Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘genade’

Gewoon genade. Dat was deze mooie maandagavond van Maria Tenhemelopneming. Na een drukke dag kon ik op tijd naar huis komen om naar de Mis om 19u in Warfhuizen te gaan (onze eigen parochie heeft op deze dag alleen een Mis om 11u). Haasten, haasten, irritaties en boosheid naar mijn man. Gestrest in de auto. Bijzondere automobilist voor ons. Te laat aangekomen. Aargh. Van die gedachten dat hij toch eens zijn hersenen zou moeten gebruiken en dat het fijn zou zijn als Onze Lieve Heer hem dat eens duidelijk zou maken. Afijn, niet echt een ideale gemoedstoestand om bij de Mis te zitten.

Maar het moment dat ik over de drempel van de Kluis van Onze Lieve Vrouwe in Warfhuizen liep, was de boosheid weg. De irritatie en het verdriet weg. En was er alleen vreugde en dankbaarheid. Werkelijk een prachtige, ingetogen Mis gehad. In de Buitengewone vorm van de Romeinse Ritus nog wel. Prachtig blauw gewaad van de Pater (Beiers privilege), mooi gezang, echt heel devoot. Voor mijn kleine meid die ook mee was omdat ik haar nou eenmaal niet alleen thuis kon laten was het een beetje aan de late kant. Maar oh wat heeft ze zich goed gehouden. Sterker nog, ze is zelden zo lief geweest in de Mis. Wat heen en weer geloop, wat gebrabbel, maar over het algemeen enorm vrolijk en lief aanwezig. De bellen die gerinkeld werden op de vaste momenten in de Mis hadden helemaal haar aandacht. En het lege melkpak natuurlijk, want dat is superspeelgoed.

De terugweg was een stuk fijner dan de heenweg. Mooie lichte lucht, ritje door het platteland van Groningen.Elly en Rikkert op de achtergrond. En bij thuiskomst nog even heerlijk knuffelen met dochterlief. Na het live zien van het winnen van de gouden medaille van Sanne Wevers haar op bed gebracht. Haar lieve lijfje tegen me aan. Heerlijk warm, heerlijk lief. En zometeen komt manlief thuis. Die ga ik ook maar eens even goed platknuffelen.

Advertenties

Read Full Post »

Gerechtvaardigd worden door geloof of gerechtvaardigd worden door daden. Deze twee zaken worden nogal eens tegenover elkaar gezet. Tegenover elkaar, als protestant (sola fide) en katholiek, waarbij die eerste het laatste nogal slecht vinden. De gedachte dat je door maar goed te doen ook al geloven ze niet, wel in de hemel zouden komen.

Net als bij veel andere dingen wordt hier nogal eens een tegenstelling gemaakt die er eigenlijk niet is. Is het dan makkelijk? Ja en nee. Door de hele Bijbel en ook in de Traditie is geloof het uitgangspunt, of beter, de genade van God het uitgangspunt. Alleen door die genade kan je gerechtvaardigd, gered worden. Deze genade is een geschenk, en kan je niet verdienen. Echter, als je deze genade hebt ontvangen, wordt wel van je verwacht dat je er ook iets mee dóet. Het is niet de bedoeling dat je zodra je deze genade hebt ontvangen kan zeggen “Heer, heer”, en dan in je luie stoel achterover gaat zitten en er verder niks mee doen.

Je moet dus iets doen met die genade. Wat je daarmee moet doen kan op duizend-en-een manieren, daar is de Bijbel, vooral het nieuwe testament, over volgeschreven. Wat voor jou de weg is om iets te doen met die genade, met het geloof, kan heel individueel bepaald zijn. Maar dat je er iets mee moet doen is duidelijk. Rechtvaardiging krijg je niet door je daden, dat krijg je alleen door genade. Maar als je vervolgens niks doet met die genade, word je alsnog niet gerechtvaardigd.

Het is de kunst hierbij om niet door te schieten in het dóen. Dat je alleen maar bezig bent zonder stil te staan, bang dat je door iets te vergeten te doen in ongenade valt. Dat je vergeet om bij God te zijn, dankbaar te zijn, en ook die genade telkens weer te ontvangen. Ora et labora, bid en werk. Beiden in juiste hoeveelheid.

Read Full Post »