Friday Quicktakes – family life

1. Het was nog even spannend tot het laatste moment waar we afgelopen zondag zouden kerken. Het was weer tijd voor gezinsmis-ontwijkend-gedrag, en zodoende waren we weer zoekende. De grote kleine meid was net de dag ervoor weer wat aan het spelen geslagen en leek wat minder last te hebben van jeuk van de waterpokken en wat minder huilerig, maar het was nog wankel. We hadden bedacht te spitsen zodat zij thuis kon blijven en wij uiteindelijk wel allebei naar de kerk. Maar ze wilde erg graag mee, en zo belandden we uiteindelijk weer eens in de lokale parochie. Het was best aardig, en mooi gezongen. En bovenal is de grote kleine meid enorm lief geweest.

2. Fijn was het ook om met zijn allen op de fiets naar de kerk te gaan. Het was de eerste keer dat we dit mijn zijn viertjes deden: de kleine kleine meid in de fietskar door papa voortgesleept, de grote kleine meid bij mama achterop. Het smaakte naar meer.

3. Via Netflix hebben we het Furchester Hotel ontdekt. Al geloof ik dat de interesse van de grote kleine meid inmiddels alweer op z’n retour is. Papa vindt het niks, mama vindt het stiekem best wel erg leuk.

(wij kijken het in het Nederlands, maar daar kon ik het liedje niet van vinden)

4. De druk op het werk is hoog momenteel. Met ook veel onrust her en der. Nu ben ik nogal een stresskipje waardoor ik nog wel eens in de avond overprikkeld en moe thuis wil komen en het idee dat er maar niet doorheen te komen is. De afgelopen week heb ik eens geprobeerd wat meer los te laten. Wat resulteerde in het gevoel veel minder gedaan te hebben, maar feitelijk mogelijk alleen maar meer gedaan. En in de avond wat energie zowaar. Al kan dat ook te maken hebben met het weer iets beter slapen van de kleine kleine meid.

5. Hoera, we hebben gezien hoe de kleine kleine meid zich omrolt. Er is nog beperkte innerlijke drive, maar ze kan het dus écht.

6. Wat is deze mama trots op haar peutertje(2,5). Ok, ze heeft zo haar driftbuien die bij het peuterzijn horen, maar het is over het algemeen een heerlijk actieve, lieve, zorgzame schat. Als ik dan eens wat tijd neem wat stil te staan bij wat ze allemaal doet, blijf ik me verbazen wat ze allemaal al kan en door lijkt te hebben. Zo ging ze zich vanavond spontaan wassen met zeep en spullen voor de tandpasta pakken. Kan ze als ze wakker is volledig zonder luier. Zegt ze delen van gebedjes na, maakt ze een kruisteken met benamingen, kan ze gewoon stukken van verhalen vertellen die we gelezen hebben. En kan ze, als haar kop er naar staat, zichzelf voor het grootste gedeelte aankleden. Als haar kop er naar staat kan ze ook aardig fietsen met zijwieltjes, maar die voorwaarde is nog wel een uitdaging.

20180122_154725

7. Ik heb een prachtig mooie roze muts. Correctie. Ik heb een roze muts. Volgens mijn man. Dat mooie moet ik achterwege laten volgens hem. Hoe groot was dus zijn vreugde toen ik de muts ineens kwijtraakte onderweg. Hoe diep zijn teleurstelling toen ik hem de volgende morgen alsnog op de heenweg naar het werk langs de weg vond.

20180125_081352

(mijn heerlijk warme muts)

Niet vergeten  hier ook weer even te klikken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: