Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘liturgie’ Category

1. Met het einde van de kersttijd (in gewone vorm van de liturgie) hebben we ook onze boom er maar uit gedaan. Iets met hangende takken enzo (de kerststal staat nog wel, of beter gezegd, alle vormen van kerststal die in het huis zijn). De boom was echter te groot om gewoon naar buiten te tillen en moest dus bijgeknipt worden. De grote kleine meid hoort haar papa dat zeggen en komt vervolgens vol zelfvertrouwen aanlopen met een knutselschaar.

2. Het veranderde eetpatroon waar ik het vorige week over had houden we vooralsnog goed vol. Beter nog, het gaat eigenlijk best goed. Nog steeds wennen met andere smaken en texturen, maar ik voel me een stuk prettiger door de dag heen. Maar nooit gedacht dat ik kwark met bessen en noten zou eten, of havermout met banaan en snippers pure chocola. Of een lunch van couscous met gedroogde vijgen, geitenkaas, appel en mandarijn.

3. Toen lag ze daar opeens. Op haar buik. Terwijl haar zus, die het nogal leuk vindt haar zusje – hardhandig – op de buik te rollen, gewoon naast ons zat. Ze wil het trucje nog niet aan ons laten zien, maar ze kan het. Hiephoi.

4. Afgelopen zondagochtend een wat onverwachte (zaterdagavond besloten) Mis in buitengewone vorm bijgewoond. En hoewel het weer behoorlijk pittig was met onze grote kleine meid, merkte mijn man op dat hij toch veel meegekregen heeft van de Mis. Of beter gezegd, de Mis was zo vanzelfsprekend, rustig en zonder onverwachte dingen, dat je gewoon altijd weet waar je zit in de Mis, wat er gedaan wordt en dat je er op kunt vertrouwen dat de priester doet wat hij moet doen. Dat is toch eigenlijk best wel erg fijn.

5. Kinderkledingmaten. Wat een frustratie. 62 is 56, 56 is 68, 68 is 62, 62 is 50. En dan niet alleen tussen de verschillende kledingmerken/winkelketens (dat snap ik ergens nog wel), maar wanneer ook binnen een merk dit soort variatie voorkomt ben ik toch het spoor wel even bijster. En gefrustreerd.

6. Ik heb een mooi vak. Echt. Een heel positief vak eigenlijk, omdat we mensen ondanks hun aandoening weer proberen beter te laten functioneren. Maar het is ook een vak van veel overleggen met allerlei verschillende hulpverleners (in mijn geval diverse hulpverleners buiten het ziekenhuis). Nu is het zo dat iedereen druk is, op andere dagen vrij is etc. En ik dus regelmatig een uur allemaal belletjes aan het doen kan zijn zonder dat ik ook maar één overleg heb kunnen plegen. Kunnen we niet gewoon afspreken dat we allemaal vaste momenten op een dag hebben die we in ieder geval vrij houden voor dit soort overleggen?

7. Wees gegoet Maia, vol genade, Heer met u. Gezegende onder vouwen en gezegend vrucht schoot Jezus. Heilige Maia, Moeder God, bid voor ons nu soot. Amen. Aldus het Wees Gegroet volgens de grote kleine meid. Dat ze zelf wil bidden na ons “Ik ga slapen ik ben moe”-gebed. We hebben nog veel te leren als het aankomt op een kind rustig houden in de kerk, maar wat het bidden betreft denk ik dat we ons toch wel in de goede richting bewegen.

 

En aan alle lieve lezers: sorry dat het weer zo rustig en jullie het alleen met de Quick Takes moesten doen deze dagen. De energie is beperkt, maar lijkt weer heel klein beetje soms wat beter. De gedachten zijn er wel, de eerste stukjes op digitaal papier ook, maar er komen binnenkort weer gewone blogjes aan.

En niet vergeten weer even naar de host te gaan.

Advertenties

Read Full Post »

1. Van de vrijdag op zaterdag voor Kerstmis besloot de grote klein meid ziek te worden. Om net op tijd voor Kerstmis weer beter te zijn. De avond van de 1e Kerstdag werd mijn moeder ziek. Twee dagen later in milde mate gevolgd door mijn man en nog een dag later mocht ik er zelf aan geloven. Gisteren daarom eerder thuisgekomen uit het werk om in de middag een paar uurtjes te slapen en om in de avond al om kwart voor negen in bed te liggen. Vandaag gaat het gelukkig alweer wat beter. Hopelijk dat de jaarwisseling zonder gekke dingen gaat verlopen.

2. Naar de Mis gaan als gezin is deze jaren toch wat een uitdaging. Combinatie van peuter, baby die een redelijk ritme heeft ’s nachts en planning met de familie. Dit resulteerde er uiteindelijk in dat manlief een prachtige Nachtmis heeft gehad in de Groninger kathedraal terwijl ik op de meisjes lette. En ik in de ochtend in Sneek naar de Hoogmis gegaan ben in mijn eentje.

Die genoemde Hoogmis was op zich erg mooi. Ik heb me in geen tijden zo dichtbij God gevoeld. Maar what the heck zitten ze het eucharistisch gebed te vernachelen door er ineens allemaal gezongen tekst door te doen. Het meest heilige, stille moment van de gehele Mis aan flarden. En dat terwijl de rest van de Mis (op de schuldbelijdenis na) mooi was, met oa prachtige missetting, psalm na de eerste lezing en zelfs de Prefatie en Onze Vader in het Latijn.

20171229_202913

3. “Uit de mond van kinderen hebt Gij u de lofzang bereid”. Hoe waar ook weer. De grote kleine meid vindt het maar wat mooi als ze een kerststal ziet om dan heel hard “baby Jezus!” te roepen.

4. De liederen die we in de Advent samen zongen hebben plaatsgemaakt voor kerstliederen. Een van de favorieten is toch wel:

5. De kerstversiering in huis is wat karig dit jaar. Voor Kerst weinig tijd en energie voor gehad (allang blij dat er enkele kerstkaarten op tijd de deur uit zijn gegaan – ook veel minder en later dan gebruikelijk). Maar gelukkig begint de Kersttijd pas met Kerstmis, en dus ga ik proberen morgen – afgelopen dagen werd hem niet echt met de ziekte – om het huis nog wat meer in Kerststemming te brengen: kaarten ophangen, nog wat extra lichtjes hier en daar. De raamschildering mogelijk vervangen van adventskalender naar kersttekening.

6. Vandaag was de laatste werkdag van 2017. Op de polikliniek waren er weinig collega artsen aanwezig. In de ochtend had ik geloof ik het drukste spreekuur, in de middag een collega van het andere op de poli zittende specialisme. De gang waar we zaten was in de middag grotendeels donker. En dan altijd mooi om bij het weggaan te kunnen zeggen: “tot volgend jaar!”

7. Oh, ik geloof dat de beste host van de 7QTS (http://thisaintthelyceum.org/sqt-merry-christmas-im-a-unicorn/) wil weten wat het favoriete kerstcadeautje was. Voor mij was dat toch wel de CD met Maria-liederen van Radio Maria. Die hebben we gelijk op de terugweg naar huis gedraaid.

 

Read Full Post »

1. Onze eigen kerststal staat ook weer. De herders staan al vol ongeduld te wachten, de wijzen zijn nog bezig er aan te komen. Over het algemeen staan Maria en Jozef in de stal, soms blijken ze ineens naar voren gelopen te zijn. Of de engel ligt op zijn rug naar boven te kijken, even zien wat zijn collega’s doen.20171222_221010

2. Kom ik bij de plaatselijke Jumbo hier, staat daar gewoon zomaar in de winkel een kerststal.
20171218_143415

3. En op het werk blijken ze ook al een kerstgroep te hebben. Waar baby Jezus braaf nog niet in ligt.
20171221_142851.jpg

4. Naast dit alles hebben ze in het Brabantse land blijkbaar ook allemaal mooie kerststallen (zowel in als buiten de kerk) opgezet. Zo ben ik afgelopen maandag met dochterlief op de fiets naar een dorpje vlakbij geweest. Althans, hemelsbreed vlakbij. De twee snelste toegangswegen bleken afgesloten. Dus toen kwamen we met een omweg na 15-20 minuten uit bij een punt waar ik ook in drie minuten had kunnen komen.
20171218_162054.jpg

5. Tegenover voornoemde kerststal staat een Maria-kappelletje. Wie weet waar het staat en wat de naam van Maria hier is mag het roepen. Gewoon een klein kappeltje. Open. Waar allemaal kaarsjes aangestoken zijn. En blijkbaar van mei tot en met oktober elke maandagavond de rozenkrans gebeden wordt.
20171218_164526

6. Voor het eerst doen manlief en ik iets met de O-antifonen. De volledige vespers waren niet haalbaar om te doen, maar we bidden deze week vooraf aan onze rozenkrans het O-antifoon met Magnificat erbij. En dan heb je natuurlijk nog deze:


7. We zijn er nog niet helemaal uit wat we gaan doen qua kerkgang zondag en maandag. Voor de zondagmis kunnen we naar een Mis in de novus ordo gaan (4e zondag vd Advent), maar ook Tridentijns (vigiliemis van Kerstmis). En dan kunnen we naar de Nachtmis, maar dat is niet handig met de jongste, maar de Dagmis doen we liever niet in de plaats waar we dan zijn. Dus hm, het is nog even puzzelen. Grote kans dat we vooral de Mis van Kerstmis niet gespleten doen als gezin/echtpaar.

Read Full Post »

1. Net als zo’n tien- tot vijftienduizend anderen liepen wij afgelopen zaterdag mee met de jaarlijkse Mars voor het Leven. Dit keer op het Malieveld, wat mooi groot was, maar helaas mocht de toch niet door het centrum. Het was koud en deels ook nat, maar het was ingetogen, goed en mooi om met zovelen de allerkleinsten die geen stem hebben een stem te geven. Om samen op te komen voor de echte nood en zorg voor de zwangere vrouwen. Wat alle mensen die niet verder kijken dan hun bevooroordeelde neus lang is ook zeggen, was er oprecht zoveel zorg en liefde van deze mensen voor zowel moeder als kind.

Schreeuw om Leven – verslag van de Mars, met video

2. Om bij de genoemde Mars te komen hadden we besloten om niet de auto te pakken (de vorige rit in de auto naar Den Haag was niet helemaal goed bevallen) maar een dagje te gaan treinen. Zo was het voor de grote kleine meid ook een beetje leuk nog. Een avontuur zelfs. Wat heeft die genoten van het treinen: sprinter, koploper én dubbeldekker. Dat we om logistieke, drukte en nog-uitzoeken-hoe-het-handig-is redenen de helft van de tijd op zo’n middenstuk zaten maakte haar niet uit. Stuk meer ruimte om te bewegen.

20171209_095350

3. De zondag erop zou ik voor het eerst de crèche doen in onze parochie. Om mij ook nog een Mis te kunnen laten bijwonen én nog een beetje structuur in de dag te houden, waren we de ochtend eerst nog naar een van de andere kerken in de parochie gegaan. Een mooi klein kerkje, waar als je het volksaltaar er uit zou halen en weer knielbanken er in zou zetten (ja echt, knielbanken er uit) een hele mooi intieme Tridentijnse Mis zou kunnen houden. Het was door omstandigheden een stille Mis, maar juist in deze rust en soberheid erg mooi. Vervolgens doorgegaan naar onze eigenlijke kerk. Waar een gezinsmis bleek te zijn. In plaats van de week erna. Daar ging ons gezinsmisontwijkend gedrag. Eigenlijk extra geluk dat we allemaal dus al eerder gegaan waren. Manlief heeft het tot na de collecte volgehouden, toen is hij ook maar bij de crèche komen zitten. Crèche doen was trouwens erg mooi, met ook nog een klein bijbelverhaaltje en tekenwerkje.

4. Voor Sinterklaas hadden we voor beide meisjes een boekje over Kerst gegeven. Voor de grote kleine meid een wat groter boekje over het Kleine Kerstkoninkje. Voor de kleine kleine meid een boekje n.a.v. het lied ‘Stille Nacht’. Haar zus vindt dit echter ook een erg mooi boekje, waarbij ik dit zodoende al enkele malen gezongen heb voor haar voor het slapen gaan. Al zoekende kwam ik er achter dat er in Nederland twee versies zijn. De katholieke en de protestantse. De katholieke is gewoon de vertaling van het originele Duitse. De protestantse versie heeft zeg maar alleen de melodie overgenomen. Rare jongens die protestanten. Ons boekje blijkt tot mijn blijdschap gewoon de reguliere, katholieke, versie te hebben.

5. We hebben een boom. Een echte boom. Inmiddels, in drie etappes, versierd met rood, goud en zilver. En een kerststal er onder. De grote kleine meid heeft ook een beetje meegeholpen. De nieuwigheid is inmiddels wel van de boom af geloof ik, maar ik ben erg blij dat hij staat.

DSCF6758

6. Met twee prachtig winterswitte dagen moest mama ook hier mee naar buiten om sneeuwmannen te maken en sleetje te rijden. In eerste instantie wou ik liever lekker warm binnen zitten. Toen ik eenmaal buiten was was het eigenlijk best wel erg fijn en vond ik het jammer dat ik weer naar binnen moest om haar zusje te voeden. Ook de handschoenen die inmiddels niet zo waterdicht meer waren konden de pret niet drukken. Op naar een Witte Kerst. Maar dat zal vast niet.

20171211_162731

 

7. De bestelde kerstkaarten zijn binnen. Ik kan nu eindelijk kerstkaarten gaan schrijven. Nu nog de al gekochte decemberzegels weer zien te vinden.

Read Full Post »

1. Afgelopen zondag begon de Adventstijd. De tijd dat we uitzien naar de komst van Christus en ons voorbereiden op het Kerstfeest. De liturgische kleur is, als het in de kerken goed gedaan wordt, paars. Een kleur van boete en inkeer. Nu draag ik normaal gesproken een zwarte mantilla of blauwe hoofddoek in de kerk (of heel soms een witte als dat beter matcht), maar nu had ik eens mijn donkerpaarse mantilla weer tevoorschijn gehaald. Mijn eerste mantilla overigens. Wat kleiner dan ik gewend was, maar hij zit nog steeds fijn. En verheugt u, want over een week gaat waarschijnlijk de roze mantilla om.

DSCF6755

2. Met het begin van de Advent komt ook de adventskrans weer op tafel. Ik heb al jaren een klein mega-kitcherig ding. Een leuk kransje vind ik zelf. Krijgen we na de Mis nog een kleintje aangeboden die over was na de kinderwoorddienst. Zegt manlief doodleuk: “en hij is ook leuker dan die van jou.” Ja, en bedankt he.

DSCF6753

3. De afgelopen jaren zorgde ik op de avond voor de 1e zondag van de Advent voor oliebollen. Een soort van oud-en-nieuw, maar dan anders. Dit jaar door alle drukte en vermoeidheid helemaal vergeten. Oeps.

4. Uitgebreid was het niet, maar ons kleine Sinterklaasvierig met het gezin was best leuk. We hadden de cadeautjes op zolder gezet, en voor elkaar en onze grote kleine meid een gedichtje geschreven. Voor ons in klassieke dichtvorm, voor haar in de vorm van een klein boekje. Er was weinig geduld vanuit de grote kleine meid voor de gedichtjes van papa en mama. Nee, haar eigen cadeautjes uitpakken, en die de rest, was toch echt het leukste. En toen ze haar Nijntje-servies had uitgepakt waren we haar geloof ik kwijt. En mama? Die voelde zich enorm geliefd door het prachtige gedicht dat Sinterklaas voor haar gemaakt had.

5. De kleine kleine meid bakeren we vanaf enkele weken na haar geboorte in bij het slapen. Toen ze een paar weken geleden koorts had en nogal hoestte hebben we dat niet kunnen doen en kreeg ze gewoon een slaapzakje aan. Dat leek goed te gaan. Tot twee weken terug. Toen was het de hele tijd bij mama willen liggen en vaak en de borst willen. Dat was even wat te pittig voor deze mama. En dus zijn we sinds begin deze week haar toch weer gaan inbakeren. Het voelt als een stap terug, maar er is nu in de nachten weer een stuk meer rust gekomen en ik kan tussen de voedingen door in ieder geval zo’n drie uurtjes slapen.

6. Kerstliedjes, ik hou er van. Echt. Alleen niet een hele maand vóór Kerstmis (nog voor het begin van de Advent), en dat het dan vervolgens op 27 december ook abrupt weer stopt. Terwijl de kersttijd dan nota bene net begonnen is.

7. Nu het in de avond weer vroeger donker is en de kersttijd nadert, komen er weer vele lichtjes vanuit de huizen. Ik word er altijd zo vrolijk van om op mijn weg heen maar vooral ook terug van het werk (ik ga op de fiets) langs al deze huizen te fietsen en naar binnen te kijken. Nu onze eigen boom nog.

Read Full Post »

1. Afgelopen zaterdag was het jaarlijkse avondje met een goede vriendin naar Night of the Proms in Rotterdam. Erg spannend, wat manlief zat die avond dus voor het eerst een hele avond alleen thuis met de twee meisjes, en moest ook de jongste op bed zien te krijgen. Met flesje. Het is aan alle kanten goed gegaan: de meisjes zijn lief gaan slapen en ik heb een fijne avond weg gehad. Ik was alleen wel erg blij toen ik weer thuis was en mijn meisjes weer kon zien.

2. Een van de artiesten was Mel C. De dag erna gingen manlief en ik nog even door met het teruggaan in de tijd met onder andere dit lied:


3. In plaats van in onze eigen parochie kerken, waar op die betreffende zondag een gezinsmis zou zijn, zijn we afgelopen zondag een kwartiertje verder gereden dan gebruikelijk. Zo kwamen we uit bij de oude St. Clemenskerk in Gerwen, een van de kerken van de Pius X. Een klein, maar mooi kerkje. De oudste dochter heeft het voor haar doen goed gedaan, maar was toch wel een afleiding. Maar hoe fijn om met deze liturgie op te gaan naar God, een stukje aanraking van Hemel en aarde. Zoals het zou moeten zijn.

4. Over die kerk gesproken. Dat was dus de oude St. Clemenskerk. Ik snapte niet precies waarom dat oude er bij moest. Tot we er aankwamen en ik heel toevallig op het gebouw er tegenover R.K. Parochie St. Clemens zag staan. Het is dat het er op stond, maar ik had nooit gedacht dat dat gebouw een katholieke kerk zou staan. Beter nog, ik had het niet eens als kerk herkend. Zo een enorm contrast, ik zou bijna willen zeggen tekenend voor die tijd en verdeeldheid in de Katholieke Kerk.

Oude St. Clemenskerk

Nieuwe St. Clemenskerk

5. Onze grote kleine meid is inmiddels bijna 2,5 en heeft voor het eerst haar schoen mogen zetten. Eerst met mama een tekening gemaakt, en daarna mochten papa en mama uiteraard het zangwerk doen. De volgende ogend was ons normaal gesproken erg energieke dame stil, bedachtzaam. Samen met papa werd het cadeautje uitgepakt. Een chocoladeletter, helemaal voor haar alleen. Niet lang erna was het bedachtzame er af en wat het Sinteplaas voor en Sinteplaas na. Mooi om te zien hoe ze er in op gaat. Moeilijk voor ons omdat we eigenlijk keihard aan het liegen zijn, wat enorm tegen ons gevoel in gaat.

6. Als voormalig noorderlingen zeggen we ‘patat’. Gewoon zoals het hoort. Hier in zuid-Nederland zeggen ze friet. Rare mensen. Dit resulteerde gisteren in de volgende conversatie:
Brabantse vriendin tegen grote kleine meid: ‘heb jij een frietje?’
Dochterlief: …
Brabantse vriendin: ‘zeg maar, frietje.’
Dochterlief; *hoofdschuddend* nee, patat!

7. Ik ben nog steeds van het proberen spullen in de winkel te kopen. In een winkel van steen bedoel ik. Waar je spullen uit de schappen pakt en afrekent bij een kassa. Helaas blijken steeds meer winkels een zeer beperkte voorraad te hebben, en ga ik niet drie keer naar een winkel voor een product wat er steeds niet is of waar te weinig van is zodat ik alsnog niet alles heb. En dus zat er deze week niks anders op dan zaken als luiers online bestellen. Ik ga mezelf maar niet schuldig voelen en zometeen nog maar wat dingen bestellen. Maar dan omdat ik gewoon echt niet weet wanneer ik deze dagen cadeautjes moet gaan shoppen.

http://thisaintthelyceum.org/we-dont-celebrate-advent/

 

Read Full Post »

1. Je leest het goed, ik ben weer begonnen met werken. Mijn zwangerschapsverlof is ten einde. Sinds afgelopen woensdag ben ik weer vier dagen per week op de werkvloer te vinden. Van alle kanten weer wennen en vooralsnog erg vermoeiend. Maar ook weer erg fijn om aan met mijn leuke baan bezig te zijn.

2. Om de periode verlof af te sluiten zijn we afgelopen dinsdag met zijn viertjes uit wezen lunchen. Kleine kleine meid in de draagzak, grote kleine meid lekker stuiterig spelend en wij een heerlijke maaltijd. Nu had de grote kleine meid een bord met lekkere poffertjes voor zich, maar dat vond ze blijkbaar minder interessant dan het eten van papa en mama. En dan denk je iets lekkers voor haar uit te zoeken.

1661d6ab-0b57-484c-8aba-076551f92a49

3. Onze grote kleine meid heeft sinds kort een eigen fietsje: een knalroze Hello Kitty fiets, met zijwieltjes, en mandje en zitje achterop (voor een pop). En hoewel ze prima kan trappen en ook een beetje kan sturen gaat het oefenen met fietsen ongeveer zo: begint met trappen – trap – trap – ziet blaadjes “blaadjes in doen” – doet blaadjes in het mandje – wil op de fiets stappen “mamma doen” – mama zet grote kleine meid op de fiets – trap – trap – (ik) “nee, wel sturen” – botst tegen stoeprand aan – mama stuurt bij – trap – “paddestoel”- stapt af – gaat paddenstoelen kijken – pakt een stokje om de paddenstoelen mee te prikken – wandelt door de blaadjes heen – vergeet fiets.

b515433d-1354-4b4c-a001-0697fa3f9e74

4. Over paddenstoelen gesproken: de grote kleine meid vindt die nogal interessant. Op het pleintje vlak voor ons huis staan nu onder andere twee rode paddenstoelen met witgelige stippen. Prachtig om te zien hoe dit haar zo kan fascineren.

e877f6b6-88fe-415a-a5a1-b5a8f2481bbf

5. Hoewel de H. Mis op Allerheiligen rustig en devoot was, werd er hier helaas geen Litanie van Allerheiligen gezongen. Toen besloten manlief en ik om thuis wanneer de dametjes zouden slapen, het zelf maar te doen. En zo zaten we een nogal uitgebreide Litanie te bidden die in mijn oude missaaltje stond. Echt goed zingen kan ik niet, maar volgens mij ging dit aardig. Zelfs met voorzingen van stukken als: Ut domnum apostolicum et omnes ecclesiasticos ordines in sancta religiones conservare digneris.

6. Afgelopen weekend waren voor het eerst weer een weekendje thuis. Uiteraard werd de zondag weer erg druk met H. Mis, lunchen met andere gezinnen in het parochiecentrum en daarna nog langs bij een kraamfeestje. En net die avond zou ik Moussaka maken. Wat we heel erg niet slim toch door hebben laten gaan. Weg rustig weekendje thuis.

7. Sinds vandaag zijn we op mijn werk over op een nieuw elektronisch patiëntendossier. Alle voorbereidingsperikelen zal ik jullie besparen. Maar omdat de data van het ene systeem overgezet moest worden naar het andere, was er vanochtend beperkte patiëntenzorg mogelijk (alleen het hoognodige via noodsetjes). Dit resulteerde in een lege polikliniek, waarbij voor het eerst (naar ik begreep) van de verschillende disciplines en ondersteuning van deze afdeling iedereen bij elkaar zat in de koffiepauze. Onverwachts bijzonder (en gezellig) moment.

Leftover Candy…Not Just For Eating In Secret Anymore

Read Full Post »

Older Posts »