Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Nijntje’

1. Afgelopen zondag begon de Adventstijd. De tijd dat we uitzien naar de komst van Christus en ons voorbereiden op het Kerstfeest. De liturgische kleur is, als het in de kerken goed gedaan wordt, paars. Een kleur van boete en inkeer. Nu draag ik normaal gesproken een zwarte mantilla of blauwe hoofddoek in de kerk (of heel soms een witte als dat beter matcht), maar nu had ik eens mijn donkerpaarse mantilla weer tevoorschijn gehaald. Mijn eerste mantilla overigens. Wat kleiner dan ik gewend was, maar hij zit nog steeds fijn. En verheugt u, want over een week gaat waarschijnlijk de roze mantilla om.

DSCF6755

2. Met het begin van de Advent komt ook de adventskrans weer op tafel. Ik heb al jaren een klein mega-kitcherig ding. Een leuk kransje vind ik zelf. Krijgen we na de Mis nog een kleintje aangeboden die over was na de kinderwoorddienst. Zegt manlief doodleuk: “en hij is ook leuker dan die van jou.” Ja, en bedankt he.

DSCF6753

3. De afgelopen jaren zorgde ik op de avond voor de 1e zondag van de Advent voor oliebollen. Een soort van oud-en-nieuw, maar dan anders. Dit jaar door alle drukte en vermoeidheid helemaal vergeten. Oeps.

4. Uitgebreid was het niet, maar ons kleine Sinterklaasvierig met het gezin was best leuk. We hadden de cadeautjes op zolder gezet, en voor elkaar en onze grote kleine meid een gedichtje geschreven. Voor ons in klassieke dichtvorm, voor haar in de vorm van een klein boekje. Er was weinig geduld vanuit de grote kleine meid voor de gedichtjes van papa en mama. Nee, haar eigen cadeautjes uitpakken, en die de rest, was toch echt het leukste. En toen ze haar Nijntje-servies had uitgepakt waren we haar geloof ik kwijt. En mama? Die voelde zich enorm geliefd door het prachtige gedicht dat Sinterklaas voor haar gemaakt had.

5. De kleine kleine meid bakeren we vanaf enkele weken na haar geboorte in bij het slapen. Toen ze een paar weken geleden koorts had en nogal hoestte hebben we dat niet kunnen doen en kreeg ze gewoon een slaapzakje aan. Dat leek goed te gaan. Tot twee weken terug. Toen was het de hele tijd bij mama willen liggen en vaak en de borst willen. Dat was even wat te pittig voor deze mama. En dus zijn we sinds begin deze week haar toch weer gaan inbakeren. Het voelt als een stap terug, maar er is nu in de nachten weer een stuk meer rust gekomen en ik kan tussen de voedingen door in ieder geval zo’n drie uurtjes slapen.

6. Kerstliedjes, ik hou er van. Echt. Alleen niet een hele maand vóór Kerstmis (nog voor het begin van de Advent), en dat het dan vervolgens op 27 december ook abrupt weer stopt. Terwijl de kersttijd dan nota bene net begonnen is.

7. Nu het in de avond weer vroeger donker is en de kersttijd nadert, komen er weer vele lichtjes vanuit de huizen. Ik word er altijd zo vrolijk van om op mijn weg heen maar vooral ook terug van het werk (ik ga op de fiets) langs al deze huizen te fietsen en naar binnen te kijken. Nu onze eigen boom nog.

Advertenties

Read Full Post »

Een kleine uitzondering in mijn beleid om geen herkenbare foto’s te plaatsen. Een kleine blik op onze lieve kleine deugniet, die gisteren 1 jaar is geworden. Een paar wetenswaardigheden danwel leuke foto’s.

1. Om te beginnen een lastige wetenswaardigheid. Ons dondersteende weigerde namelijk vanaf begin van het oefenen de fles, wat voor tips en trucs we ook toepasten, vrijwel alle adviezen opgevolgd. Vrijwel, want een kind maar gewoon een paar dagen geen drinken (en dus eten) geven zodat het uit pure wanhoop de fles gaat pakken, vond ik kindermishandeling. Mejuffrouw moest en zou per sé alleen direct uit mama’s borst drinken. En zo geschiedde.

Aangezien manlief geen werk heeft, heb ik tussen de middag live kunnen voeden tot ze een maand of zeven was. Toen accepteerde ze een papje van afgekolfde moedermelk, en hebben we dat tussen de middag gegeven. En zo vonden we een beetje onze weg. Uiteindelijk negen maanden borstvoeding gegeven, daarna gestopt omdat het gewoon niet meer te combineren was met alles. Helaas. Maar we hebben er wat voor over gehad en meegemaakt: alle cursussen van mij in Rotterdam, Amsterdam en Nijmegen, meerdaags. Waarbij het hele gezin dus mee moest. Onderwijsavonden die creatief ingevuld moesten worden. Sociale afspraken die eigenlijk niet gemaakt konden worden. En nu. Nu doet ze het super. Al moet ik zeggen dat mevrouw ook kunstvoeding weigerde, ook uit het sort of tuitbekertje waar ze wel andere dingen al uit dronk. En dus hadden we maar besloten geitenmelk te geven (wat lichter verteerbaar dan koemelk en minder kans op allergieontwikkeling), waar ze echt verzot op is. Liever een kind dat wel drinkt al wordt het drankje zelf nog niet aangeraden, dan een kind dat helemaal niet drinkt.

2. Boekjes. Ze is er dol op. Voorlezen is nog niet altijd een succes (lees: meestal niet), maar ze kijkt graag plaatjes en bladert nog grager door de boekjes. Ze verslindt de boekjes, regelmatig letterlijk.

DSCF6135

3. A(a)p, b/dal, ato (eerst voor auto, nog steeds voornamelijk, maar nu betekent het ook “uit” wanneer ze aan haar shirtje/rompertje/jurkje begint te trekken. Dada (papa – maar nog niet consequent/dagdag + zwaaien), nana (soms mama, ofzo). Echt superleuk om te horen wat ze allemaal aan het zeggen is. Meestal zijn het gewoon allerlei klanken, waarbij ze dan hele verhalen lijkt te vertellen. Ondanks haar weinig woorden weet ze aardig duidelijk te maken wat ze wil. En wat ze niet wil.

4. Net als haar mama blijkt onze dame slechthorend. Op dit moment nog mild, wel aan beide oren en volgens hetzelfde patroon als bij mij. Ze lijkt er vooralsnog geen last van te hebben, maar of het progressief is over de jaren, dat weten we niet. Vooralsnog komen we jaarlijks ter controle op het audiologisch centrum. En ik, gek genoeg kan ik me er eigenlijk niet druk om maken, al weet ik hoe frustrerend en pijnlijk (emotioneel) het regelmatig kan zijn. Binnenkort de eerste follow-up afspraak. Ik ben benieuwd.

5. Onder het mom van: kan je niet vroeg genoeg mee beginnen:

20160616_154500

Wees gegroet… doe ik het goed mama?

(De werkelijkheid was natuurlijk dat ze deze uit de tas van mama had geplukt en het nogal interessant vond met al die kraaltjes)

6. Nu onze dame kan lopen – ja, ze loopt, los – hebben we mooie rode regenlaarsjes gekocht. Niet overbodig met deze natte zomer. Mejuffrouw zag het echter als erg interessant speelgoed, en werd boos toen ik haar de schoentjes aan wilde trekken. Want ja, haar speelgoed moet toch niet om haar voeten. Domme mama die dat niet wist.

7. De tijd voor een digitaal scherm proberen we zo kort mogelijk te houden. Maar toch af en toe (lees: dagelijks) even samen een muziekfilmpje kijken op Youtube. Om jullie het deuntje ook in je hoofd te laten hebben, hierbij een van haar favorieten:

Of gewoon een CD van Elly en Rikkert opzetten. Wordt ze ook blij van.

Verder is het een superschat. Erg actief (lang leve de crèche tijdens de Mis), maar ook ontzettend lief en meestal best vrolijk. Niet de beste slaapster, maar een lieve glimlach maakt vervolgens veel goed. Op naar weer een jaar.

Read Full Post »