Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘individualisering’

De samenleving verhardt: het is steeds meer ieder voor zich en wie zich niet weet te redden om wat voor reden ook heeft pech. Wie iets verkeerds gedaan heeft moet zo hard mogelijk gestraft worden en daarna eigenlijk geen kans meer krijgen om een nieuwe start te maken. De verkiezingsslogan van de VVD is hier een treffend voorbeeld van: “leef mee met slachtoffers, niet met daders.”

Of het nou zo’n goede ontwikkeling is betwijfel ik. Dat mensen bestraft worden wanneer ze een misdaad hebben begaan is logisch, dat is het punt ook niet. Dit geldt zowel voor zaken betreffende de menselijke als de goddelijke wet. Het punt is hoe we vervolgens omgaan met deze zondaars, om het even in kerkelijke termen te zeggen. Laten we ze vallen als een baksteen, beschouwen we ze als onwaardig, ontnemen we ze een kans om hun leven te beteren?

Ieder mens is een schepsel, een kind van God, geschapen naar zijn evenbeeld, en heeft daarom recht op liefde en aandacht. Iedereen maakt echter fouten, hoe goed en heilig we soms ook denken dat we zijn. Maar is de instelling van eens zondaar, altijd zondaar niet wat te onbarmhartig en onchristelijk? Is het niet wat onbarmhartig en onchristelijk om mensen die een fout maken buiten te sluiten? Was het Christus zelf niet die naar de zondaars toe ging en ze als mens aansprak, liefdevol (maar tegelijkertijd ook vermanend zodat ze tot inkeer zouden komen)? Was het Christus zelf niet die liefdevol tegen de berouwvolle moordenaar zei dat hij diezelfde dag nog samen met Hem in het paradijs zou zijn?

Barmhartigheid, iets wat zowel uit de gewone samenleving als ook bij veel kerkelijke groeperingen lijkt te verdwijnen. Barmhartigheid wil niet zeggen dat je de fouten van iemand negeert, het betekent dat je ondanks dat iemand fouten maakt en daarvoor terecht gestraft wordt, je diegene blijft zien als je medemens en met liefde omringt.

Advertenties

Read Full Post »

Levensmoe, uitzichtloos lijden, voltooid leven – allemaal termen die de laatste jaren in toenemende mate in ons land te horen zijn, over het algemeen met betrekking tot euthanasie en hulp bij zelfdoding. Vaak wordt het gepresenteerd als humane en goede oplossing voor een groeiend probleem, als een daad van naastenliefde.

Maar hoezeer mensen ook lijden, hoe humaan het ook lijkt, een oplossing is het niet. Het is slecht een doekje om het bloeden te stelpen. Hoe vaak hoor je niet van de eenzaamheid die er onder ligt, ondermaatse zorg, pijn, geen doel meer om voor te leven en de naasten niet tot last willen zijn. In plaats van deze onderliggende zaken aan te pakken kiest men in Nederland liever voor de makkelijkere weg, hoe goed de onderliggende bedoelingen ook mogen zijn.

In plaats van als familie te zorgen voor een zieke, in plaats van mensen een vertrouwde, veilige en liefhebbende omgeving te geven, in plaats van liefde en aandacht, stoppen we mensen liever weg in allerlei tehuizen waar we misschien nog maar af en toe langs komen. In plaats van mensen zin aan hun bestaan te geven, ontnemen we die mensen door alles te willen seculariseren en het zoeken naar een zin van het bestaan, zeker in religieuze zin, als achterhaald en bijgelovig af te doen.

Met de huidige toestand in Nederland van steeds verder toenemende individualisering en secularisering vind ik het niet vreemd dat de vraag om euthanasie en hulp bij zelfdoding zo groeit. Als ik eenzaam in een kamer lag te stinken in mijn urine zonder hoop of geloof in een zin van mijn bestaan, zou ik dat evenzogoed willen. Maar het is geen oplossing: het is als maatschappij, als naasten, weglopen voor het werkelijke probleem.

Het wordt tijd dat de ziel in onze samenleving weer terugkomt. Tijd dat we weer omkijken naar onze naasten, dat we tijd vrijmaken voor hen die zich eenzaam voelen, dat we troosten wie verdriet hebben, dat we mensen met eerbied en liefde behandelen. Dat we weer zoeken naar de zin van ons bestaan. Dat kan zowel thuis als in een tehuis (verzorgingshuis, verpleeghuis, bejaardentehuis), zolang er maar echt liefde en aandacht is voor de persoon die dat nodig heeft.

Read Full Post »