Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘bisschop’

1. Nope, het is nog steeds niet over. Het ziek-zijn bedoel ik. Onze kleine meid is grotendeels hersteld (maar lijkt nu last te hebben van doorkomende boventandjes), mama helaas nog niet. Wel weer naar het werk gegaan, en daarbij heel veel zakdoekjes gebruikt en liters sterilium op m’n handen gesmeerd geloof ik. Ik ben er inmiddels wel zat van. Maar het virus vond het nog niet genoeg: ook mijn man moet er aan geloven. Maar bij hem lijkt het slechts een verkoudheid te blijven. Maar aangezien ziek-zijn bij mannen erger is dan bij vrouwen, zal het vast uiteindelijk qua effect op hetzelfde neer komen.

2. De accu van mijn telefoon is dood. Of op sterven na dood, met van die Cheyne-Stokes-ademhalingsaanvallen. Soms blijft de telefoon lang rustig, het andere moment valt hij vijf minuten na van de lader gegaan te zijn zonder waarschuwing uit. Om bij het opladen vervolgens direct aan te geven dat hij nog 80 procent vol zit. En na het opladen na tien minuten ineens op 1% zit. Een van mijn lieve broers had dezelfde telefoon (niet sec dezelfde, je snapt het wel), en nu mag ik die hebben. Eerst maar even de accu geruild, de rest van de ingebruikname komt later. Lieve broer heb ik.

3. Afgelopen zondag bij de Mis hebben we de kleine meid maar even niet naar de crèche gedaan. Niet alleen zodat de andere kinderen niet aan zou steken, maar ook omdat haar los laten spelen in de drukte bij net wat herstel van ziekte waarschijnlijk niet ging lukken. De kleine mevrouw heeft de gehele Mis bij papa in de draagdoek gezeten en heeft heerlijk om zich heen gekeken. Papa heeft de Mis ineens heel anders beleefd. En mama, die mocht weer eens gewoon in de kerkbanken zitten en zich focussen op de Mis (voor zover dat ging met snotneus en kriebelhoest).

4. In het kader van het Jaar van Barmhartigheid is onderstaande hymne gecomponeerd. Ons koor zingt het regelmatig. Een mooie melodie en meezingtekst:

5. Sinds de komst van de kleine meid, vind ik het erg lastig om eventjes weg te gaan. Niet alleen omdat ze nog steeds deels afhankelijk is van de borstvoeding, maar ook omdat ik niet elke keer oppas wil vragen. Haar opa en oma (mijn ouders) willen met liefde op haar passen (waarbij ze dan gruwelijk verwend wordt, net als afgelopen woensdag, met oa croissantjes), maar ik wil ook gewoon weer eens dingen doen en dan gewoon haar mee kunnen nemen. Dat haar aanwezigheid normaal is, ze erbij hoort, welkom is. Ik had al vaker gehoord van de katholieke gezinsdagen in Helvoirt, en manlief en ik zijn ons nu aan het bezinnen of we er dit jaar gewoon al naar toe zullen gaan.

6. De afgelopen maanden hebben we ineens veel nieuwe lectoren bij ons in de kerk. Ik ben nog niet onverdeeld positief: er zitten goeden bij, maar ook mensen die echt nog wat oefening en instructie nodig hebben om ook in een kerk te kunnen voorlezen. Dit is namelijk best nog wel een kunst op zich weet ik uit mijn eigen ervaring als lectrice (ja, ik weet dus waar ik over spreek, en nee, ik word niet weer lectrice: ik vind het niet te combineren met het feit dat ik in de kerk ofwel een mantilla draag ofwel een hoofddoekje, en ik weiger om zelf de H. Communie uit te reiken). Niet dat ik het niet mooi vind dat mensen zich zo voor de kerk in willen zetten, maar goede instructie, oefening en misschien selectie zou nog niet zo’n verkeerd idee zijn.

7. En terwijl ik nadenk over wat ik bij dit afsluitende puntje neerzet, zie ik een bericht voorbij komen dat het bisdom ‘s-Hertogenbosch blijkbaar per ongeluk de bekendmaking van de nieuwe bisschop te vroeg op de site gezet heeft. Of het waar is dat Mgr. De Korte de nieuwe bisschop van het erg roomse bisdom wordt horen we morgen bij de persconferentie, maar het is nu toch wel even wat spannender, aangezien dat betekent dat wij ook weer een nieuwe bisschop krijgen. We wachten geduldig af.

Advertenties

Read Full Post »

Wie een beetje wat katholieke contacten heeft, zal het niet ontgaan zijn dat bisschoppen nogal veelbesproken figuren zijn. De een vindt ze geweldig, de ander maar een onnodig teken van autoriteit, te laks, te streng, te katholiek, te protestant en ga zo maar even door.

Ongetwijfeld zullen er dingen op bisschoppen aan te merken zijn: ze zijn mens, wat verwacht je anders. Ze zullen hun slechte dagen hebben, een verleden waarvan wij niet weten wat er gespeeld heeft en zullen net als wij met de ene persoon beter op kunnen schieten dan met de ander. Dat is allemaal heel menselijk. En waar het mensenwerk is, zullen fouten gemaakt worden. Soms klein, soms groot; de ene keer merkt de buitenwereld er niets van, de andere keer staan de bladen er vol van.

Toch zijn ze gezet op de plek waar ze nu zitten. En als katholieken geloven we dat dat niet zomaar gebeurt en dat de Heilige Geest daar wel een en ander mee te maken zal hebben. Toch lijken ze het nooit goed te kunnen doen. Ik zal eerlijk zeggen dat ik geen fan ben van mijn huidige bisschop: ik heb zeer negatieve zaken gehoord waar ik ook de consequenties van merk en heb niet het gevoel dat ik als gewone rooms-katholieke leek een herder heb. Toch heb ik ook positieve zaken gehoord, waarvoor ik bij wijze van spreke m’n petje af zou nemen.

Wie zou er echter op zijn stoel willen zitten? Niet alleen in deze seculiere samenleving, maar ook in de huidige sterk verdeelde Kerk waarbij het lijkt alsof niemand het nog goed kan doen. En in die tijd moet een bisschop herder zijn en zich manoeuvreren. Kritisch zijn mag en is denk ik ook heel gezond, ook op gewijde en door de Kerk van hogerhand aangestelde mensen met goddelijke ingeving, maar laten we ook een beetje barmhartig en gehoorzaam zijn, zoals het goede katholieken ook betaamt.

Read Full Post »