Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘huwelijk’

“De Vijand stelt mensen hier [seksuele verzoeking] voor een eis in de vorm van een dilemma: ofwel totale onthouding, ofwel absolute monogamie. Al sinds de grote overwinning van onze Vader maken wij dat eerste heel moeilijk voor ze. Het tweede hebben wij in de afgelopen eeuwen als ontsnappingsweg steeds verder afgesneden. Dit deden we door de mensen via schrijvers van romans en gedichten wijs te maken dat er maar één respectabele basis voor het huwelijk is, namelijk een merkwaardige, dikwijls kortstondige ervaring die ze ‘verliefdheid’ noemen; dat het huwelijk van deze opwinding iets blijvends kan en moet maken; en dat een huwelijk waarin dat niet lukt geen bindende kracht meer heeft. Dit idee is onze parodie op het idee dat van de Vijand afkomstig is.”
Schroeflik aan zijn neefje Galsem, uit het boek ‘Brieven uit de hel’ van C.S. Lewis.
Note: de Vijand is hierbij God, onze Vader de duivel.

Het huwelijk. Vanaf het “ja, ik wil”, zijn man en vrouw een eenheid, horen ze bij elkaar. Zijn ze niet langer alleen, maar verbonden voor het leven hier op aarde. Niet langer levend voor zichzelf, maar voor elkaar. Om samen verder te komen, niet alleen in deze wereld, maar ook om elkaar te helpen om het mooiste doel te bereiken: samen zijn bij Onze Hemelse Vader in de Hemel. Om samen één te worden, en open te staan voor nieuw leven dat uit dit samenkomen voort kan komen.

Het huwelijk. Geen contractje, geen gewoon volgende stap in een relatie die ook weer gewoon op kan houden, geen “we gaan samenwonen maar wel alles nog willen kunnen blijven doen zoals het voorheen ook ging”. Geen “ja, zolang ik nog vlinders in mijn buik van je krijg”, geen “ja, zolang ik precies krijg wat ik wil”, geen “ja, totdat ik iemand tegen kom die leuker/mooier/liever/rijker” is. Als dit je intentie is, dan kan je, zoals tegenwoordig mogelijk en al gangbaar is, net zo goed gewoon gaan samenwonen en eventueel een samenlevingscontract tekenen.

Een huwelijk is hard werken. Een huwelijk is opoffering, tot echt, werkelijk, welzijn van de ander. Een huwelijk is liefhebben, ook al bezorgt de ander je allang geen kriebels meer en erger je je aan zijn ongeschoren baard of ochtendgeur. Liefhebben is meer dan verliefdheid, en verliefdheid lang niet altijd een goede basis voor een huwelijk (het is wel mooi “smeermiddel” voor het begin, zoals mijn man mooi pleegt te zeggen). Wanneer je alleen “ja” tegen elkaar zegt op basis van gevoelens, is dat een fragiele bodem. Gevoelens zijn mooi, of beter gezegd, kunnen mooi zijn, en zijn ook zeker nodig en nuttig. Maar een mens is meer dan alleen dat. Ook je verstand komt kijken bij het aangaan van een huwelijk: wil ik deze man of vrouw liefhebben, ook als het moeilijk is? Wil ik “ja” zeggen, ook al heb ik geen idee wat het leven ons gaat brengen? Denk ik dat we samen de toekomst tegemoet kunnen gaan, ook als de gevoelens weg zijn of veranderen?

Want niemand weet wat het leven gaat brengen, alleen dat het niet allemaal mooi en leuk zal zijn. Ieder leven, ieder huwelijk dus ook, kent hobbels, grotere of kleinere. Als je daar geen rekening mee houdt, geen rekening mee wilt houden, dan is een “ja” in deze ook weinig waard. Uitzonderingen zijn er altijd, maar uitzonderingen zijn er om de regel te bevestigen, en niet om deze te veranderen.

Aan een goed huwelijk moet je (allebei) dagelijks werken. Door naar jezelf te durven kijken, sorry en dankjewel te zeggen, en soms dingen te doen (of te laten) voor de ander waar je niet zelf om staat te springen. Door samen te praten over je huwelijk, door samen te praten mét God over je huwelijk (bidden dus) en door te bidden voor je man of vrouw. Door dag in, dag uit te groeien in eenheid, zolang als je beiden leeft. Dát is een huwelijk dat tot zegen en heil kan leiden voor het echtpaar zelf en voor zijn omgeving.

Advertenties

Read Full Post »

1. Gisteren waren mijn lief en ik alweer drie maanden getrouwd. Wat gaat de tijd soms snel.

2. Met nummer 1 in het hoofd, komen er toch steeds meer vragen en opmerkingen wanneer we ons eerste kindje verwachten. Hier en daar zijn mensen van dingen die er al jaren zijn zwangerschapssymptomen aan het maken. Ik geloof dat ik niet eens meer even uit een teambespreking kan gaan voor een plaspauze zonder dat er achter mijn rug om gespeculeerd wordt. Ik moet iedereen toch nog steeds teleurstellen. Voorlopig nog geen kleine Ingridjes, in ieder geval, als het wat lukt het met goed observeren van mijn vruchtbaarheid volgens de Fertilitycare-methode en de zelfdiscipline.

3. Vorige week werd onderstaand muziekstuk op Radio Maria gedraaid. Nu ben ik niet zo van de lange stukken (klassieke) muziek, maar dit is toch echt wel een juweeltje:

4. Afgelopen woensdag heb ik weer eens gejudood, ditmaal met het voornemen om het weer wekelijks te gaan doen. Maar na 2,5 jaar vrijwel niet gesport te hebben iets te fanatiek van start gaan was toch niet zo’n goed idee. M’n buik was helemaal overstuur. Maandag op naar poging twee.

5. Op televisie zijn geregeld programma’s waarin mensen met zwaar overgewicht van de een op de andere dag door een personal trainer op een ultrafanatieke manier aan het sporten worden gezet. Jaren niks gedaan en dan ineens intensieve oefeningen achter elkaar moeten doen. Niet zelden gebeurt het deze mensen hondsberoerd zijn na zo’n training. Met mijn ervaring van afgelopen woensdag in het achterhoofd, snap ik helemaal geen snars van de aanpak van deze trainers.

6. In de zomervakantieperiode hard doorgewerkt, in het najaar op vakantie. Inmiddels zijn zowel de tickets als het bed and breakfast gereserveerd. De kunst is nu om een consensus te vinden over wat we wel en niet allemaal gaan zien en doen. Maar: Rome, Rome, Rome *bouncebouncebounce*.

7. Twee dagen achter elkaar hetzelfde eten is best praktisch en scheelt in het geld (of in ieder geval, dat kan het doen). Ik kijk er persoonlijk echter niet altijd naar uit. Ik hou wel van een beetje afwisseling. Gisteren en vandaag stond er andijviestamppot op het menu. Aangezien er ook nog wat citroenen in de koelkast lagen, heb ik om uit te proberen maar eens wat citroensap door de stamppot gedaan. Smaakte best lekker, en te oordelen naar de reactie van mijn lieve echtgenoot, deelt hij die mening. Zeker voor herhaling vatbaar dus.

Read Full Post »


1. Nog precies twee maanden. De meeste dingen zijn geregeld of zijn in progress, maar een van de belangrijke dingen ben ik nog niet over uit: hoewel ik privé zijn naam aanneem (ok, zijn naam gevolgd door de mijne), ben ik er nog niet over uit hoe ik het op mijn werk ga doen. Enerzijds is het voor scheiding werk/privé mogelijk handig om op het werk mijn meisjesnaam aan te houden, anderzijds wil ik gewoon zijn naam dragen, zowel op het werk als privé, omdat ik ook mezelf meeneem naar het werk, om het zo te zeggen. Ik zou het vreemd vinden om daar dan gewoon met mijn ongetrouwde naam aangesproken te worden. Dilemma, dilemma.

2. Dat ik privé een sloddervos ben is een publiek geheim (op het werk is het een ander verhaal), maar ik kwam er zaterdag achter dat het dusdanig is dat ik verbaasd ben wanneer ik iets terugvind dat niet in allerlei stapeltjes te vinden is maar daadwerkelijk netjes opgeruimd blijkt te zijn.

3. In mijn Twitter tijdlijn kwam ik de volgende gave link tegen van de eerste reactie van een aantal Dominicanessen op het nieuws van de witte rook: 

4. Deze week kunnen we denk ik wel bestempelen als auto-gedoe week. Dinsdag naar de garage omdat mijn motor toch wel een beetje richting oververhitting dreigde te gaan (nee, dat heeft te maken met de gestressde toestand van de eigenaresse). Koppakking kapot, hele zooi vervangen. Auto’tje rijdt nu weer als een tierelier. Op een brandend lampje van het motormanagementsysteem na. Volgens twee afzonderlijke garages die het even doorgemeten hebben niet gevaarlijk en kan ik er prima mee doorrijden tot ik ergens volgende week de auto uitgebreid na laat kijken.

5. Onze toekomstige koningin met een mooie zwarte mantilla bij de pauselijke inauguratiemis zien is best wel gaaf, ondanks dat het op zich gewoon protocol is voor koningshuizen naar wat ik begreep:

6. Over mantilla’s gesproken. Op verzoek een foto van mijn roze mantilla. Gemaakt met zelfontspanner, dus de kwaliteit en setting zijn niet optimaal. Maar dit is dus mijn zuurstokroze mantilla: DSCF0978

7. Normaal gesproken hoor ik met hoortoestellen niet onaardig. In ieder geval, dat vind ik zelf. Sinds enkele weken is het gehoor van mijn beste oor verminderd. Goed, ik naar de huisarts. Diagnose: gehoorgangontsteking. Behandeling: antibioticum oordruppels. Ik druppelen, maar dat begon toch wel veel pijn te doen en ben dus maar gestopt uit angst voor een trommelvliesperforatie, waarbij ik het vermoeden had dat mijn middenoor inmiddels ook mee deed (pijn, pruttelpruttel in het oor, dat soort dingen). Vandaag teruggegaan, waarbij mijn vermoedens helaas bevestigd werden. Nu pragmatisch aan de Augmentin, nu maar hopen dat het beter wordt. Niet alleen doet het pijn en is het ongemakkelijk, maar tevens moet ik hierdoor een enorme inspanning leveren om mijn werk te kunnen doen. Ik ben niet heel verbaasd meer dat ik in de avonden uitgeteld op de bank zit.

Read Full Post »

1. Het begint nu toch wel een beetje spannend te worden. We hebben een hele waarschijnlijke trouwdatum waarop de locaties en degenen die nodig zijn voor het sluiten van het huwelijk ook kunnen. Ik kijk er erg naar uit, maar ik moet tegelijkertijd eerlijk toegeven dat ik het ook doodeng vind om deze stap uiteindelijk te zetten.
2. Mijn rechter hoortoestel deed afgelopen dinsdag krak op een verbindingsstuk. Niet erg handig aangezien rechts mijn beste oor is en ik ook echt totaal rechtshorend ben (links is met name voor ondersteuning). Als service van de audicien heb ik een leentoestel gekregen. Hoewel die beter is dan niks, is het duidelijk dat het duidelijk dat mijn eigen toestellen toch wel een paar classificaties hoger is. Het doet je weer even waarderen wat je hebt.
3. De eerste kerstkaarten zijn geschreven. Er ligt nog een aantal gewone kerstkaarten die ik dit jaar graag voor het laatst verstuur, zodat ik volgend jaar eigenlijk alleen nog echte kerstkaarten verstuur. Je weet wel, met Christus er op enzo. Een klein beetje aandacht voor het Kerstkind in tijden dat steeds minder mensen nog stilstaan bij de werkelijke betekenis van Kerstmis.
4. Afgelopen woensdag samen met mijn lieverd Sinterklaas gevierd. Niet groot, gewoon een cadeautje voor elk. Hij met een gedicht voor mij, ik met een surprise voor hem. Sinterklaas is niet een feest dat ik gewend ben te vieren, maar vind het stiekem best leuk.
DSCF0894
5. In het revalidatiecentrum waar ik nu werk, hangt in de hal daadwerkelijk een adventskrans. Makes me happy.
6. Een keer per twee weken heb ik een onderzoeksdag om te werken aan het onderzoek dat ik moet doen en waarvan aan het einde van de opleiding een artikel van geschreven moet zijn. Op zich heel mooi, maar op een of andere manier lukt het prima om er aan te werken en over na te denken, behalve op m’n onderzoeksdag. Het maakt ook niet echt uit waar ik ben: als ik op het werk ben ga ik bezig met patiëntgerelateerde zaken, als ik in de bieb ben word ik knettergek van de omgeving (ik kan absoluut niet in bibliotheken werken) en thuis..tja..daar is ook zoveel te doen. Ik denk dat ik maar gewoon blij moet zijn met alles wat wel lukt en de rest in de avond- en weekenduren goedmaken.
7. Morgen is, zoals als het goed is inmiddels de lezers van deze blog weten, de jaarlijkse Mars voor het Leven in Den Haag. Mijn verloofde en ik zijn van plan er heen te gaan, met de trein of auto, daar zijn we nog niet over uit. Afhankelijk van hoe laat we aankomen of we de Mis halen, en als we de Mis halen hoe laat we dan op het Plein zullen staan. Ik hoop jullie in ieder geval allemaal daar te zien morgen.

Read Full Post »