Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Brabant’

1. Onze eigen kerststal staat ook weer. De herders staan al vol ongeduld te wachten, de wijzen zijn nog bezig er aan te komen. Over het algemeen staan Maria en Jozef in de stal, soms blijken ze ineens naar voren gelopen te zijn. Of de engel ligt op zijn rug naar boven te kijken, even zien wat zijn collega’s doen.20171222_221010

2. Kom ik bij de plaatselijke Jumbo hier, staat daar gewoon zomaar in de winkel een kerststal.
20171218_143415

3. En op het werk blijken ze ook al een kerstgroep te hebben. Waar baby Jezus braaf nog niet in ligt.
20171221_142851.jpg

4. Naast dit alles hebben ze in het Brabantse land blijkbaar ook allemaal mooie kerststallen (zowel in als buiten de kerk) opgezet. Zo ben ik afgelopen maandag met dochterlief op de fiets naar een dorpje vlakbij geweest. Althans, hemelsbreed vlakbij. De twee snelste toegangswegen bleken afgesloten. Dus toen kwamen we met een omweg na 15-20 minuten uit bij een punt waar ik ook in drie minuten had kunnen komen.
20171218_162054.jpg

5. Tegenover voornoemde kerststal staat een Maria-kappelletje. Wie weet waar het staat en wat de naam van Maria hier is mag het roepen. Gewoon een klein kappeltje. Open. Waar allemaal kaarsjes aangestoken zijn. En blijkbaar van mei tot en met oktober elke maandagavond de rozenkrans gebeden wordt.
20171218_164526

6. Voor het eerst doen manlief en ik iets met de O-antifonen. De volledige vespers waren niet haalbaar om te doen, maar we bidden deze week vooraf aan onze rozenkrans het O-antifoon met Magnificat erbij. En dan heb je natuurlijk nog deze:


7. We zijn er nog niet helemaal uit wat we gaan doen qua kerkgang zondag en maandag. Voor de zondagmis kunnen we naar een Mis in de novus ordo gaan (4e zondag vd Advent), maar ook Tridentijns (vigiliemis van Kerstmis). En dan kunnen we naar de Nachtmis, maar dat is niet handig met de jongste, maar de Dagmis doen we liever niet in de plaats waar we dan zijn. Dus hm, het is nog even puzzelen. Grote kans dat we vooral de Mis van Kerstmis niet gespleten doen als gezin/echtpaar.

Advertenties

Read Full Post »

Inmiddels wonen we een maandje in het katholieke Brabant. Waar we in Groningen kerkten in dé parochie van de Stad, en daar in de loop van de jaren aardig wat opgebouwd hadden aan contacten, is het hier zoeken naar een parochie. Zoeken naar een parochie die bij ons past: waar de liturgie goed is, maar er ook ruimte is voor contacten en activiteiten daar om heen.

Aangezien de parochie het dichtste bij én geen crèche en kinderwoorddienst heeft, én pas sinds 2 weken weer een eigen pastoor met een zeer rommelige afgelopen maanden tot jaren hieraan vooraf, zijn we eerst verder gaan kijken. Op aswoensdag in de noordelijke parochie van de stad gekerkt. Waar de liturgie op zich goed was, maar de hoofdkerk gewoon niet eens knielbanken had. Zou geen crèche af en toe nog acceptabel zijn (kinderen horen er nu eenmaal ook gewoon bij, het is echter niet altijd even goed voor je eigen devotie en die van de mede-kerkgangers), niet fatsoenlijk kunnen knielen voor Onze Lieve Heer is toch wel een beetje een afknapper.

En zo kwamen we terecht in de zuidelijke parochie van de stad. Grote parochie, meerdere kerken. Met in de hoofdkerk wekelijks crèche en kinderwoorddienst en veel gezinnen aanwezig. De Mis was goed, al is het wel even schakelen tussen de pastoor die er graag wat tempo in houdt (Groningen) en deze priester. Wel wat kleine dingen om aan te wennen (het houdt qua kerkgebouw en liturgie een beetje het midden tussen wat we in onze thuisthuisparochie in Sneek en de oude thuisparochie in Groningen gewend zijn), maar zeker waardig om een nieuwe thuisparochie te worden. Tel daarbij op dat we ontzettend welkom geheten zijn door de andere gezinnen, en ze ook regelmatig een gezinsmiddag hebben, en het lijkt erg positief.

Echter. Via de Facebook-groep van katholieke mama’s (hoera voor social-media), was er begin februari al een bericht dat er een opstart werd gemaakt met een wekelijks Tridentijnse Mis voor gezinnen. Op iets meer dan een half uurtje rijden. Dat is toch wel de moeite waard. Maar zoals met alle dingen in opstart, en zeker met zoiets kerkpolitiek gevoeligs en praktische uitdaging als een Tridentijnse Mis, was dit nog niet elke week, en ook niet elke week op dezelfde tijd. Maar het is dan toch echt gelukt vandaag. En wat ben ik blij dat we gegaan zijn. Het was niet druk, maar toch wel een mooi aantal gezinnen met allemaal jonge kinderen (onder de 7 jaar). Kinderen die heen en weer liepen en ouders die af en toe met een kind de deur uitglipten konden niet voorkomen dat het een mooie devote Mis was. Zo ontzettend fijn om met mensen te zijn die ook een stuk traditie zoeken én dat aan hun kinderen door wil geven. Net als bij de parochie in stad-zuid, zijn we wat langer na blijven zitten. Investeren in de contacten vinden we op dit moment extra belangrijk. Ik begrijp dat een en ander nog erg zoekend is qua vast tijdstip en locatie, en naar meer priesters om voor een goede stabiliteit te zorgen. Wat zou het mooi zijn als het zou lukken. Wat zou het mooi zijn als dit kon groeien, zowel in aantal mensen dat komt als in een diepgeworteld en liefdevol geloof.

Waar we volgende week kerken, we moeten het nog maar even zien. Wat mij betreft gaan we in ieder geval proberen de gezinsmissen in de gewone parochie te vermijden (hoewel het hier anders gaat, is het qua te-doen-baarheid redelijk vergelijkbaar met Groningen), maar op een of andere manier een middenweg proberen te vinden tussen de beide parochies. Een thuis lijken we in ieder geval te gaan vinden, zolang we ons zelf maar de tijd en rust gunnen. In Groningen heeft het immers ook meerdere jaren geduurd voor we daar goed geworteld waren.

Read Full Post »