Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘getuigenis’

Bepakt en bezakt, en bijna driekwartier later dan gepland, vertrokken we vrijdagmiddag richting Helvoirt. Helvoirt? Wat moet je daar nu weer als noorderling, met een kleintje van 11 maanden nog wel. Nou, we wilden graag eens weg als gezin (en dan niet voor een cursus van mij), en via de website katholiekgezin.nl kwamen we terecht bij de katholieke gezinsweekenden. En zodoende zaten we dit weekend bij alweer de 19e editie.

Van tevoren echt geen idee wat we konden verwachten. Of het wel kon met zo’n kleintje, of we haar wel op haar tijden konden laten eten en slapen, en of de liturgie een beetje fatsoenlijk was. In het kort: het was het meest relaxte weekend wat ik me voor kon stellen en had daadwerkelijk niets te vrezen. Maar dat is wel heel kort hè, een beetje meer informatie is natuurlijk ook wel leuk.

Verdieping

img_2185_raw-s

Lezing op de zaterdagavond.

Alle aanwezigen waren ingedeeld in leeftijdsgroepen, om onderling, op eigen niveau, meer in te gaan op het thema van dit weekend: barmhartigheid. Voor de allerkleinsten (0-2) was er creche, wanneer ze niet aan het slapen waren of bij papa of mama op schoot. Ook de ouders vormden een groep. Vrijdagavond werd ingegaan op het belang van lezen, met name van goede boeken. Dit werd gedaan door de mensen van Samuel Advies. Ik wist niet dat er zoveel mooie, en goede boeken waren, geheel katholiek verantwoord. Voor zoveel verschillende leeftijdsgroepen. Gisteren ook nog een paar boekjes kunnen kopen, waar ik hopelijk in latere blogs nog wat op in ga. Zaterdag waren de lezingen onder de leiding van Mgr. J. Hendriks, hulpbisschop van Haarlem-Amsterdam. Aan de hand van verschillende parabels in de Bijbel en ook enkele heiligenlevens gingen we verder in op barmhartigheid: wat houdt het in, welke vormen, en ook, hoe zijn we barmhartig en rechtvaardig naar onze kinderen toe.

Onderlinge verbondenheid

img_1335_raw

Openingsavond, nu nog niet eens compleet.

Met nog maar een dochter die nog geen jaar was, waren wij denk ik wel de meest onervaren ouders die er bij zaten. Maar dat bleek geen enkel probleem. We werden zo hartelijk ontvangen, door zowel mensen die er ook voor de eerste keer waren, als door mensen dat al bijna 15 jaar komen. Gezinnen met kinderen van uiteenlopende leeftijden, van 2 weken tot in de 20 jaar. Van elkaar te horen en te zien hoe ze dingen doen, wat voor verschillende gezinnen er zijn. Te zien dat de kinderen samen optrekken, elkaar dan weer enthousiast begroeten, meegroeien in de loop van de jaren.

Getuigen in geloof
Maar misschien nog wel het mooiste van dit weekend was het samen geloven en het getuigen naar elkaar. Samen zowel op de zaterdag als de zondag samen de Mis gevierd, een degelijke goede Mis (waarbij overigens een communierail gezien de veelheid van het ontvangen van de communie op de tong, niet zou misstaan).

img_2207_raw

De H. Mis op zondag.

En op de zaterdag voor elke groep (vanaf 5 jaar) een moment van Aanbidding en ook mogelijkheid om te biechten, waarvan naar wat ik begrepen heb veelvuldig gebruik werd gemaakt. Hoe mooi een voorbeeld voor de kinderen moet het zijn wanneer ze zien dat ouders het geloof ook serieus nemen en in vreugde beleven. Hoeveel moet het de ouders op hun beurt ook doen om te zien hoe open en vrij hun kinderen bezig zijn met het geloof. Een van de mooiste dingen die ik toevallig opgevangen heb in het voorbij gaan in de gang is een jongen een jaar of achttien die verbaasd was dat voor sommigen van zijn leeftijd het de eerste biecht was. Zo mooi en hoopvol.

Voor herhaling vatbaar
Kortom, een zeer geslaagd weekend. Een hele relaxte, open sfeer, met ruimte voor verdieping en onderlinge verbondenheid. Elkaar sterken in het geloof. En ook niet te vergeten: samen plezier te maken.
Ik ben dit weekend geïnspireerd weer uitgekomen, zeer dankbaar voor wat ik heb mogen ontvangen. Weer voedsel om hopelijk een lange tijd op te kunnen teren.

Tot volgend jaar.

 

Fotocredit: http://www.katholiekegezinnen.nl (hier zijn nog veel meer mooie foto’s te vinden voor een completere indruk van het weekend).

pm. Mijn man bij het lezen van de titel: “dit is zo slecht, dat had ik zelfs kunnen verzinnen.” Dat jullie het even weten.

Read Full Post »

Met een circa tweederde gevulde bus vertrokken we gisteravond vanaf station Groningen. Bestemming: Amsterdam. Onderweg werd nog een aantal mensen opgepikt, waardoor we met een man of veertig tegen een uur of tien ’s avonds aankwamen op het Spui in Amsterdam. Reden van deze reis: de jaarlijkse Stille Omgang. Een eucharistische processie, maar dan in stilte, nagedachtenis van een eucharistisch mirakel uit 1345, en tegelijk een sober kantje met blik op de Reformatie waarin processies verboden waren.

Het rozenhoedje in de bus, waarbij onze pastoor steevast twaalf in plaats van tien Weesgegroetjes per keer bad, halverwege de rit was een mooie voorbereiding op de avond. Aangekomen op het Spui en na een korte pitstop, liepen we richting de Krijtberg (een waarlijk prachtige kerk), waar we een mooie Mis hadden met (gelukkig) onze eigen plebaan als hoofdcelebrant. De biecht van eerder op de dag maakte het helemaal bijzonder om eindelijk weer eens de communie te kunnen ontvangen. Wat een genade, wat een liefde.

En toen was het tijd om de processie te lopen. Samen met meerdere groepen vertrokken we vanaf het Spui, langs de mirakelplaats. Als je niet helemaal weet waar je op moet letten loop je er zo voorbij, maar gelukkig zijn er altijd wel mensen om je heen die het wel weten. Met circa 8000 man door de stad – niet allemaal startend op hetzelfde moment gelukkig: de groepen waren verdeeld over verschillende kerken met Missen op verschillende tijden – getuigenis van het wonder, getuigenis van de Gods liefde, getuigenis in stilte van de vreugde en diepte van ons geloof, door de rumoerige en onzedelijke straten van Amsterdam. Een groter contrast is bijna niet denkbaar.

De afstand, de weinig slaap vannacht, de pijn in m’n voeten en heupen door blessures, het was het allemaal waard. Zo een serene getuigenis en verdieping in je geloof. Iets wat je als katholiek toch een keer gelopen moet hebben.

Read Full Post »