Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘geneeskunde’ Category

Enkele weken geleden liep ik met een vriendin van de middelbare school door Almere. We hadden elkaar al enkele jaren niet gezien en gesproken, dus we hadden heel wat bij te praten. Over studie, werk, familie, vrienden, liefde en alles wat maar meer ter sprake kwam. Gewoon een fijn en open gesprek, waarin zoveel gezegd kon worden, in een café en wandelend door het centrum van Almere. Met het idee een boekenwinkel in te gaan gingen we een verdieping lager in het winkelcentrum. Helaas geen boekenwinkel, wel een hele grote EkoPlaza. In Groningen hebben we er ook eentje, maar niet zo groot als deze. Voor een vrouw van een vegetariër een heerlijke winkel, omdat er ook een keur aan vegetarische producten is. En allemaal biologisch. Allemaal natuurlijk. (Helaas vaak ook erg duur.)

Natuurlijke producten, zo’n beetje dé trend van deze tijd. Zo weinig mogelijk kunstmatige toevoegingen, zo biologisch mogelijk, zo natuurlijk mogelijk. Want natuurlijk is goed voor je, en kunstmatig slecht. Voor zowel mens als ecosysteem. Een gedachte die ik op zich prima kan volgen. Maar die vriendin en ik vonden het nogal opvallend dat alles tegenwoordig natuurlijk moet. Alles, behalve het leven zelf.

Begin en einde van het leven, het wordt tegenwoordig steeds meer kunstmatig gemaakt. Anticonceptie op velerlei kunstmatige wijze voor degenen die (nog) geen kinderen willen, IVF en kunstmatige inseminatie voor degenen die op natuurlijke wijze geen kinderen (meer) kunnen krijgen, chemische danwel mechanische abortus voor wie zwanger is maar toch geen kindje wil, en als we het leven zat zijn, dan spuiten we wat chemicaliën in om de dood eerder te laten komen. Er is weinig natuurlijks meer aan, maar wordt wel gepromoot als goed en modern, vaak juist door diegenen die alle het andere zo natuurlijk mogelijk willen en daar te vuur en te zwaard voor strijden. Men wil een gezond lichaam en een gezond ecosysteem en eet daarom natuurlijke producten. Maar vervolgens wordt er bij het opstaan of voor het slapengaan een pil geslikt, jarenlang, door miljoenen mensen, dat het ecosysteem nogal om zeep helpt.

Ja, regelmatig is het door ziekte noodzakelijk kunstmatige middelen toe te passen om het lijden te verlichten en mensen te genezen van hun aandoening. Kunstmatige middelen ten bate het welzijn van de zieke mens. Maar misschien dat in een tijd als deze waarin er zoveel ruimte lijkt voor natuurlijke producten en een natuurlijk leefwijze, er weer ruimte kan komen voor ook een natuurlijk begin en einde van het leven.

Advertenties

Read Full Post »

1. Gisteren waren mijn man en ik alweer een jaar getrouwd. Ja echt, het is alweer een jaar geleden dat we elkaar ons jawoord gaven. Een prachtig mooi jaar, waarin we echt een start gemaakt hebben met de rest van ons leven samen. Helaas had ik gisteren en vandaag cursus, waardoor we niet even overdag weg konden. Gelukkig was de cursus in Groningen en had ik de mogelijkheid om tussen de middag samen met mijn lief naar de Mis te gaan. In de avond heerlijk samen gegeten bij de Vestibule, waar ze ook een ruime keus hebben voor vegetariërs. Eten was een beetje te pittig, maar verder best lekker. Echt even genieten. Hopelijk volgen er nog vele mooie, gelukkige jaren samen.

DSC_0818

2. Onze trouwdag valt op de feestdag van de Heilige Rita, beschermheilige van de hopeloze gevallen. Zeer toepasselijk dat die twee dagen op dezelfde datum zijn. Ik ben namelijk een hopeloos scrupuleus half ketters geval, en mijn man, ja, waar moet ik beginnen. Twee zowel gelijkgestemden als tegenpolen. Sancta Rita, ora pro nobis.

3. Al enige tijd is er de NIX18 campagne, dat er voor wil zorgen dat jongeren onder 18 verstandelijkerwijs geen alcohol mogen kopen (en hopelijk ook niet drinken). In de supermarkten kan je een bordje tegenkomen met de tekst: <18 geen alcohol, <25 legitimatie laten zien. Enkele weken geleden werd mij om legitimatie gevraagd toen ik een fles wijn wilde halen. Niet dat ik daar een probleem mee heb – heb het dan ook keurig gedaan -, maar ik eigenlijk zou ik dit volgens dat bordje niet hoeven doen. Immers, ik ben bijna 27, en er staat dat je onder de 25 je legitimatie moet laten zien.

4. Afgelopen weken op het werk waren erg druk met een gemiddelde werkdag van 10-12 uur. Voor het thuisfront is dat soms wel eens lastig. Twee dagen geleden ging het een beetje van: ik mik op zes uur…op kwart over zes, op half zeven..waarna het dus uiteindelijk kwart voor zeven werd. Gelukkig heb ik een ideale man die zeer flexibel is dit betreft. Echt ideaal voor een arts om als partner te hebben.

5. Morgen is de jaarlijkse meibedevaart naar Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin in Warfhuizen, aka de Bedroefde Moeder: http://www.mariabroederschap.nl/meiprocessie-2014/

programma bedevaart

 

6. Zelf ben ik niet bij de onder punt vier genoemde bedevaart aanwezig. Ik zit dan voor de afsluitende dag van de Hippocrates Course in Utrecht. Aangezien mijn man de auto nodig heeft om naar de bedevaart te gaan, pak ik de trein. Helaas zijn er werkzaamheden tussen Meppel en Zwolle en zal mijn reis dus wat langer duren. Daarnaast zie ik een beetje op tegen de troep die de treinen schijnen te zijn. Gewapend met een deken en een omzetkaartje van 2e naar 1e klas waag ik me morgen dus in alle vroegte in de trein.

7. Sinds enkele weken eet ik tussen de middag salade in plaats van brood, elke keer weer anders: naast sla ook afwisselend toegevoegd tomaat, mais, doperwten, olijven, feta, geitenkaas, komkommer en ui. Geen slasaus, gewoon lekker de pure smaken. Het vergt iets meer tijd in de ochtend, maar niet alleen is het middagmaal een stuk lekkerder zo, ik krijg er ook veel meer energie van dan van een paar boterhammen. Echt een aanrader.

Read Full Post »

Na een iets te drukke werkweek van zo’n 60 uur, mocht ik de wekker zaterdag welgeteld een half uurtje later zetten dan doordeweeks. Geheel vrijwillig, dat dan weer wel. Het beloofde een interessante, doch drukke dag te worden. Hoe druk, dat zou ik pas de dag erna weten.

Afin, mijn wekker ging dus redelijk vroeg. Reden? Retourtje Utrecht. Ok, we gingen ook nog wat doen in Utrecht, anders is het toch zonde van al die uren in de auto. In Utrecht werd afgelopen zaterdag 17 mei een dag voor katholieke medewerkers in de gezondheidszorg georganiseerd door de Stichting Medische Ethiek, waarvan Kardinaal Eijk de voorzitter is. Een dag op verzoek, een dag waar sommige mensen lang op hebben moeten wachten.

Bij binnenkomst werd iedereen hartelijk welkom geheten, persoonlijk, door de kardinaal, onder het genot van een kopje koffie of thee. Sinds mijn eerste ontmoeting met de kardinaal, toen hij nog bisschop was in Groningen-Leeuwarden, heb ik al veel waardering voor hem en is hij mij altijd bijgebleven als een vriendelijk en in anderen geïnteresseerd persoon. Zo ook zaterdag weer: een welkom, vraag hoe het gaat, waar iemand vandaan komt en wat voor functie diegene heeft, en soms wat ingaand op details daarvan.

Rond een uurtje of half elf was het tijd voor de inleiding, gevolgd door een lezing, ook weer door de kardinaal. De titel van de lezing was mooi gekozen: “Is de biologische natuur van de mens vogelvrij?”

20140517_105214

Hij besprak onder andere de recente ontwikkelingen, zowel therapeutisch, als voor enhancement. Dat laatste houdt zo’n beetje in het verbeteren van de menselijke natuur terwijl er eigenlijk geen afwijkingen zijn. Daarbij ging hij in op de denkwijze die heden ten dage veelgebruikt wordt, namelijk de dualistische mensvisie. Deze mensvisie stelt het lichaam ondergeschikt aan de geest. Het lichaam heeft geen intrinsieke waarde op zich. Dit geeft dat je in deze mensvisie een zeer ruim en radicaal beschikkingsrecht over het lichaam hebt, omdat het lichaam geen doel op zich is. Hoewel er altijd iets van dualisme is, is het juist de taak om te bepalen wat de juiste verhouding is tussen lichaam en geest. Het lichaam op zichzelf heeft ook een waarde, en dat maakt dat je niet zomaar alles maar ermee mag doen.

20140517_113304
Na deze goede en boeiende inleiding was het tijd voor de Heilige Mis. Een sobere, mooie Mis. Grotendeels mensen die communie op de tong ontvingen, wat me stiekem toch altijd blij maakt. Mooie kerk overigens, die wel wat wegheeft van de Franciscuskerk in Groningen.

20140517_123520

Tijdens de heerlijke, goedverzorgde lunch was er gelegenheid om met wat mensen aan de praat te raken, jong en oud, met ook verschillende achtergronden. Nadat de inwendige mens weer gesterkt was, gingen we in groepen uit elkaar om enkele casussen te bespreken. Op een of andere manier rolde ik snel in de positie van voorzitter, die overigens wel meediscussieerde, wat me volgens mij niet eens zo slecht af ging. Het sluit in ieder geval prima aan bij de rol die ik ook regelmatig in ons behandelteam heb. Na ongeveer een uur kwam en we weer bij elkaar, om de casussen plenair te bespreken. Dit leverde levendige en interessante discussies op, want hoewel de leer van de Kerk duidelijk is, ook op ethisch gebied, is het heden ten dage nog niet zo makkelijk, zijn wij ook mensen met gevoel, opgegroeid in de huidige wereld. Soms moest er echt teruggegaan worden naar de basisprincipes (bijvoorbeeld: iets wat intrinsiek kwaad is, mag niet gebruikt worden om iets goeds te bereiken), moest er gekeken worden naar de achterliggende redenering en uitgangswaarden, en niet naar puur de gevolgen, wat in onze huidige maatschappelijk eigenlijk het denkkader is geworden. Het doel heiligt niet altijd de middelen kan je zeggen.

20140517_145612
Als afsluiter werd geïnventariseerd of er onder de aanwezigen behoefte was voor het oprichten van een Vereniging voor katholieke werkers in de gezondheidszorg, en zo ja, met wat voor doelen en vorm dan. Helaas moest ik zo’n beetje halverwege dit programmaonderdeel de zaal verlaten, om terug te gaan naar het noorden. Niet naar het mooie Groningen, maar naar het stiekem nog iets mooiere Sneek, voor een vrijgezellenfeestje van ik denk wel mijn oudste vriendin.

Zondagmiddag toen ik na de Mis thuiskwam en geluncht had, ben ik daarom eerst maar op bed te liggen, om zeker anderhalf uur geslapen te hebben. Een zeer geslaagde dag kan ik wel zeggen. Ik moet de Stichting Medische Ethiek nog maar even mail om te bedanken, en om te vragen wat er uit de laatste discussie gekomen is.

Read Full Post »

De afgelopen dagen is er veel te doen geweest over de Duitse bisschoppen die de morning-after pill hebben goedgekeurd in geval van verkrachting. Dit omdat er pillen zouden bestaan die alleen de bevruchting tegengaan en niet de innesteling van de bevruchte eicel tegengaan. Gezien de omstandigheden zou dat moreel gezien acceptabel zijn, aldus de bischoppen.

Ethisch gezien kan ik me dit standpunt goed indenken en denk ik ook achter staan, gezien de heftige gebeurtenis die een verkrachting is. Als het inderdaad technisch mogelijk is. En daar heb ik zo mijn twijfels bij. Ik ben geen gynaecoloog, dus ik kan het mis hebben, maar voor zover ik weet heeft de morning-after pill de dubbele werking van zowel het verkleinen van de kans op bevruchting als het voorkomen van innesteling van de bevruchte eicel. Ik ben erg benieuwd hoe de pil werkt die alleen de bevruchting voorkomt zonder andere effecten.

Een ander geluid komt van de USCCB (United States Conference of Catholic Bishops) waar iemand mij op wees. Die stelt dat het geoorloofd is een pil te gebruiken met dubbele werking, zolang is vastgesteld dat er geen bevruchting opgetreden is. Dat is op zich een hele mooie en volgens mij ook ethisch te verantwoorden methode. Technisch gezien is het volgens mij echter wat lastiger. Bij het vaststellen van een zwangerschap wordt over het algemeen gekeken naar de waarde van het hormoon hCG. Dit is een hormoon dat vrijkomt zodra een bevruchte eicel zich nestelt in de baarmoeder. Op z’n vroegst is dit een week na de bevruchting. Aangezien de morning-after pill genomen moet worden binnen drie dagen na de bevruchting, is het standpunt van de USCCB weliswaar heel mooi, maar vooral (nog) theoretisch.

Al met al blijf ik dus sceptisch, hoewel het ditmaal meer ligt op medisch dan op ethisch vlak. Mocht ik recente medische ontwikkelingen hierin gemist hebben, dan word ik graag bijgepraat in deze. De volgende link is denk ik ook eentje waard om te lezen: http://www.ewtnnews.com/catholic-news/World.php?id=7088

Read Full Post »


1. Afgelopen week en aankomende weken is het een beetje druk in het leven van Ingrid: deadlines van onderzoeksvoorstel en subsidieaanvraag voor het onderzoek, cursus om voor te bereiden en dan de bruiloft nog. Vandaar dat er even wat weinig van mij verschijnt. Maar ik ga mijn best doen om een dezer dagen weer een gewone blogpost neer te zetten.

2. Vorige week vrijdag ben ik zoals gezegd naar de musical Annie geweest samen met een goede vriendin. Venna van den Bosch speelde die avond Annie. Ze is pas elf jaar oud, maar heeft al zo’n ongelooflijke stem: 

3. Op de terugweg vanuit Brabant afgelopen weekend wou ik nog even de vespers bidden. Toen ik aan het Magnificat in het Nederlands wou beginnen, kwam er van naast mij ineens een opmerking: doe maar in het Latijn, die ken ik beter. Heerlijk.

4. Afgelopen zaterdag groot deel van de kerkelijke huwelijksformulieren getekend. Veel in te vullen en achter een paar dingen moe(s)ten we nog aan. Het begint wel erg spannend te worden nu. Nog drie maanden..precies.

5. Het nadeel van nu ’s avonds dingen moeten doen is dat je in tegenstelling tot in je studententijd niet tot in de late uurtjes door kunt gaan omdat je de volgende ochtend weer helder en fit moet zijn om verantwoordelijke patiëntenzorg te leveren.

6. Een koning in plaats van een koningin levert soms grote problemen op. Gelukkig weet André van Duin raad: 

7. Gisteren had ik een co-assistent met me mee lopen. Dit is nog erg wennen, omdat ik voor mijn gevoel weinig kan bieden. Tegelijkertijd merkte ik toen zij de opname deed dat ik stiekem best gegroeid ben in het vak en dus wel degelijk iets over kan brengen. Het enige lastige was dat ik nauwelijks aan m’n eigen administratie toegekomen ben.

Read Full Post »


1. Het schijnt traditie te zijn om op de vooravond van de vastentijd pannenkoeken te eten. Aangezien ik een voorlichtingsavond op het werk, had ik tussen de middag al warm gegeten en was ik er niet meer van uit gegaan nog pannenkoeken te kunnen eten. Bij thuiskomst lagen er echter twee pannenkoeken op me te wachten, door mijn lief gemaakt. Hebben me extra lekker gesmaakt.

2. Mijn supervisor was een weekje ziek en de afdeling was niet al te druk. Bij terugkomst had hij daarom een brief of 14 te corrigeren. Oeps. Artsenvak, gotta love it.

3. Het askruisje dat ik op Aswoensdag ontvang had deze keer daadwerkelijk de vorm van een kruis.

4. Onderstaand filmpje laat de reactie van onze plebaan zien op het bericht van het aftreden van de Paus in een algemene berichtgeving van RTV Noord die eens niet zo negatief was als die van de vele andere media in Nederland.

5. Kikkererwten matchen niet echt met de combinatie van paprika, courgette, ei en kaas, heb ik afgelopen woensdag ontdekt toen ik een beetje snel het eten klaar moest maken. Wel me enkele van deze ingrediënten afzonderlijk, zoals bij courgette in combinatie met tomaat voor een lekkere pastasaus.

6. Liturgische misbruiken zijn stom. Het zorgt niet alleen voor irritatie en verdriet, maar het kost ook nog eens meer energie: moeten kijken waar je de betreffende zondag naar de Mis kunt gaan, en dan maar hopen (en bidden) dat het daar mee valt, om mogelijk alleen maar teleurgesteld te worden. Serieus priesters (en andere leden van pastorale teams), blijf een van de liturgie af en doe het zoals het hoort.

7. Vanavond ga ik met een goede vriendin naar de musical Annie. In het Nederlands. Ik ben benieuwd. Ga niet vaak naar musicals en kan me erg irriteren aan Nederlandse versies van de originele teksten, maar ik laat me graag verrassen. Het zal in ieder geval een leuke avond worden.

Read Full Post »


1. Onze ringen zijn binnen. Moeten nog wel gegraveerd worden, maar ben er zo blij mee. En ze zijn ook zo mooi. Sommigen willen steentjes en allerlei versieringen, ik ga voor eenvoud: gewoon een gladde (geel)gouden ring.

2. In onderstaand filmpje wordt heel mooi uitgelegd waarom alleen mannen tot priester gewijd kunnen worden. Als jonge vrouw met ook nog eens een goede opleiding heb ik totaal geen moeite met dit gegeven. Integendeel. Juist doordat de Kerk de verschillen tussen mannen en vrouwen erkent, en daarmee aan ieder zijn of haar eigen rol, voel ik me als vrouw serieus genomen, in mijn waarde gelaten.

3. Af en toe zijn er momenten dat je als arts weer even mag ervaren hoe grote verantwoordelijkheid je als arts eigenlijk hebt. Dat alles wat je doet invloed heeft op een mensenleven. Het is een prachtig beroep, maar geregeld met een erg hoge druk omdat je voor de patiënt alleen het beste wilt en dus zo goed mogelijk wilt handelen.

4. Van een vriendin heb ik het boek ‘Broodje kroket en eeuwig heil’ van Adrian Plass te leen. Een boekje geschreven door een (of in ieder geval, iets in die geest, ik weet de verschillen daarin nooit), over het geloof. Zoals de titel denk ik al aangeeft met een gezonde dosis humor. Verschillende christelijke zaken worden korter of langer aangestipt, de ene wat geslaagder dan de ander. Voor wie een boekje zoekt over het christelijk geloof met de nodige dosis humor kan ik dit zeker aanraden (ook voor katholieken, hoewel je waarschijnlijk net als ik af en toe de amerikaans protestantse manier maar vaag vindt). Update: ik krijg net te horen dat het een Britse Anglicaan is. Ik geloof dat ik door sommige stukken in het boek in verwarring ben gebracht, en tja..Anglicanen..wat moet ik daar van zeggen).

5. In tegenstelling tot wat ik eerder dacht kan ik, bij een Mis in de avond, alsnog op Aswoensdag een askruisje halen. Onderwijs wat gepland stond ging niet door, waar ik voor de verandering best een keer blij mee ben. Vastentijd, here I come.

6. Vandaag zijn m’n lief en ik 3,5 jaar samen. Over minder dan vier maanden stappen we in het huwelijksbootje om een nieuwe fase van ons leven in te gaan. De tijd gaat snel, en het is 22 mei voor we er erg in hebben denk ik. Dat is zowel een bemoedigende als een beangstigende gedachte.

7. Afgelopen zaterdag pompoenlasagne gegeten (voor recept zie: http://www.mijnreceptenboek.nl/recept/hoofdgerechten/vegetarisch/vegatarische-pompoenlasagne-19385.html) . Vond het zelf echt heerlijk, wat me een beetje verraste omdat ik nog niet de beste ervaringen met pompoen heb. Ik zou het onder vrijdagsvoedsel kunnen scharen, maar ik zou het niet aanraden te maken op een doordeweekse werkdag, want dan is het pas half negen ofzo voor het eten op tafel staat.

Read Full Post »

Older Posts »