Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘gebed’

Een goed gebedsleven, essentieel voor een levend geloof. Gebed is praten en contact met God. Net als dat het voor contact en een relatie met de mensen om ons heen het belangrijk is regelmatig bij elkaar te zijn (fysiek of in gedachte) en te communiceren, zo is het niet anders dan voor onze relatie met God.

Maar euhm, ja. In het contact met andere mensen, is de feedback concreet, is het spreken en het verstaan zoveel makkelijker. De resultaten zijn zoveel makkelijker te zien. Hoewel God zeker direct kan zijn in wat Hij wil en ook vele momenten heeft dat je gewoon even bij Hem kan zijn, is het voor ons mensen soms een moeilijke relatie. Het moet gebeuren in de stilte van ons hart, in vertrouwen, in een verstaan waar we niet meer aan gewend zijn.

Ik had vaak de gedachte dat ik uit de Mis, uit het bidden, uit het lezen van de Bijbel of andere boeken toch wel echt er iets uit zou moeten halen, het liefste gisteren dan vandaag. Dat dat niet zo werkt ben ik inmiddels wel achter. Bidden en contact zoeken met God helpt, maar niet op de manier zoals wij mensen vaak willen. Ik probeer dit daarom steeds meer los te laten, mijn tijd en (versnipperde) aandacht aan God te geven, en er dan op te vertrouwen dat Hij wel weet wat Hij er mee moet doen. Dat het vrucht draagt op een of andere manier, voor mezelf of anderen.

Als voorbeeld kan ik wel noemen het bidden van de rozenkrans. Sinds we een nogal vurige lezing hebben gehoord over de boodschap van Fatima (zie ook mijn bericht over het gezinsweekend), bidden we dagelijks de rozenkrans. Het zijn mooie momenten, maar om nou te zeggen dat ik helemaal verzonken ben in gebed of half opstijg na het bidden, nee. Mijn gedachten dwalen af, ik kijk soms om me heen (met ogen dicht bidden kan ik tegenwoordig amper omdat ik dan in slaap val), maar toch probeer ik mijn tijd en aandacht aan Hem te geven. Ik haal er weinig concreets uit op het moment zelf, en toch gaan we er mee door, omdat alles wat aan God gegeven wordt op een of andere manier goede vruchten draagt.

Wat ik in ieder geval na een maand dagelijks de rozenkrans bidden merk, is veel meer een focus op het Hemelse, het Eeuwige, een frequente bewustwording en toch iets van rust in mijn hart en hoofd. De band met God wordt wel degelijk sterker door het bidden, maar ik moet stilstaan om het te zien en de ruimte te geven.

Ga dus niet het bidden en het contact zoeken uit de weg. Blijf het doen, hoe klein en kort ook. Sta stil bij Hem en geef Hem een stukje van je tijd, je aandacht, je leven. En vertrouw er maar op dat God er wel iets mee kan en doet.

Read Full Post »

Geluiden uit. Omgeving rustig. Zelf een rustige positie aannemen en jezelf stil maken. Zo min mogelijk bewegen om juist aandacht te hebben voor God die in de stilte van ons hart spreekt. Een advies dat bij het dagelijkse programma “Woord van God” op Radio Maria aan het begin altijd wordt gegeven. Een voorwaarde voor gebed dat ik vaker gehoord heb.

Voor iemand als ik die toch al wel wat moeite heeft stil te zitten, onrustige benen en gedachten die alle kanten op gaan, is het al een opgave buíten de zwangerschap om. Inmiddels is ons kleintje aardig gegroeid en voel ik al een aantal maanden steeds meer bewegingen in mijn buik. Nu zit daar ook wel iets van een patroon in. Met name wanneer mama even lekker rustig ligt of zit begint het kleintje met de gymnastiek. Best leuk wanneer je lekker in bed ligt of op de bank zit. Heerlijk genieten kan ik daarvan.

Maar wanneer ik dan even wil gaan bidden, en dus rustig ga zitten en ontspan, dan grijpt ons kleintje zijn kans. Zo van: “oh, mama gaat even rustig aan doen? Speelkwartier!” Mama’s gedachten gaan vervolgens naar haar buik in plaats van naar God en het gebed waar ze mee bezig was. Ik probeer dan toch maar te genieten, en God te danken voor het wondertje dat in mij leeft en groeit. Het maakt de gebedsmomenten bijzonder op meerdere manieren zullen we maar zeggen.

Read Full Post »

Vasten, gebed en aalmoezen, de drie peilers van de Vastentijd. Drie peilers die samen middel zijn om dichter tot God te komen, en die God dichter bij je medemens en in de wereld brengt. Drie peilers, drie middelen, leidend tot één doel.

Van deze drie peilers is het vasten wel de meest bekende: minder eten, minder of niet meer snoepen, geen alcohol, geen vlees, etc etc. In de moderne tijd is ook het vasten van sociale media als Twitter en Facebook populair. Naar gelang wat jou veel afleid om je echt met God te verbinden kan je het stukje vasten invullen.

Nu bestaat het gevaar dat dit vasten, dit middel, een wel erg prominente plaats in het dagelijks leven inneemt. Niet verwonderlijk: je geeft immers juist dingen op die belangrijk voor je zijn/lijken, en die vaak veel tijd en/of aandacht vragen. Maar het is erg makkelijk om er in door te schieten en het middel als doel te gaan zien. In plaats van je dan af te vragen hoeveel je mindert om je geest vrij te maken om God te danken en te aanbidden en oog te hebben voor je omgeving, focus je je meer en meer op het volhouden van de door jou gestelde eisen voor het vasten. Tuurlijk, het is goed om wat zelfdiscipline te hebben, daar is niks mis mee, goed juist. Maar je moet je altijd blijven richten op wat helpt om jezelf waarlijk vrij te maken voor God.

Welke vraag wil je aan het eind van de Vastentijd positief kunnen beantwoorden: ben ik naar God toegegroeid en heb ik mezelf waarlijk opengesteld, of is het mij gelukt om het vasten vol te houden? Twee essentiële verschillen, het een gaat het om het doel, het ander om het middel. Net als bij een vriendschap: je vriendschap is niet pas goed als je dit en dat en zus en zo allemaal gedaan hebt, nee, je vriendschap is goed als je oprecht en open naar elkaar bent en elkaar liefhebt en waardeert zoals de ander is. Het een is een doel dat je af kan vinken, het ander een relatie.

Vasten, gebed en aalmoezen. Laat die drie in harmonie samenkomen om je relatie met God te vernieuwen en te versterken. En vraag je elke keer af: brengt dit mij dichter tot God, of laat me dit een chagrijnig kreng worden waar geen land mee te bezeilen is? Ik wens u allen een gezegende Vastentijd.

Read Full Post »