder uitlegt en verdiept. Jezus zegt: ‘ik ben niet gekomen om de wet af te schaffen, maar om haar in vervulling te brengen (Matt 5, 17) en ‘heb God lief, en uw naaste gelijk uzelf’ (Matt 22, 37-39). De tien geboden zijn hiervoor een mooie basis.

Bijzonder genoeg is overigens dat het kleine stukje Bijbel “oordeelt niet” veel gepreekt wordt wanneer de Kerk Gods Leer verkondigt, maar heel handig achterwege gelaten wordt wanneer het mensen betreft die publiekelijk iets verkeerd gedaan hebben (bijv. overvallen en fraude) of wanneer het zeer persoonlijke zaken (bijv. iemand heeft tegen een ander geroddeld of heeft je ernstig benadeeld) betreft. Dan buitelt namelijk de een over de ander heen om te roepen wat voor een vreselijk persoon diegene wel niet is.

Laten we daarom niet zomaar zeggen ‘oordeelt niet’. Laten we op gepaste wijze benoemen wat niet goed is, maar laten we ook houden van degenen die deze fouten maken, geduld hebben en voor hen bidden. Altijd oordelen over daden en nooit over mensen. We zijn immers zelf ook allemaal hardnekkige zondaars in meer of mindere mate (de balk in onze eigen ogen moeten we dus ook niet vergeten). En hoe klein of groot de zonde ook is, Gods genade hebben we allemaal nodig.

Advertenties

Read Full Post »

1. Het kriebelt om te schrijven, maar ik mis een stok achter de deur en wat structuur. Daarom ga ik vanaf november proberen wat regelmaat in deze blog te krijgen, met o.a. diverse overwegingen, vrijdagsrecepten en een hopelijk wekelijkse Friday Quick Takes.

2. Mijn oma vierde afgelopen zaterdag haar 87e verjaardag. Zoals al jaren doet ze dat met de gehele familie (kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen en aanhang indien van toepassing). Dit jaar gingen we bowlen en daarna eten. Heerlijk buffet met lekkere wintergroenten als witlof en spruitjes. Om te smullen. Met een lekker karbonaadje erbij. Dingen die ik als flexitariër (manlief is vegetariër) slechts zelden eet. En nu dus heerlijk van kon genieten.

3. Over bowlen gesproken: dat kan ik dus echt niet. Gewoon niet. Ik werd dan ook, mogelijk dankzij een zeer handige worp van mijn oudste broertje die overnam toen ik onze jongste aan het voeden was, verdienstelijk een-na-laatste. Van de gehele familie.

4. In mijn nieuwe thuisparochie zijn erg veel gezinnen aanwezig. Veel jonge gezinnen ook, met kindjes in de leeftijdscategorie van de onze. Enkele dames besloten dat het leuk zou zijn voor de kindjes (en de mama’s) om ook wat voor hen te organiseren. En zo zaten we afgelopen woensdag voor het eerst in een zaaltje een baby-/peuterpraise te houden. Met liedjes van o.a. Elly en Rikkert, waarbij de kinderen diverse muziekinstrumentjes bespeelden. Afgesloten met een kaarsje bij Maria. Beetje improvisorisch, maar volgens mij erg geslaagd. Voor wie zich afvraagt hoe dit bij mij kan passen: ik vind deze liedjes erg mooi en denk dat ze heel geschikt zijn voor kinderen om op een laagdrempelige manier meer met het geloof in aanraking te komen. Zolang de liedjes maar wegblijven uit de H. Mis.

5. Sinds enkele weken gaat onze oudste twee ochtenden per week naar de peuterspeelzaal. Zo kan ze leuk met andere kindjes spelen en leer ze mogelijk ook dingen die wij haar net wat minder goed aan kunnen bieden. Hoewel ze het op zich leuk vindt, is het ook nog wel erg wennen: samen spelen, wisselen van taken (structuur) en ook langer zonder papa en mama zijn bij mensen die ook nog eens geen familie zijn. We hopen dat ze steeds meer gaat wennen, want nu heb ik best met haar te doen soms.

6. Haast, haast, verkeerde afslag, haast, brug open, nog meer haast. Uiteindelijk waren we slechts een paar minuten te laat voor de Mis in de Kluis in Warfhuizen afgelopen zondag. Een Mis in de Buitengewone Vorm in een prachtige mooie kleine kluiskerk. Geen koor, wel gezang. Rust en stilte. De jongste dochter in de draagdoek bij papa, de oudste probeerde ik zo goed als het ging stil te houden, wat ze voor haar doen best goed deed. Het blijft toch zoveel mooier en rustiger dan (in ieder geval het gros) van de Missen in de gewone vorm.

7. Eindelijk, eindelijk heb ik de stap gezet om een baby-album te maken voor de kleintjes. Gewoon zo’n ouderwets fotoalbum. De foto’s waren al afgedrukt, maar ik had nog geen albums. Gisteren twee albums gekocht, nu de dappere stap zetten om dingen te gaan plakken, zodat er een mooi maar totaal niet perfect fotoalbum ontstaat.

SQT This ain’t the lyceum Late October

Read Full Post »