Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘maria’ Category

Alleluia, een verboden woord in de vastentijd. Ik heb iemand wel eens horen zeggen: last van de Franse ziekte aan het begin van de vastentijd (er halverwege het woord achter komen dat je het niet moet zeggen en dan abrupt ophouden).

En als Pasen dan aangebroken is. Ja, dan mag het ook los. Alleluia hier en Alleluia daar (ik raad ten zeerste aan om de Completen deze dagen te gaan bidden).

Maar waar ik toch het meeste naar uit kijk…het heerlijk uit volle borst kunnen zingen van het Regina Caeli.

Read Full Post »

Reeds enkele weken wordt er wereldwijd bericht over gruwelijkheden in Irak die begaan worden door ISIS. Christenen, maar ook alle andersgelovigen, worden voor de keus gezet zich tot de islam te bekeren of te sterven. Ze vluchtten massaal, hun geloof verzaken ze niet. Huizen van christenen worden door leden van de ISIS gemarkeerd met de Arabische letter N, Nazarener. Wie niet vlucht en zich niet bekeerd wordt onthoofd, verkracht, opgehangen en wat er verder nog maar in de duistere hoeken van het menselijk brein zit. Inmiddels lijken ook de Nederlandse media uit hun zomerslaap te ontwaken en beginnen deze berichten zich ook hier te verspreiden. Weliswaar ligt de nadruk met name op de andere minderheidsgroeperingen, over de massale vervolging van de christenen wordt veelal nog gezwegen. Maar in ieder geval lijkt er inmiddels aandacht voor. De meeste politieke partijen in ons land blijven helaas nog graag ontkennen dat er sprake is van systematische vervolging.

Vele christenen over de gehele wereld verenigen zich in gebed. In Enschede vond recent een stille toch plaats om aandacht te vragen voor het lot van de vervolgde christenen. Op Twitter en Facebook hebben velen hun profielfoto vervangen door een afbeelding van de Arabische letter N, in solidariteit met onze medebroeders- en zusters in Christus. Ook de Kluiskerk van Onze Lieve van de Besloten Tuin in Warfhuizen had vanmiddag een moment van gebed hiervoor. Tijdens het Sacramentslof werd, op speciale voorspraak van de Heilige Philomena – martelares uit de Romeinse tijd -, gebeden voor de vervolgde christenen, en andere minderheden, in Syrië en Irak. Een kleine groep mensen, het was een vrij last-minute idee om dit te doen, maar een intiem, goed en mooi moment, zoals eigenlijk altijd het geval is bij dergelijke gebedsmomenten in de Kluis. Er werd gezongen (of althans, mijn man en ik probeerden mee te zingen met de kluisbroeder, maar aan diens niveau is moeilijk te tippen) en gebeden, en in een overweging bracht de Broeder het leed dichter naar ons hart toe, spoorde hij ons aan om te blijven bidden, ook aandacht te blijven vragen voor deze vervolging. Het zijn onze medebroeders- en zusters, nota bene in de regio waar het christendom ontstaan is.

Nun - de arabische letter N. Inmiddels internationaal teken van verbondenheid als  christenen.

Nun – de arabische letter N. Inmiddels internationaal teken van verbondenheid als christenen.

 

Aan het einde van het Lof was er nog gelegenheid om de reliek van de Heilige Philomena te vereren. Een heilige die zich na een eerste suggestie om tot haar te bidden (suggestie van dezelfde kluisbroeder overigens), een plekje in mijn hart heeft weten te veroveren, en me nu stiekem erg dierbaar is. Haar reliek te mogen kussen was dan ook een prachtig geschenk.

Thuisgekomen bereikt mij via Twitter het bericht dat een priesterstudent in Utrecht die een T-shirt droeg met daarop de arabische letter N bespuugd is met de bedreiging: we gaan jullie allemaal vermoorden, jullie zullen van de aarde verdwijnen. Ineens was het niet meer een ver-van-mijn-bed-show, maar iets wat in onze eigen steden gebeurt. Gebed en uitkomen voor het geloof en voor onze vervolgde broeders en zusters is hard nodig. Hier in dit huis werd al gebeden, maar zal vanaf nu (hopelijk) met meer aandacht en hart gedaan worden.

Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin - een Moeder van Smarten - stond er weer prachtig bij, helemaal nu met haar nieuwe hart (hart doorboord met 7 zwaarden, passen bij een Moeder van Smarten).

Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin – een Moeder van Smarten – stond er weer prachtig bij, helemaal nu met haar nieuwe hart (hart doorboord met 7 zwaarden, passen bij een Moeder van Smarten).

Read Full Post »


1. De Paaswake afgelopen zaterdag was ontzettend mooi, waarbij er ook drie mensen in de Kerk opgenomen werden. De Hoogmis van Pasen was zoals ik al dacht echt een groot alleluia-festijn. Hoe heerlijk om katholiek te zijn. Christus resurrexit, Alleluia.

2. Het probleem van het knipperende motormanagementlampje is opgelost. Na aardig wat analyse door de garage met nog ruggespraak en analyse door bevriende FIAT-garage bleek het probleem in de software te liggen. Ik kan zeggen, het is erg fijn om zonder knipperend storingslampje te rijden.

3. Door omstandigheden bij de garage had ik gisteren een wel hele luxe leenauto: een Audi A4 station. Groot, luxe ding. Reed niet onaardig. Maar het is niet mijn auto: te laag en te weinig zicht over de weg. Doe mij maar mijn eigen lieve Pandaatje.

4. Vandaag het bericht gekregen dat een van de erg actieve vrijwilligers in onze parochie plotseling overleden is. Een vrijwilliger die ik graag mocht, ondanks dat hij nogal eens nors en chaotisch kon zijn. Ik zal hem missen. Moge hij rust vinden bij Onze Lieve Heer.

5. Zojuist voor het eerst in jaren weer de film Mary Poppins gezien. Een familiefilm zoals ze tegenwoordig nauwelijks nog maken. Zonde eigenlijk. Eens even geen films over allerlei eigentijdse immorele dingen, maar een fijne familiefilm waarin het gezin, liefde en vreugde centraal staan.
Update: na een Twitter-berichtje besef ik dat er gelukkig ook nog leuke eigentijdse familiefilms zijn, dus een iets minder pessimistische aanvulling.

6. Even een beetje Bijbelse humor:

7. Het is paastijd, tijd dus voor het Regina Caeli. Een prachtige, jubelende, Mariahymne. Mijn verloofde vindt de hymne vreemd genoeg niet mooi, maar dat weerhoudt mij er niet van het niet luidkeels (en vals) in te zetten en hier nog eens te posten: 

Read Full Post »

Wanneer ik er precies mee begonnen ben weet ik niet, alleen dat ik het al een tijdje doe: wanneer ik niet kan slapen door een lading onrust in m’n hoofd de rozenkrans er bij pakken. Ik weet nog goed hoe ik tijdens het Interkerkelijke Recreatiewerk in Norg een aantal jaren terug in slaap gevallen ben met een rozenkrans in m’n hand, en m’n teamgenoten de volgende dag allerlei vragen hadden en ik er daarna nog geregeld aan herinnerd werd. Heb het de week die we nog samen doorbrachten maar niet meer gedaan, want ik ben er niet zo goed in op m’n buik de rozenkrans te bidden. En op m’n rug slapen moest ik toen maar niet meer doen vanwege m’n gesnurk. Maar dat terzijde.

Schaapjes tellen, maar dan anders. Sommigen zullen het wellicht beledigend vinden, omdat ik het vooral voor een rustgevende reden doe. Ik vind het zelf een van de fijnste manieren om in slaap te vallen: dicht bij ons aller Moeder, veilig in haar armen, beschermd van het kwade. Volgens zou elk kind het prettig vinden om bij een lieve moeder in slaap te vallen, wetend dat geen kwaad je kan deren. Dat ik er op deze manier nog een paar gebedjes bij zeg voor het slapengaan is alleen maar mooi meegenomen.

Read Full Post »

Maria, moeder van Christus, Moeder van God. Bekend en belangrijk persoon in het Christendom. Voornamelijk de katholieken geven haar de eer die haar toe komt, bidden haar om voor hen te bidden, steken een kaarsje bij een beeld van haar op, voelen zich geborgen als kind van haar, zij die “ja” antwoordde op de boodschap van de engel Gabriël.

Als persoon opgegroeid in een toch wel iets katholiek gezin was Maria vanzelfsprekend: je moet niet aan Maria komen, zij is heilig. Het Weesgegroet werd elk avond voor het slapen gaan gebeden, en een kaarsje werd toch ook af en toe aangestoken. Niet dat er een diepe theologie achter lag verscholen, in ieder geval, die heb ik nog bij ze kunnen ontdekken, maar het is hun binding met de Kerk, met God. Net zoals dat voor vele katholieken geldt. Zelf ging ik hier in mee, maar ik weet eigenlijk niet of ik echt veel met haar op had. Ja ok, ik bad af en toe een Weesgegroet, maar verder…ze deed me weinig.

En zelfs de laatste jaren is het nooit echt uitgesproken geweest. Toch groeide er iets, iets van Maria die de weg naar Christus laat zien, een voorbeeld om te volgen om zo dichter tot haar Zoon te komen, een manier om Zijn Wil te weten te komen. Een moeder die er voor iedereen is, tot wie je je altijd kan wenden, en die tot haar Zoon zal bidden voor ons. Maria, Dochter van God, Moeder van God, Bruid van God. Wellicht dat ons antwoord op de vraag van God ooit eens in de buurt zal komen van haar “ja”.

Read Full Post »

“Het liefst klom ik op de hoogste toren,
Om u te laten horen,
Hoe veel ik van u houd,
Ook al ben ik wel eens stout……”

Zo begon een kindergedichtje dat m’n broertje vroeger gemaakt had voor Moederdag. Zeiden we toen vol overtuiging bij het zelfgemaakte ontbijt (met halfgaar gekookte eieren) dat ze die dag niks hoefde te doen, dat wij haar zouden verwennen. Iedereen kan natuurlijk wel raden dat moeders alleen maar meer werk had van de goede bedoelingen van zonen en dochter. Anno 2010 gaat dat bij ons thuis iets anders: we hebben wat leuks voor onze schat van een moeder (ja, dat is ze echt, geloof me) gekocht, de helft van de kinderen ligt tot een uur of een in bed dus moeders mag zelf voor een ontbijtje zorgen en merkt pas iets van haar kinderen tegen de tijd dat ik haar bel. Ja, we worden allemaal ouder, en hebben ons eigen leven, en zo wordt ook Moederdag een dag waarop je bijna verplicht met een glimlach en iets leuks tegenover je moeder staat.

Moederdag, eigenlijk maar een vaag iets. Een dag waarop we onze moeder in het zonnetje zetten, haar laten merken hoeveel we haar waarderen. Heel mooi zou je eigenlijk zeggen. Toch zit daar een keerzijde aan. Mijn ouders zeggen altijd al: “als het alleen op Moederdag hoeft, dan hoeft het van ons niet. De liefde en waardering zouden het hele jaar zichtbaar moeten zijn, niet alleen op deze ene dag.” En daar kan ik me van harte bij aansluiten. Toch is het paradoxale wel dat wanneer je niks doet voor je moeder op deze dag, ze toch wel lichtjes verontwaardigd zal zijn. En dus geef ik mijn moeder straks een hele dikke knuffel.

Gisteren had ik al even vervroegd Moederdag gevierd, met een bedevaartje naar onze moeder. Beter gezegd: naar Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin in Warfhuizen. Want Moederdag kan natuurlijk niet voorbijgaan zonder ook (extra) eer gebracht te hebben aan ons aller Moeder. Met een mooie Mis, een bedevaartje van 2-3 km en Lof in de Kluiskapel was het een mooie dankzegging, en een mooie beleving.


Wij groeten u, o koningin, o Maria:
U Moeder, vol van teed’re min, o Maria:

Keervers:
Groet haar, o cherubijn:
Prijs haar, o serafijn:
Prijst met ons uw koningin:
Salve, salve, salve Regina!

O Moeder van barmhartigheid, o Maria:
En troost in alle bitterheid, o Maria:
Keervers:

Ons leven, zoetheid, hoop en vreugd’, o Maria:
Leid gij ons op de weg der deugd, o Maria:
Keervers:

Toon ons in ’t uur van onze dood, o Maria:
De zoete vrucht van uwe schoot, o Maria:
Keervers:

Read Full Post »