Maakt recht de paden

Heden ten dage wordt wel eens verzucht dat de rijen voor de Communie zo lang zijn, maar de rijen voor de biechtstoel zo kort. Iedereen gaat te communie, maar blijkbaar zijn we of allemaal vlekkeloos of we beseffen niet meer hoe belangrijk de biecht is, en hoe nauw deze twee sacramenten met elkaar verbonden zijn.

Je kunt de schuld bij de kerkgangers zelf leggen. Immers, als katholiek zou je toch moeten we Wie je ontvangt in de communie. En hoe mooi, goed en belangrijk het is dat in een staat van genade te doen. Nee, natuurlijk is de communie geen beloning voor de perfecten, en ja, onze dagelijkse zonden worden vergeven bij het belijden van onze schulden tijdens de Mis, maar je zo met God verzoenen als je in de biecht kan, zo nieuwgeboren, dat is zo’n enorme genade.

Blijkbaar is dit besef er nauwelijks nog. En dan vraag ik me af: waarom? Vandaag kreeg ik weer eventjes een stukje realiteit voorgeschoteld: het wordt niet meer belangrijk gevonden door onze herders. Er zijn hier in de buurt geen vaste momenten van biechtgelegenheid, anders dan om zes uur in de avond tijdens Aanbidding. Dat is op zich al heel mooi natuurlijk. Maar zes uur in de avond, dat is spitsuur voor ons gezin. Plus dat ik dan in de kerk naar voren moet lopen om de priester die dan ook aan het bidden is te vragen voor een biecht. Dat is voor mij persoonlijk een enorme drempel. Dus vanochtend na een vroege, gelezen Mis hier in onze woonplaats de priester gevraagd of ik zou kunnen biechten. Priester had geen tijd. Kan natuurlijk gebeuren. Maar op de vraag wanneer het dan zou kunnen werd niet gereageerd behalve dat ik de pastoor wel zou kunnen bellen. En daar mocht ik het mee doen.

Ik kan je vertellen, ik was echt even van slag. Alle moed verzameld een priester aan te spreken met een vraag om me met God te verzoenen, krijg je zoiets. Voor mijn patiënten doe ik veel, bel ik allerlei mensen op, maar voor mezelf is dat echt een enorm obstakel.

En toen dacht ik bij mezelf: ja, ik besef inmiddels hoe belangrijk (en uiteindelijk fijn) biechten is. Maar voor hoeveel mensen is dat niet het geval? Hoe weinig wordt er eigenlijk over gesproken. In hoeveel parochies wordt vaker dan twee keer per jaar (Pasen en Kerst) benoemd dat er biechtgelegenheid is. Sterker nog, hoe vaak wordt benoemd dat je dag noch uur weet dat Christus weder zal komen, en dat je voorbereid moet zijn, je met God in het reine moet komen? Hoeveel parochies bieden vervolgens biechtgelegenheid gewoon in de biechtstoel, op bepaalde vaste tijdstippen die ook voor ouders met jonge kinderen haalbaar zijn? (Niet iedereen vindt de biechtstoel fijn, dus gelegenheid daarnaast voor face to face afspraak, lijkt me ook nog steeds wenselijk). Misschien gewoon weer voor of na de Mis, als de mensen er toch zijn.

Wanneer onze priesters het al niet belangrijk lijken te vinden, hoe moeten de gewone gelovigen dan weten dat het belangrijk is? Waarom wordt een sacrament dat zo mooi en belangrijk is zo veronachtzaamd en aan zoveel mensen onthouden?

Het is bijna Kerstmis. Advent. Uitzien naar de komst van het Kerstkindje. Uitzien naar de Wederkomst van het Kerstkindje, van onze Heer en Koning Christus. Laten we ons dus voorbereiden op dit grote feest. Niet alleen met een boom, cadeautjes en lekker eten. Niet alleen met het instuderen van de liederen en spelen voor de Missen. Maar ook door naar ons zelf te kijken en God op te zoeken om sorry te zeggen voor alles waarin we tekort geschoten zijn. Ga naar je priester of bel hem op en maak een afspraak voor die biecht. Het is even eng, een drempel, maar God is barmhartig voor ieder die oprecht om vergeving vraagt.

Wij gaan nog even wat telefoontjes plegen, want gelukkig zijn er genoeg priesters die op afspraak van harte bereid zijn een biecht te horen. Ook al voelt dat nogal ongemakkelijk voor iemand zoals ik.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: