Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘zondagsrust’ Category

Eens gaf Hij op sabbat onderricht in een synagoge. Daar bevond zich een vrouw die al achttien jaar leed onder een geest die haar ziek maakte. Ze liep krom en was niet in staat zich op te richten. Jezus zag haar en sprak haar aan. ‘Vrouw’, zei Hij, ‘u bent van uw kwaal verlost.’ Hij legde haar de handen op en onmiddellijk rechtte ze haar rug, en ze prees God. Geërgerd, omdat Jezus op sabbat iemand genezen had, zei de voorzitter van de synagoge tegen de menigte: ‘Zes dagen zijn er om te werken. Dan kunt u komen om u te laten genezen, niet op sabbat.’ De Heer gaf hem dit antwoord: ‘Huichelaars! Ieder van u maakt toch op sabbat zijn os of ezel los van de voerbak om hem te drinken te geven? Moest deze dochter van Abraham dan op sabbat niet losgemaakt worden van de boeien waarmee de satan haar al achttien jaar geleden heeft vastgebonden?’ Toen Hij dat zei stonden al zijn tegenstanders beschaamd en verheugde de hele menigte zich over alle prachtige dingen die door Hem totstandkwamen. – Lucas 13, 10-17

Vandaag las ik op de site van het Katholiek Nieuwsblad een stuk over een verpleegkundige in Groot-Brittanië die op religieuze gronden weigert te werken op zondag, en de rechter die het daar niet mee eens was. Voordat we deze rechter met allerlei negatief commentaar omgeven en mogelijk zelfs stellen dat dit weer zo’n anti-religieuze uitspraak is, stel ik voor dat we eens even verder kijken.

In het Oude Testament is er al sprake van voorschriften rondom de Sabbat, de rustdag. Het duidelijkst zien we dit misschien wel in Exodus 35, 1-3:
Mozes liet heel de gemeenschap van Israël samenkomen en sprak tot hen: ‘Dit zijn de voorschriften die de heer u beveelt te onderhouden: zes dagen kunt u werken, maar de zevende dag moet heilig voor u zijn, een sabbatdag voor de heer. Iedereen die dan werkt moet ter dood gebracht worden. Op de sabbat mag u in geen van uw verblijven een vuur ontsteken.’
Als we dit zo lezen, is er weinig toegestaan op de Sabbat, zoals de Joden ook navolgden: het eten werd de dag van te voren al klaargemaakt, vuur werd de dag ervoor al aangestoken. Alles zodat er zo min mogelijk gedaan werd op de dag van de Sabbat zelf en op deze manier aan God toegewijd kon worden.

Wanneer we puur hier naar kijken, zouden we inderdaad op de Sabbat niet mogen werken, wat voor werk dan ook. In het Nieuwe Testament lezen we echter wat anders, zoals middels de Bijbeltekst bovenaan dit stuk duidelijk wordt. Jezus stelt daar niet dat de Sabbat niet belangrijk is of afgeschaft zou moeten worden (Hij kwam niet om af te schaffen, maar om te vervolmaken), maar dat de rust niet absoluut is. Immers, een van de belangrijkste geboden is de naastenliefde, en dat gaat ook op de rustdag door.

Nu kan je je afvragen wat nou wel of niet toegestaan is om qua werk te doen In ieder geval zijn kerk en samenleving het erover eens dat je beroepen in de dienstverlening uit mag voeren op zondag. Immers, ze zijn noodzakelijk voor de gemeenschap. Denk daarbij aan beroepen als arts, politieman of brandweerman, en ook alles wat daar als ondersteunende beroepen bij hoort. Het zou toch niet best zijn wanneer er ergens brand uitbreekt door brandstichting en iemand daardoor dringend hulp nodig heeft, dat we het huis maar af laten fikken, de daders laten ontsnappen en de persoon aan zijn lot overlaten, omdat wij niet willen werken op de rustdag?

Tot hoever dit door te trekken is, vind ik wel eens moeilijk om te bepalen. Bijvoorbeeld boodschappen doen of het huis (uitgebreid) gaan schoonmaken, dat zijn zaken die niet noodzakelijk zijn om ook nog op een zevende dag van de week te doen. Met een beetje planning kan dat prima in de zes dagen voorafgaand. Maar wat te denken van het openbaar vervoer, van de horeca, etc. Ik zal eerlijk toegeven dat ik ook daar op zondag nog wel eens gebruik van maak.

Een ding is echter zeker: als arts en verpleegkundige is het Bijbels gezien toegestaan om ook op de rustdag te werken, ja, misschien zelfs een plicht van naastenliefde. Daarvoor hoeven we alleen maar naar Christus’ genezing van de kreupele vrouw op de Sabbat te kijken.

Advertenties

Read Full Post »

Zondag oh zondag, waar ben je toch gebleven. Een zucht van verlangen gaat sinds ik mijn huidige baan heb geregeld op. Zondag, heilige dag, rustpunt van de week, en die ben ik in bijna de helft van de gevallen kwijt. Hoe heerlijk is het dan om eindelijk eens echt lekker rustig zondag te kunnen vieren. En eigenlijk zijn mijn vriend en ik dan ontzettend burgerlijk, maar wie daar problemen mee heeft, heeft gewoon lekker pech.

Idealiter zou ik de avond ervoor al bezig zijn met het maken van een soepje voor de lunch. Helaas lukt dat nog niet echt om twee redenen. Niet alleen heb ik er dan vaak geen zin in (ja sorry, ik ben soms een ontzettend luie donder), maar ook weet ik nog een beetje weinig soepen klaar te maken. Lang leve de soep uit pak of blik. Mijn groentesoep gaat er gelukkig vaak goed in bij m’n vriend, en omdat die het lekkerste is al het al een aantal uren getrokken heeft, moet die uiterlijk vóór de Mis gemaakt worden. Smullen bij de lunch gegarandeerd.

Mocht in dan toch de soep de avond van tevoren gemaakt hebben, of voor het makkelijke alternatief gaan, dan is de zondagochtend een heerlijk moment om net even iets langer in bed te blijven liggen dan normaal. Het vasten voor de Mis wordt dan ook een stuk makkelijker, vooral aangezien ik het vasten van één uur voor de communie vrij weinig vindt maak ik er vaak minimaal drie uur van, maar het liefst gewoon vanaf middernacht. Lekker ouderwets, maar wel mooi (ware het niet dat mijn maag me het na de Mis vaak niet in dank afneemt). Hoewel ik het liefste naar de latijnse Mis zou gaan, wordt het over het algemeen toch de 11-uurs Hoogmis (met als mogelijke uitzonder de gezinsmis). Samen met m’n vriend naar de kerk gaan heeft toch nog steeds iets bijzonders.

Meestal gaan we na de Mis bij mij thuis eten. Nou ja, thuis, ik zit nog steeds in mijn studentenkamer. Lekker broodjes in de oven, thee zetten, sapje er bij, en de soep natuurlijk. Beetje variatie qua beleg, soort soep en eten en het blijft toch elke zondag weer heerlijk om te doen. Vind het er eigenlijk wel een beetje bij horen, genieten van een maaltijd waar tijd en liefde in gestoken is, is voor mij ook iets van een eerbetoon aan God.

De middagen en avond zijn vrij wisselend, en toch ook weer niet. Het enige over het algemeen vaste is onze dansles (ja, het staat vrij hier commentaar op te leveren). Of het nou een filmpje, middagdutje, bord- of kaartspel of proberen de Was-Gij puzzel van 1000 stukjes op te lossen is, we komen over het algemeen de dag wel door. Ik kijk wel uit naar de zomer, neem je toch wat sneller de fiets voor een stukje fietsen of voor een wandeling. Het enige nadeel van de dansles is dat het avondeten vaak laat op de tafel staat, tenzij ik eens wel slim ben op zondag en de middag gebruik om het avondeten – waar ik op zondag toch graag net iets meer aandacht aan besteed – alvast voor te bereiden.

Oh, hoe erg kijk ik uit naar mei van dit jaar, waarin ik ga beginnen met m’n opleiding met relatief weinig diensten en dus ook meer zondagen vrij.

Read Full Post »

Een van de grootste nadelen van mijn huidige werk is mijn compleet onregelmatige werkrooster. Allereerst betekent dat een totaal onregelmatig ritme van slapen, opstaan, eten, sporten, sociaal leven en dat soort dingen. Hoewel het ook zeker z’n voordelen heeft, wordt een type als ik er al vrij snel ontzettend onrustig van. Alsof dat op zichzelf nog niet lastig genoeg is, komt er ook nog bij dat ik een groot deel van mijn zondagen kwijt ben. Zelfs na pas een maand kan ik het effect van dit alles zeer goed merken, en het effect is geen positieve. Ik ben mega-onrustig, ben meer dan ooit m’n tijdsgevoel kwijt, maar bovenal ben ik m’n rustpunt kwijt, namelijk de zondag.

De zondag, een heilige dag, een rustdag. De dag om niet alleen lichamelijk even tot rust te komen, maar vooral ook om je geest weer even te resetten, te laten voeden, en natuurlijk om God te eren. Niet alleen door niet te werken op de zondag, maar door naar de H. Mis te gaan, middelpunt van ons Christelijk leven. En wanneer wij dat doen, iedere zondag, zullen we merken dat we ook gevoed worden door God, door Zijn Woord en Sacrament. Het dagelijkse vitamientje, maar dan beter.

Het is ook niet voor niks dat de Kerk daarom een zondagsplicht kent, dat er voorschriften zijn wat wel en niet op de zondagen gedaan mag worden. Niet om de gelovigen te pesten en een vrije dag te onthouden, maar juist omdat ze weet hoe essentieel, hoe nodig het is. En hoewel het toegestaan is op de vooravond van de zondag naar de vigiliemis te gaan, raad ik persoonlijk toch aan wanneer het ook maar enigszins kan om op zondag naar de Mis te gaan. Niet naar een gebedsviering, niet naar een woord- en communieviering, maar naar de Heilige Mis. Richt je zondag is als een dag aan God toegewijd, door Hem te eren, ook in jezelf, als kind van Hem. Je zult merken wat een weldaad het is.

De mens is er niet voor de zondag, de zondag is er voor de mens.

(voor meer informatie over de zondag als rustdag zie: http://2011204232.ds001.danego.net/index.php?page=328&news=566 en http://www.stvitus.nl/kkk/ )

Read Full Post »