Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Maria Tenhemelopneming’

Gewoon genade. Dat was deze mooie maandagavond van Maria Tenhemelopneming. Na een drukke dag kon ik op tijd naar huis komen om naar de Mis om 19u in Warfhuizen te gaan (onze eigen parochie heeft op deze dag alleen een Mis om 11u). Haasten, haasten, irritaties en boosheid naar mijn man. Gestrest in de auto. Bijzondere automobilist voor ons. Te laat aangekomen. Aargh. Van die gedachten dat hij toch eens zijn hersenen zou moeten gebruiken en dat het fijn zou zijn als Onze Lieve Heer hem dat eens duidelijk zou maken. Afijn, niet echt een ideale gemoedstoestand om bij de Mis te zitten.

Maar het moment dat ik over de drempel van de Kluis van Onze Lieve Vrouwe in Warfhuizen liep, was de boosheid weg. De irritatie en het verdriet weg. En was er alleen vreugde en dankbaarheid. Werkelijk een prachtige, ingetogen Mis gehad. In de Buitengewone vorm van de Romeinse Ritus nog wel. Prachtig blauw gewaad van de Pater (Beiers privilege), mooi gezang, echt heel devoot. Voor mijn kleine meid die ook mee was omdat ik haar nou eenmaal niet alleen thuis kon laten was het een beetje aan de late kant. Maar oh wat heeft ze zich goed gehouden. Sterker nog, ze is zelden zo lief geweest in de Mis. Wat heen en weer geloop, wat gebrabbel, maar over het algemeen enorm vrolijk en lief aanwezig. De bellen die gerinkeld werden op de vaste momenten in de Mis hadden helemaal haar aandacht. En het lege melkpak natuurlijk, want dat is superspeelgoed.

De terugweg was een stuk fijner dan de heenweg. Mooie lichte lucht, ritje door het platteland van Groningen.Elly en Rikkert op de achtergrond. En bij thuiskomst nog even heerlijk knuffelen met dochterlief. Na het live zien van het winnen van de gouden medaille van Sanne Wevers haar op bed gebracht. Haar lieve lijfje tegen me aan. Heerlijk warm, heerlijk lief. En zometeen komt manlief thuis. Die ga ik ook maar eens even goed platknuffelen.

Read Full Post »

Paar dagen vakantie, mooi weer, fijne mensen en een prachtige omgeving. Dat waren de ingrediënten voor twee mooie dagen in het zuidoostelijkere deel van het land. Daar het Maria Tenhemelopneming was moest een en ander natuurlijk om een Mis heen gepland worden. Gelukkig hebben we priesters in onze vriendenkring, waardoor dat totaal geen probleem was.

San Salvator in ’s Hertogenbosch

Het werd een privémis in de voorheen beruchte San Salvator in ’s Hertogenbosch, waar ze nu een priester hebben waar ze de hemel voor mogen danken. Mis in het Latijn, ad dominum, met in totaal vijf man, de priester inclusief. Erg mooi, hoewel denk ik met de tijd het een stuk soepeler zou gaan. Over het kerkgebouw kan ik kort zijn: de Bossche school is echt absoluut niet mijn stijl. Wat dat betreft was ik blij toen we na lunch genoemde priester even de Zoete Moeder gedag gingen zeggen in de kathedraal: toch iets meer mijn stijl.

Afin, gedag gezegd tegen de eerste priestervriend gingen we op weg naar de tweede, niet veel verder weg, op de locatie waar we anders deze week het vijfde Bootcamp zouden houden (snifsnif). De locatie voelt na twee keer een week daar verblijven (en de keuken als speelplaats gebruiken) toch een beetje als thuis, wat ook te merken was in de manier van doen. Het was gezellig, te veel eten voor het avondeten voor onze neus, en voor we het wisten moesten we alweer weg omdat de priester de Mis nog moest opdragen voor dit Hoogfeest.

Kijk in de st. Stevenskerk op wat voorheen het hoofdaltaar zou moeten zijn.

Wij zijn vervolgens op weg gegaan naar Nijmegen naar een goede vriendin van mij, waar we tot vrij laat hebben zitten praten over van alles en nog wat. De door onweer verlichte lucht was wat minder (gaat leuk worden als ik later kinderen heb), maar was gelukkig over tegen de tijd dat ik onder het dekbed kroop. Diezelfde vriendin gaf ons de dag erna een korte rondleiding door de mooie stad Nijmegen. Mooi, meer gelijkend op Groningen dan ’s Hertogenbosch, wat met de juiste connecties inderdaad meer als een groot dorp voelt. Ook even in de Stevenskerk geweest. Wat een prachtige majestueuze kerk moet dat geweest zijn. Zo zonde dat de protestanten met hun ketterse vernielingsdrang het zo toe moesten takelen.

Kronenburgerpark.

Na een drankje aan de Waalkade en wandeling door Kronenburgerpark (ik wist niet eens dat die in Nijmegen lag) was het tijd om door te rijden naar Malden waar de peetoom van mijn verloofde woont. Leuk om eens kennis te maken – heb je toch een gezicht (en meer) bij de naam zeg maar. Na salademaaltijd drie in twee dagen (gelukkig zijn salades er in allerlei soorten en maten en vaak erg lekker met dit warme weer) afscheid genomen om toch nog enigszins op tijd weer in Groningen terug te komen.

Begon ik eindelijk in slaap te sukkelen, waren we al in Groningen. Twee vermoeiende maar prachtige dagen. Even geen internet, geen sociale media – gewoon even echte contacten. Deze keer geen hele week afzondering nodig gehad om dat te beseffen, maar twee dagen met liefde, vriendschap en genieten van Gods mooie schepping.

 

Hier geen foto van maken was simpelweg geen optie.

Read Full Post »