Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘foto’s’ Category

1. Onze eigen kerststal staat ook weer. De herders staan al vol ongeduld te wachten, de wijzen zijn nog bezig er aan te komen. Over het algemeen staan Maria en Jozef in de stal, soms blijken ze ineens naar voren gelopen te zijn. Of de engel ligt op zijn rug naar boven te kijken, even zien wat zijn collega’s doen.20171222_221010

2. Kom ik bij de plaatselijke Jumbo hier, staat daar gewoon zomaar in de winkel een kerststal.
20171218_143415

3. En op het werk blijken ze ook al een kerstgroep te hebben. Waar baby Jezus braaf nog niet in ligt.
20171221_142851.jpg

4. Naast dit alles hebben ze in het Brabantse land blijkbaar ook allemaal mooie kerststallen (zowel in als buiten de kerk) opgezet. Zo ben ik afgelopen maandag met dochterlief op de fiets naar een dorpje vlakbij geweest. Althans, hemelsbreed vlakbij. De twee snelste toegangswegen bleken afgesloten. Dus toen kwamen we met een omweg na 15-20 minuten uit bij een punt waar ik ook in drie minuten had kunnen komen.
20171218_162054.jpg

5. Tegenover voornoemde kerststal staat een Maria-kappelletje. Wie weet waar het staat en wat de naam van Maria hier is mag het roepen. Gewoon een klein kappeltje. Open. Waar allemaal kaarsjes aangestoken zijn. En blijkbaar van mei tot en met oktober elke maandagavond de rozenkrans gebeden wordt.
20171218_164526

6. Voor het eerst doen manlief en ik iets met de O-antifonen. De volledige vespers waren niet haalbaar om te doen, maar we bidden deze week vooraf aan onze rozenkrans het O-antifoon met Magnificat erbij. En dan heb je natuurlijk nog deze:


7. We zijn er nog niet helemaal uit wat we gaan doen qua kerkgang zondag en maandag. Voor de zondagmis kunnen we naar een Mis in de novus ordo gaan (4e zondag vd Advent), maar ook Tridentijns (vigiliemis van Kerstmis). En dan kunnen we naar de Nachtmis, maar dat is niet handig met de jongste, maar de Dagmis doen we liever niet in de plaats waar we dan zijn. Dus hm, het is nog even puzzelen. Grote kans dat we vooral de Mis van Kerstmis niet gespleten doen als gezin/echtpaar.

Advertenties

Read Full Post »

1. Afgelopen zondag begon de Adventstijd. De tijd dat we uitzien naar de komst van Christus en ons voorbereiden op het Kerstfeest. De liturgische kleur is, als het in de kerken goed gedaan wordt, paars. Een kleur van boete en inkeer. Nu draag ik normaal gesproken een zwarte mantilla of blauwe hoofddoek in de kerk (of heel soms een witte als dat beter matcht), maar nu had ik eens mijn donkerpaarse mantilla weer tevoorschijn gehaald. Mijn eerste mantilla overigens. Wat kleiner dan ik gewend was, maar hij zit nog steeds fijn. En verheugt u, want over een week gaat waarschijnlijk de roze mantilla om.

DSCF6755

2. Met het begin van de Advent komt ook de adventskrans weer op tafel. Ik heb al jaren een klein mega-kitcherig ding. Een leuk kransje vind ik zelf. Krijgen we na de Mis nog een kleintje aangeboden die over was na de kinderwoorddienst. Zegt manlief doodleuk: “en hij is ook leuker dan die van jou.” Ja, en bedankt he.

DSCF6753

3. De afgelopen jaren zorgde ik op de avond voor de 1e zondag van de Advent voor oliebollen. Een soort van oud-en-nieuw, maar dan anders. Dit jaar door alle drukte en vermoeidheid helemaal vergeten. Oeps.

4. Uitgebreid was het niet, maar ons kleine Sinterklaasvierig met het gezin was best leuk. We hadden de cadeautjes op zolder gezet, en voor elkaar en onze grote kleine meid een gedichtje geschreven. Voor ons in klassieke dichtvorm, voor haar in de vorm van een klein boekje. Er was weinig geduld vanuit de grote kleine meid voor de gedichtjes van papa en mama. Nee, haar eigen cadeautjes uitpakken, en die de rest, was toch echt het leukste. En toen ze haar Nijntje-servies had uitgepakt waren we haar geloof ik kwijt. En mama? Die voelde zich enorm geliefd door het prachtige gedicht dat Sinterklaas voor haar gemaakt had.

5. De kleine kleine meid bakeren we vanaf enkele weken na haar geboorte in bij het slapen. Toen ze een paar weken geleden koorts had en nogal hoestte hebben we dat niet kunnen doen en kreeg ze gewoon een slaapzakje aan. Dat leek goed te gaan. Tot twee weken terug. Toen was het de hele tijd bij mama willen liggen en vaak en de borst willen. Dat was even wat te pittig voor deze mama. En dus zijn we sinds begin deze week haar toch weer gaan inbakeren. Het voelt als een stap terug, maar er is nu in de nachten weer een stuk meer rust gekomen en ik kan tussen de voedingen door in ieder geval zo’n drie uurtjes slapen.

6. Kerstliedjes, ik hou er van. Echt. Alleen niet een hele maand vóór Kerstmis (nog voor het begin van de Advent), en dat het dan vervolgens op 27 december ook abrupt weer stopt. Terwijl de kersttijd dan nota bene net begonnen is.

7. Nu het in de avond weer vroeger donker is en de kersttijd nadert, komen er weer vele lichtjes vanuit de huizen. Ik word er altijd zo vrolijk van om op mijn weg heen maar vooral ook terug van het werk (ik ga op de fiets) langs al deze huizen te fietsen en naar binnen te kijken. Nu onze eigen boom nog.

Read Full Post »

1. Sinds de grote kleine meid vast voedsel eet, hebben we een stuk meer fruit in huis. Het overgrote deel wordt door haar zelf opgegeten, maar mama krijgt zo ook wat meer vitamientjes binnen. En ik word gewoon vrolijk van het zien van zo’n schaal met fruit (ja, ook met verpakking vind ik het nog vrolijk).

DSCF6729

2. De grote kleine meid vindt niet alleen fruit lekker, ze vindt ook heel veel andere dingen lekker waar sommige mensen zich nog wel eens over verbazen. Dat kan dan resulteren in een volgende situatie nadat manlief boodschappen heeft gedaan:
Manlief: *kijkt schuldig* ‘ik heb wat lekkers voor de kleine meid gehaald.’
Ik: …..
Manlief: ‘ze vroeg er zelf om.’
Ik: …*nieuwsgierig*
Manlief: *haalt pot augurken tevoorschijn*
Of dat we haar moeten zeggen eerst haar koekje dat ze in haar hand heeft op te eten voordat ze een appel mag eten. Gelukkig vindt ze koekjes bakken met mama wel leuk om te doen. Komt mama ook nog aan haar lekkere trek.

3. Als inmiddels voormalig noorderling was ik heel erg gewend Sint Maarten te vieren. Je weet wel met lampionnen en liedjes langs de deuren en dan vooral heel veel snoep binnenhalen (en boos worden als er mandarijntjes gegeven worden). Nu wonen we in Braboland en daar doen ze er niet aan. Geen leuke Sint Maartenliedjes horen, en later als de meisjes groter zijn ook zelf met ze zingen. Geen lampionnen maken. Nee, hier vieren ze ellufelluf, waar ik dan als noorderling echt totaal niks mee heb. Als de meisjes groter zijn en Sint Maarten in het weekend valt, gaan we mooi maar eens naar opa en oma om het alsnog te vieren. En anders moeten we maar hopen dat Driekoningen voor ons ook qua gevoel een nieuw Sint Maarten wordt.

4. Na een nachtvoeding ben ik niet altijd de helderste. Zo pakte ik deze week ’s nachts het kussen van mijn man af. Om hem toen ik dat ontdekte op zijn hoofd terug te gooien. Gelukkig weet hij er zelf niks meer van af.

5. Ik heb weer eens een lekke band. En zoals het ons brave burgers betaamt hebben we deze zelf geprobeerd te plakken. Wat aanvankelijk goed leek. Tot de avond erna pompen helemaal geen effect meer had. Morgen dus maar naar de fietsenmaker brengen. De ironie wil dat we net vandaag de bestelde fietskar binnengekregen hebben. Die ik nu dus niet kan gebruiken.

DSCF6730

6. De interactie tussen onze grote kleine en onze kleine klein meid is vaak erg leuk om te zien. Als de kleine kleine meid aan het drinken is en de grote kleine meid dichtbij genoeg komt om te kunnen zien, houdt ze op met drinken. Wat deed de grote kleine meid vervolgens: duwde het hoofde van haar zusje tegen mama’s borst en zei: [naam] drinken. Lachbui van papa en mama gegarandeerd.

7. De afgelopen nachten heb ik als leesvoer het boek Orthodoxie van G.K. Chesterton (Uitgeverij de Blauwe Tijger). De eerste pagina’s zijn al veelbelovend, ik ben dus benieuwd wat de rest gaat brengen.

This Aint The Lyceum – how to spend the holidyas with people who disagree with you

 

Read Full Post »

1. Je leest het goed, ik ben weer begonnen met werken. Mijn zwangerschapsverlof is ten einde. Sinds afgelopen woensdag ben ik weer vier dagen per week op de werkvloer te vinden. Van alle kanten weer wennen en vooralsnog erg vermoeiend. Maar ook weer erg fijn om aan met mijn leuke baan bezig te zijn.

2. Om de periode verlof af te sluiten zijn we afgelopen dinsdag met zijn viertjes uit wezen lunchen. Kleine kleine meid in de draagzak, grote kleine meid lekker stuiterig spelend en wij een heerlijke maaltijd. Nu had de grote kleine meid een bord met lekkere poffertjes voor zich, maar dat vond ze blijkbaar minder interessant dan het eten van papa en mama. En dan denk je iets lekkers voor haar uit te zoeken.

1661d6ab-0b57-484c-8aba-076551f92a49

3. Onze grote kleine meid heeft sinds kort een eigen fietsje: een knalroze Hello Kitty fiets, met zijwieltjes, en mandje en zitje achterop (voor een pop). En hoewel ze prima kan trappen en ook een beetje kan sturen gaat het oefenen met fietsen ongeveer zo: begint met trappen – trap – trap – ziet blaadjes “blaadjes in doen” – doet blaadjes in het mandje – wil op de fiets stappen “mamma doen” – mama zet grote kleine meid op de fiets – trap – trap – (ik) “nee, wel sturen” – botst tegen stoeprand aan – mama stuurt bij – trap – “paddestoel”- stapt af – gaat paddenstoelen kijken – pakt een stokje om de paddenstoelen mee te prikken – wandelt door de blaadjes heen – vergeet fiets.

b515433d-1354-4b4c-a001-0697fa3f9e74

4. Over paddenstoelen gesproken: de grote kleine meid vindt die nogal interessant. Op het pleintje vlak voor ons huis staan nu onder andere twee rode paddenstoelen met witgelige stippen. Prachtig om te zien hoe dit haar zo kan fascineren.

e877f6b6-88fe-415a-a5a1-b5a8f2481bbf

5. Hoewel de H. Mis op Allerheiligen rustig en devoot was, werd er hier helaas geen Litanie van Allerheiligen gezongen. Toen besloten manlief en ik om thuis wanneer de dametjes zouden slapen, het zelf maar te doen. En zo zaten we een nogal uitgebreide Litanie te bidden die in mijn oude missaaltje stond. Echt goed zingen kan ik niet, maar volgens mij ging dit aardig. Zelfs met voorzingen van stukken als: Ut domnum apostolicum et omnes ecclesiasticos ordines in sancta religiones conservare digneris.

6. Afgelopen weekend waren voor het eerst weer een weekendje thuis. Uiteraard werd de zondag weer erg druk met H. Mis, lunchen met andere gezinnen in het parochiecentrum en daarna nog langs bij een kraamfeestje. En net die avond zou ik Moussaka maken. Wat we heel erg niet slim toch door hebben laten gaan. Weg rustig weekendje thuis.

7. Sinds vandaag zijn we op mijn werk over op een nieuw elektronisch patiëntendossier. Alle voorbereidingsperikelen zal ik jullie besparen. Maar omdat de data van het ene systeem overgezet moest worden naar het andere, was er vanochtend beperkte patiëntenzorg mogelijk (alleen het hoognodige via noodsetjes). Dit resulteerde in een lege polikliniek, waarbij voor het eerst (naar ik begreep) van de verschillende disciplines en ondersteuning van deze afdeling iedereen bij elkaar zat in de koffiepauze. Onverwachts bijzonder (en gezellig) moment.

Leftover Candy…Not Just For Eating In Secret Anymore

Read Full Post »

Met een tweejarig huwelijksjubileum en een kleintje op komst leek het mijn lief en mij een goed idee om er nog eventjes een weekendje tussenuit te gaan. Even lekker een paar dagen samen, tijd aan elkaar, even uit het ritme van het alledaagse. Helaas moest ik op onze trouwdag zelf naar Zwolle voor een onderwijsdag, waardoor we elkaar pas in de avond echt zagen (in de ochtend wel samen nog eventjes kort onze huwelijkskaars aangestoken en Onze Lieve Heer bedankt voor het mooie huwelijk dat we tot nu toe mogen hebben).

De bestemming was Amersfoort. We hadden een leuk hotelletje geboekt en voor vrijdag en zaterdag ook alvast de restaurants. Aangezien mijn lief vegetariër is en ik het leuk vind om bij het uit eten gaan ook wat dingen van elkaar te kunnen proeven (daarbij was het natuurlijk ook nog eens vrijdag), hadden we voor vrijdag een vegetarisch restaurant uitgezocht: De Eetstee in het centrum van Amersfoort. Aldaar erg lekker gegeten. Echt even wat anders dan anders, maar niet op een rare manier. Vooral het voorgerecht van bataat in aardappelkorst, met wat zoutzure groenten en een beetje zure room erbij was superlekker.

Na een voor mij niet al te geweldige nacht (slecht slapen bij de vorderende zwangerschap en een bed dat weer anders ligt), zaterdag lekker rustig aan gedaan. Normaal gesproken ben ik niet zo van het ontbijten (boterham met hagelslag en een kop thee is voldoende), maar als ik een weekendje weg ben en wat later op kan staan gaat het vaak best lekker. We wilden na het ontbijt een lekker stukje gaan fietsen, maar het weer werkte niet echt mee. Toen dus maar de auto gepakt.

Het idee was random een stuk te rijden en dan ergens in het groen uitkomen zoals op de kaart aangegeven stond. Groen was het op zich wel, maar als noorderlingen waren we blijkbaar wat naïef: in het wat drukkere deel van Nederland is ook de natuur aardig volgezet met bebouwing. Op zich leuk gedaan, maar het was geen kwestie van een weggetje inslaan en ergens in een rustig stuk natuur uitkomen. Uiteindelijk kwamen we weer op bekend terrein, namelijk de ring van Utrecht. Toen maar weer teruggegaan naar Amersfoort.

DSCF1790Aangezien ik nieuwsgierig was naar de binnenstad van Amersfoort (had al gehoord dat het erg mooi is), busje gepakt naar de stad. Eerst nog even deel van Kolonisten van Catan voor 2 personen gespeeld, de rest in de avond afgemaakt. In de stad op sjoktempo gelopen (lees: waggelende zwangere). Amersfoort is inderdaad een erg mooie stad: veel kleine straatjes, grachtjes, leuke winkeltjes. Echt supermooi. Nog eventjes lekker in het groen aan de rand van het centrum gezeten voordat we richting restaurantje gingen.

Dat was iets minder dan de dag ervoor. Arabische tapas stonden op het menu. Geen ongezellig tentje, maar een van de tapas was eigenlijk gewoon niet te eten en de bediening leek niet optimaal bezet te zijn. Al met al nog steeds goed en gezellig om samen te eten. Terug in het hotel spelletje afgespeeld. En waar het eerst leek dat ik kansloos ingemaakt zou worden, heb ik uiteindelijk nipt verloren.

En de zondag…toen was het Pinksteren. Aangezien DSCF1797Amersfoort niet enorm ver van Amsterdam af ligt, hadden we van te voren al besloten (zowaar iets geplands) dat we weer een keertje naar de Agneskerk zouden gaan, om in ieder geval nog een keertje een Mis in buitengewone vorm mee te maken (we verwachten dat we met een kleintje niet zo snel die reis even zullen maken). Het was voor ons beiden erg lang geleden dat we er voor het laatst waren, dus het was weer eventjes in de structuur van de Mis komen.

Maar het was weer mooi. Ten opzichte van de laatste keer dat we er waren is de kerk een stuk meer aangekleed. Daarnaast zijn er meer jonge mensen en ook jonge gezinnen, met kinderen. De kerk zit nog lang niet vol, maar het is meer een levende, groeiende parochie aan het worden lijkt het met kinderen, mensen van middelbare leeftijd en ouderen. Fijn om te zien en te merken.

DSCF1805Na even een paar mensen gegroet te hebben vervolgens besloten de toeristische route terug te nemen. Maar ja, waarheen? We belandden uiteindelijk in het prachtige Egmond aan Zee, waar we eventjes lekker uitgewaaid hebben. Ondanks de wind waren er al erg veel mensen te vinden op het strand. Heerlijk zomers, vrij, gevoel. De route terug was er eentje noordwaarts, met allereerst veel, heel veel stoplichten. Richting de A7 werd het uiteindelijk wat minderen en zo konden we mooi de Afsluitdijk over met zonnetje boven ons.

Eventjes aanwaaien in Sneek bij mijn ouders (ligt immers op de route) werd iets langer aanwaaien. Initieel was het idee om gewoon thuis in Groningen zelf te koken en rustig te zitten in de avond. Het werd een restaurantje in Sneek, Grieks dit keer, en een wat latere thuiskomst. Maar wat was het een fijne afsluiter van een superfijn weekend.

Een globale planning, waarbij we uiteindelijk van het meest geplandDSCF1810e niks gedaan hebben en allerlei ongeplande dingen wel. Lekker spontaan, heerlijk samen. Genietend van elkaar, de omgeving en de vrijheid die we nu nog even hadden.

En nu. Nu is het Tweede Pinksterdag en gaan we zo richting kerk. Fijn in onze eigen thuiskerk. Wat dingetjes in en om huis doen (dat is nogal een puinzooi namelijk). En dan is het nog vier daagjes werken tot aan mijn vakantie en verlof. Vier dagen nog maar. Wat gaat dat snel. Dagen om af te ronden, gedag te zeggen. En een vakantieweek om nog bezig te gaan met wat dingen voor onderzoek, medische afspraken en een presentatie. Het wordt nog een drukke tijd tot aan het verlof.

Read Full Post »

1. Ploft tas neer. Zet zak met patat en loempia op de tafel. Dumpt jas aan de kapstok. Ploft neer op de bank. Weekend. Voedsel. Volgens mij ben ik moe. Nogal een piek-dal belasting in de planning van de afdeling. Een onstoken rechter (beste) oor met als gevolg nogal minder horen en gevoelig oor (dusdanig dat het dragen van een hoortoestel niet bepaald comfortabel is). Het is aardig gelukt, maar het vreet energie. Gelukkig zal het vast wel weer over gaan.

2. Sinds deze week heb ik eindelijk een smartphone. Yay. Word ik toch nog een keertje modern. Abonnement gaat pas volgende week in, maar gelukkig bestaat er iets als wifi. Heerlijk. Hoef ik mijn man niet meer voor eventjes een berichtje achter de tergend trage pc weg te schoppen.

3. Apps zijn een van de dingen die nu ook tot mijn wereld behoren. Toen ik echter de facebook-app zag schrok ik me een hoedje. Waar je die allemaal wel niet toegang toe geeft, zelfs tot het zelf regelen van interverbindingen en het lezen van smsjes. Dat dacht is dus even lekker niet he. De iBreviary staat inmiddels wel geïnstalleerd. Ik ben alleen nog op zoek naar een leuke katholieke ringtone. Iemand tips? Het lijkt me wel gaaf om elke keer als de telefoon gaat “Gloria in excelsis Deo” te horen bijvoorbeeld.

4. Als vrouw van een vegetariër eet ik niet vaak vlees meer. Met name wanneer mijn man een avondje weg is en ik alleen eet of wanneer ik bijvoorbeeld bij mijn ouders ben. Ik mis het vlees niet echt, en heb er dan ook vaak geen moeite mee vegetarisch te eten. Alleen op vrijdags komt die behoefte nogal hard opzetten (zo had ik vandaag erg zin in een patatje shoarma of een broodje kebab), terwijl juist dan… Nou ja, iets met verboden vruchten, dat blijkt wel weer.

5. De kerstboom is er sinds vanochtend uit. Snif. Aangezien de Kersttijd nog niet helemaal afgelopen is zijn er nog wat kerstdingen in huis, zoals de mooie en bijzondere kerststal uit Zuid-Amerika die ik van mijn oma gekregen heb. Die heeft nu een plaatsje in de kast gekregen. Voor twee dagen, denk ik.
Kerststal
6. Gisteren werd ik geïnterviewd door twee dames die godsdienstwetenschappen studeren. Onderwerp: christendom in deze tijd. Het was een leuk interview met een open houden en leuke vragen, waar ik dan weer een volgens mij veel te uitgebreid antwoord op gaf (een vraag van: “hoe vaak bid je op een dag”, leidde tot een antwoord van 5 minuten bijvoorbeeld..). En het gekke was…ik was nog maar net begonnen. Ik praat meestal niet zo veel over het geloof, ik probeer het met name te beleven. Maar er over praten, uitleggen, het mooie laten zien…ik wist niet dat dat zo mooi en leuk was.

7. Omdat het nu nog kan:

Read Full Post »


1. Om te beginnen een mooi bericht. Een kindje dat door een nieuwe behandeling toch levensvatbaar is. Ontroerend en hoopgevend voor de toekomst: http://www.lifesitenews.com/news/miracle-congresswoman-rejects-abortion-baby-becomes-first-ever-to-survive-p

2. De huidige houding van de maatschappij bij zogenaamde crisiszwangerschappen onder de loep genomen: http://www.patheos.com/blogs/barefootandpregnant/2011/04/what-a-woman-in-crisis-really-needs.html. In plaats van echt steun aan de vrouw, worden er maar al te snel deuren dichtgegooid en tegen het leven gekozen.

3. Alsof het voor de wet kunnen sluiten van een verbintenis van twee mensen van het gelijke geslacht waarbij er geen ruimte meer is voor de traditionele visie niet al erg genoeg is, zijn er nu ook mensen die de kerken deze zondigheid op willen leggen: http://www.christian.org.uk/news/gay-couple-to-sue-church-over-gay-marriage-opt-out/

4. Eindelijk eens positieve media-aandacht voor de Katholieke Kerk. Dat de mainstream media er geen snars van begrijpen en leken het zonder nadenken overnemen blijkt wel weer: http://www.antondewit.nl/twee-pausen-een-boodschap/

5. Vrijheid van meningsuiting en er voor opkomen. We hebben er onze mond van vol. Maar wanneer het aankomt op zaken als christenvervolging in het Midden-Oosten, dan zwijgt iedereen in alle talen: http://www.elsevier.nl/Juist/blogs/2013/7/Christenvervolging-in-moslimlanden-1299750W/

6. Voor wie het nog niet gedaan heeft: teken hier het Europees Burgerinitiatief voor de beschermwaardigheid van het menselijk leven vanaf de conceptie: https://ec.europa.eu/citizens-initiative/ECI-2012-000005/public/index.do?oct_path=%2Fsignup.do&initiativeLang=nl&oct_system_state=OPERATIONAL&oct_collector_state=true&currentLanguage=nl. Elk mensenleven is kostbaar, hoe klein en pril ook.

7. Oké, als afsluiter maar eens een foto van de bruiloft.  DSC_0818

Read Full Post »

Older Posts »