Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Groningen’

Inmiddels wonen we een maandje in het katholieke Brabant. Waar we in Groningen kerkten in dé parochie van de Stad, en daar in de loop van de jaren aardig wat opgebouwd hadden aan contacten, is het hier zoeken naar een parochie. Zoeken naar een parochie die bij ons past: waar de liturgie goed is, maar er ook ruimte is voor contacten en activiteiten daar om heen.

Aangezien de parochie het dichtste bij én geen crèche en kinderwoorddienst heeft, én pas sinds 2 weken weer een eigen pastoor met een zeer rommelige afgelopen maanden tot jaren hieraan vooraf, zijn we eerst verder gaan kijken. Op aswoensdag in de noordelijke parochie van de stad gekerkt. Waar de liturgie op zich goed was, maar de hoofdkerk gewoon niet eens knielbanken had. Zou geen crèche af en toe nog acceptabel zijn (kinderen horen er nu eenmaal ook gewoon bij, het is echter niet altijd even goed voor je eigen devotie en die van de mede-kerkgangers), niet fatsoenlijk kunnen knielen voor Onze Lieve Heer is toch wel een beetje een afknapper.

En zo kwamen we terecht in de zuidelijke parochie van de stad. Grote parochie, meerdere kerken. Met in de hoofdkerk wekelijks crèche en kinderwoorddienst en veel gezinnen aanwezig. De Mis was goed, al is het wel even schakelen tussen de pastoor die er graag wat tempo in houdt (Groningen) en deze priester. Wel wat kleine dingen om aan te wennen (het houdt qua kerkgebouw en liturgie een beetje het midden tussen wat we in onze thuisthuisparochie in Sneek en de oude thuisparochie in Groningen gewend zijn), maar zeker waardig om een nieuwe thuisparochie te worden. Tel daarbij op dat we ontzettend welkom geheten zijn door de andere gezinnen, en ze ook regelmatig een gezinsmiddag hebben, en het lijkt erg positief.

Echter. Via de Facebook-groep van katholieke mama’s (hoera voor social-media), was er begin februari al een bericht dat er een opstart werd gemaakt met een wekelijks Tridentijnse Mis voor gezinnen. Op iets meer dan een half uurtje rijden. Dat is toch wel de moeite waard. Maar zoals met alle dingen in opstart, en zeker met zoiets kerkpolitiek gevoeligs en praktische uitdaging als een Tridentijnse Mis, was dit nog niet elke week, en ook niet elke week op dezelfde tijd. Maar het is dan toch echt gelukt vandaag. En wat ben ik blij dat we gegaan zijn. Het was niet druk, maar toch wel een mooi aantal gezinnen met allemaal jonge kinderen (onder de 7 jaar). Kinderen die heen en weer liepen en ouders die af en toe met een kind de deur uitglipten konden niet voorkomen dat het een mooie devote Mis was. Zo ontzettend fijn om met mensen te zijn die ook een stuk traditie zoeken én dat aan hun kinderen door wil geven. Net als bij de parochie in stad-zuid, zijn we wat langer na blijven zitten. Investeren in de contacten vinden we op dit moment extra belangrijk. Ik begrijp dat een en ander nog erg zoekend is qua vast tijdstip en locatie, en naar meer priesters om voor een goede stabiliteit te zorgen. Wat zou het mooi zijn als het zou lukken. Wat zou het mooi zijn als dit kon groeien, zowel in aantal mensen dat komt als in een diepgeworteld en liefdevol geloof.

Waar we volgende week kerken, we moeten het nog maar even zien. Wat mij betreft gaan we in ieder geval proberen de gezinsmissen in de gewone parochie te vermijden (hoewel het hier anders gaat, is het qua te-doen-baarheid redelijk vergelijkbaar met Groningen), maar op een of andere manier een middenweg proberen te vinden tussen de beide parochies. Een thuis lijken we in ieder geval te gaan vinden, zolang we ons zelf maar de tijd en rust gunnen. In Groningen heeft het immers ook meerdere jaren geduurd voor we daar goed geworteld waren.

Read Full Post »


1. Over minder dan zes weken stap ik in het huwelijksbootje. Ik begin echt behoorlijk koudwatervrees te krijgen geloof ik..en gewoon stress van alle voorbereidingen naast een drukke baan en opleiding.

2. Het lijkt er op dat ik steeds verder aan het achterlopen ben qua technologie. Hadden eerst ook een goede vriendin en mijn jongste broertje ook nog een simpele telefoon (waarmee je dus gewoon alleen kan bellen en sms-en, en die als je het tegen de spiegel gooit, de spiegel breekt en er zelf amper een krasje aan overhoudt), inmiddels zijn ook die aan de smartphone.

3. Meerstemmige missettingen waren over het algemeen al niet mijn favoriet (hoezo bevordering actieve participatie van het volk), maar met een slechter gehoor (en überhaupt met hoortoestellen heb ik het idee) klinkt het voor mij net als kattengejank. Het koor zal vast mooi zingen, maar vraag me alsjeblieft niet hoe ik vond als je niet het risico wil lopen dat ik in wat minder vriendelijke woorden als bovenstaande een eerlijk antwoord geef.

4. Gisteren ben ik naar de KNO-arts geweest in verband met aanhoudende problemen met mijn (beste) oor. Trommelvlies blijkt inmiddels dicht, maar gehoorgang is nog ontstoken en ook trommelvlies is geïrriteerd. Weer nieuwe druppels gekregen voor een week. Met daarnaast het klemmende advies (wat ik eigenlijk zelf ook al wel wist maar dat niet lekker te combineren zag met het werk) om mijn hoortoestel niet of anders zo min mogelijk te dragen. Dat gaat leuk worden volgende week op het werk en vandaag met de onderwijsdag. Mocht ik dus even niet reageren als je me aanspreekt, dan weet je waar het aan ligt.

5. Afgelopen zondag hebben we de Weense Wals geleerd bij dansles. Of nou ja, mijn lief heeft een deel van de Weense Wals geleerd, aangezien ik het al kon. Nu is het dus: draai rechtsom, draai rechtsom, draai rechtsom, draai rechtsom, wieg, wieg, draai rechtsom, draai rechtsom… Net als een van de andere dames die ook al langer danst was ik hier na een walsje wel klaar mee. Misschien moet ik m’n lief maar gewoon even de draai linksom leren, want dit is gewoon net niks.

6. Velen zijn nog steeds verbaasd dat ik geen TomTom heb. Het heeft zelfs eens de opmerking opgeleverd dat ik wel erg reactionair ben. Als ik met de auto ergens heen moet wat ik nog niet ken zorg ik voor een uitgebreide routebeschrijving. Gaat meestal best prima. Behalve dan gisteravond toen we terug moesten vanuit Nieuwegein er wegwerkzaamheden waren. Na 20 minuten zoeken hoe we weer op de goede kant van de A12 kwamen, konden we dan eindelijk echt beginnen aan de terugreis naar Groningen.

7. Volgende week mogelijk geen Quick Takes omdat ik dan voor een aantal dagen voor studie in Harrogate zit. Als alles een beetje goed gaat zal er voor die tijd wel een gewone blogpost verschijnen, wat ook echt wel nodig is voor weer wat diepgang in deze blog.

Read Full Post »


1. Gisteren samen met mijn lief naar een concert van Lindsey Stirling geweest. Echt ontzettend gaaf. De combinatie van viool met keyboard en drumstel was prachtig, en de sfeer goed. Zeker voor herhaling vatbaar.

2. Afgelopen zaterdag heb ik live het huwelijksaanzoek van InCaelo aan MissKitty gezien. Zo lief. Volgens mij ben ik alleen wel een beetje een emotioneel geval. Wordt nog wat bij de echte bruiloft.

3. Zoals op de helft van de vrijdagen ben ik vandaag weer bezig met mijn onderzoek dat in het kader van de opleiding gedaan moet worden. Mijn onderwerp: Het effect van een multidisciplinaire behandeling van patiënten met chronische aspecifieke pijn op diens partners. Een leuk en interessant onderwerp. Het schrijven van het onderzoeksprotocol waar ik nu echter mee bezig ben is wat minder leuk. Veel schrijf- en uitzoekwerk, en aangezien ik weinig kaas gegeten heb van onderzoek een hele uitdaging. We gaan het protocol wel aanbieden aan de medisch ethische toetsingscommissie gezien de hoeveelheid vragenlijsten. Hopelijk valt het allemaal wat mee, maar ik zie wel op tegen de berg schrijfwerk. En dan loop ik al een beetje achter op schema…

4. Gisteren erg drukke dag gehad op het werk, vooral ook omdat na de gewone werkdag er nog refeerbijeenkomst en casuïstiekbespreking was, waarna ik ook nog eens snel door moest naar Groningen voor het concert genoemd onder 1. Toch..doe mij maar liever een dag als gisteren dan de onderzoeksdag van vandaag.

5. Voordeel van een onderzoeksdag is dat ik dan lekker in Groningen ben en tussen de middag naar de Mis kan. Het is echt zo’n zegen om dat te kunnen doen. Om even op een doordeweekse dag zo dicht bij Onze Lieve Heer te zijn en Hem te kunnen ontvangen. Ik kan echt iedereen aanraden om dat ook af en toe te doen.

6. Vandaag mijn trouwschoenen besteld. Look how pretty:

7. Voor het eerst in jaren heb ik weer een computermuis. Jaren heb ik met alleen muispad op mijn laptop gewerkt. Op zich werkte het goed, maar het is niet uitermate praktisch. Toen ik afgelopen Kerst weer eens Age of Empires speelde (iets wat ik voor het laatste in m’n kinderjaren gedaan heb), had ik een muis van m’n broer nodig. Toen besloten om toch maar weer eens een muis te halen. Is het niet voor mij, dan wel voor mijn lief die de muis aanzienlijk prettiger werken vindt.

Read Full Post »

Een aantal jaren geleden was ik bijna elk weekend aan het reizen door den lande: soms naar vrienden, soms naar activiteiten, maar ook om gewoon naar een Tridentijnse Mis te gaan. Dat betekende ook dat ik geen vaste plaats had om naar de Mis te gaan. Voorwaarde was een fatsoenlijke liturgie, waardoor ik ook hier in Groningen soms de Hoogmis verwisselde voor de Latijnse Mis twee uur eerder, simpelweg om niet in een gezinsmis terecht te komen. Thuis in de Wereldkerk, maar toch voortdurend op reis.

Toen ik echter moest kiezen tussen de weekenden doorbrengen met mijn vriend of bijna alle weekenden onderweg en hem zodoende amper zien omdat ik doordeweeks elders woonde, ben ik steeds meer de weekenden in Groningen door gaan brengen. Dit betekende ook bijna elke zondag in de Jozefkathedraal zitten. Probeerde ik in het begin nog de gezinsmissen te mijden, of verruilde ik de Hoogmis voor de studentenmis later op de dag omdat ik toen nog actief was in de studentenparochie, na een aantal maanden of misschien zelfs wat langer was ik eigenlijk wekelijks in de Hoogmis te vinden, gezinsmis of niet, irritaties over kleine dingen of niet. Hoeveel dat voor mij betekende werd me duidelijk toen ik gedurende een half jaar bijna de helft van de zondagen moest werken en daardoor niet om elf uur in de Mis kon zitten (hoewel ik weet dat de andere Missen in de parochie evengoed deel uitmaken van het parochieleven, dit is alleen dé Hoogmis voor mijn gevoel).

Deel uitmaken van een parochie, van een gemeenschapsleven. Ik had nooit echt beseft wat dat was, en hoe belangrijk het is. Contacten met medegelovigen, samen een gemeenschap opbouwen, elkaar steunen en plezier met elkaar maken, bijwonen van lezingen en catechesesessies, het is een even belangrijk onderdeel van het parochieleven als de liturgie. Dat laatste is ook belangrijk, en de zondagsmis is bron en hoogtepunt van ons christelijk (parochie)leven. Ik zal niet zeggen dat ik blij ben met alles wat er liturgisch gezien in onze parochie gebeurt, maar het is absoluut goed genoeg om me thuis te voelen in deze parochie. Ik zal nog wel verlangen naar meer traditie, meer een Mis zoals het oorspronkelijk bedoeld is, en dat betekent ook af en toe elders kerken. Maar mijn thuis is in deze fijne huiskamer van het grote huis van de Rooms-katholieke Wereldkerk.

Read Full Post »