Friday Quicktakes – politiek incorrectie kinderboeken, liturgische planning en gekke tradi’s


1. Een van de allercoolste momenten in tijden: niet de enige zijn in de Mis met een roze mantilla. Ja, serieus. Zo enorm gaaf. Maakte veel goed voor het gebrek aan roze op het altaar. En had ik al gezegd dat het zo enorm gaaf cool was?

2. Van de oma van mijn man hadden we twee oude gouden boekjes gekregen (die mijn schoonvader nog gelezen heeft en ze inmiddels van plakband aan elkaar hangen): ‘Sambo het kleine zwarte jongetje’ en ‘De poes die dacht dat hij een muis was.” Boeken die zomaar eens over enkele jaren op een verboden lijst zouden kunnen komen te staan.

sambo.jpg
In plaats van Sambo wordt er telkens gezegd Sambo, het kleine zwarte jongetje. Het boekje zou origineel volgens mij Sambo het negerjongetje heten. En natuurlijk is hij pik pik zwart, alsdus het boekje in het begin. Helemaal niet meer van deze tijd natuurlijk, dat snap je wel. Dan is het niet zo belangrijk dat het eigenlijk een hele leuk boekje is met een slim jongetje.

20180316_211938-poesmuis.jpg
Je kunt nog wel zo graag willen dat je iets of iemand anders bent, maar uiteindelijk ben je toch wie je bent. Een poes is een poes, en ook al denkt hij dat hij een muis is en doet hij als een muis, het is en blijft een poes. Dat is natuurlijk vloeken in de kerk, want biologische uitgangspunten zijn zo enorm achterhaald. Ondertussen lezen wij het bijna dagelijks voor, met poezengeluidjes, want die kan Mikkie Mikkel als poes natuurlijk hartstikke goed maken.

3. Op mijn vrije dagen, met name de zondagen, wil ik nog wel eens een hartige taart maken. Meestal is dat een kwestie van wat groenten bij elkaar kieperen, sausjes er overheen, lading kaas en in de oven. Maar afgelopen zondag heb ik wat meer de opmaak gedaan. Hij kan zeker nog wat bijschaving qua smaak, maar qua looks vind ik hem helemaal in ieder geval helemaal geslaagd.
20180311_184304

4. Manlief was sceptisch aan het begin van de vastentijd, maar hij is uit: het boek Job. Ik was al eens eerder tot ongeveer halverwege gekomen, maar nu helemaal uit. Echt een boek dat na doet denken over het perspectief van het lijden. Nu bedenken wat ik de komende twee weken ga lezen, de vastentijd is immers nog niet over.

5. Over niet al te lange tijd begin de Goede Week. Zoals het nu lijkt zitten we de zondag fijn in de kathedrale kerk in Groningen. Het Triduum zelf is nog puzzelen. De Mis van Witte Donderdag is in de avond, wat niet ideaal is met twee meisjes. We zijn nu bezig te zoeken naar een oppas voor de grote kleine meid, zodat manlief kan dienen (iets met een tekort aan misdienaars voor die avond) en ik maar 1 meisje heb om rustig te houden. De vrijdag ga ik zoals het nu lijkt naar de liturgie van Goede Vrijdag om 15u in Gerwen bij de FSSPX. Ik heb namelijk weinig met het bidden van de Kruisweg gezamenlijkbor in een kerk en juist veel met de liturgie. Bij manlief is het precies omgekeerd. Aangezien de normale verdeling meestal is 15u Kruisweg en 19u herdenking van het Lijden en Sterven is dat nogal beroerd aangezien ik de kleine kleine meid nog op bed moet leggen in de avond (iets met gewend aan borstvoeding). Dus ben ik heel blij dat er op een half uurtje rijden in de middag ook de liturgie gedaan wordt. En terwijl ik de kleine kleine meid meenemen, gaat hij ergens met de grote kleine meid de Kruisweg bidden. Tijdens de Paaswake blijf ik net als vorig jaar thuis om op de meisjes te passen en op Paaszondag zitten we dan met zijn allen in de kerk. Nu nog een biechtmoment overdag zien te vinden ergens.

6. Met de borstvoeding, gebroken nachten en drukte op het werk is mijn energiebehoefte nog steeds enorm groot. Maar omdat het vastentijd is wil ik niet allemaal speciale dingen in huis gaan halen. En dus ben ik creatief met wat er allemaal in huis is. Zodoende had ik vandaag in mijn tas zitten: 4 kiwi’s, 2 mandarijnen, 1 appel en 1 peer. En een omelet van de twee eieren die nog over waren.

7. Begonnen we met het coolste moment van de week, eindigen we met het allerliefste moment van de week. De grote kleine meid was enorm megablij me te zien bij thuiskomst vanavond. En dat ging de hele avond door. Allemaal kusjes en knuffels en fijn bij me zitten. Mama’s mooie lieve meid.

Voor wie nog wat bemoediging kan gebruiken voor de vastentijd: http://thisaintthelyceum.org/sqtthe-year-fasting-became-hard-again-and-other-tales-from-the-lenten-trenches/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: