Feeds:
Berichten
Reacties

Een hart voor Maria

Op de facebookpagina van De Broederschap van Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin in Warfhuizen zag ik het volgende verzoek, dat ik graag hier met jullie, beste en devote lezers, wil delen. Een bijdrage wordt hierin zeer op prijs gesteld.

———————————————————————————-

Wij vragen jullie aandacht voor het volgende. Onze Lieve Vrouw van Warfhuizen mist nog het hart met de zeven zwaarden dat zo kenmerkend is voor een ‘Moeder van Smarten.’

Dat vinden wij als broederschap eigenlijk niet kunnen, maar wij zijn een straatarme organisatie, dus er zomaar eentje laten komen kunnen we niet. Nu hebben we in Napels een hart gevonden dat ideaal zou zijn. Het kost €430, een bedrag dat we volgens ons bij elkaar zouden moeten kunnen sparen als alle trouwe vereerders van Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin een kleinigheid zouden willen bijdragen.

Daarom bij deze de oproep: help ons Maria een hart te geven en schenk ons een bijdrage op rekeningnummer NL45TRIO0198535724 t.n.v. Broederschap O.L.V. vd Besloten Tuin te Glimmen o.v.v. HART VOOR MARIA

Een van de christelijke taken is zorgen voor onze naasten: niet alleen familie, onze vrienden, maar met name ook de mensen die het minder hebben. Denk bijvoorbeeld aan daklozen, verslaafden, hongerigen en zieken. Een op het eerste gezicht duidelijke, goed uit te voeren taak.

In de praktijk van alledag beland ik nogal eens in het bos van goede doelen en manieren om mijn naaste te helpen. Alleen al bij ons achter in de kerk liggen er blaadjes om meerdere projecten aan te prijzen: opvang Open Hof voor dak- en thuislozen, de Parochiële Caritas instelling die probeert financiële noodhulp te verlenen in de stad en dan heb je nog de mogelijkheid om zieken en eenzamen in de parochie te bezoeken. Mogelijk liggen er nog mee blaadjes, maar die zijn me dan nu alweer ontschoten. Als je dan de blaadjes gelezen hebt en de kerk uitloopt staan er bij ons standaard twee (overigens sympathieke) daklozen te bedelen.

Wanneer je op een zaterdag door de binnenstad van een willekeurige stad heen loopt, kom je minstens langs twee groepjes die je proberen donateur te maken van hún goede doel. De ene keer is dat bijvoorbeeld de WNF, de andere keer het KWF, weer een andere keer Oxfam Novib, en ga zo het rijtje van in Nederland erkende goede doelen maar bij langs. Op de terugweg naar huis kom je vervolgens zeker twee daklozen tegen, en bij de supermarkt om de hoek waar je besluit boodschappen te doen staat een glimlachende Riepe-verkoper (mét badge) die nog een aantal bladen kwijt moet. Thuisgekomen sla je de lokale krant open en zie je een noodkreet van de lokale voedselbank omdat de voorraden te hard slinken om het groeiend aantal van de voedselbank afhankelijke gezinnen fatsoenlijk te kunnen ondersteunen.

Tja, waar begin je dan, met je goede bedoelingen. Tenzij je miljardair bent, zal je een keus moeten maken uit wat je aan welk doel of persoon geeft. Zal je ja moeten zeggen tegen een klein aantal doelen, en nee tegen het gros. Ja zeggen is vaak niet het probleem, want de nood is hoog en je wilt graag een steentje bijdragen, het lijden dat er is verlichten. Nee zeggen is een stuk lastiger…want mag dat wel, kan dat wel? Doe ik dan niet te weinig voor mijn naasten, ben ik dan niet te egoïstisch, ontneem ik dan niet iemand zijn of haar kans op een beter bestaan, ontneem ik dan niet de wetenschap de kans om een geweldig goed nieuw medicijn te ontwikkelen?

Een antwoord dat heb ik niet, dat zal niemand hebben. Het belangrijkste is denk ik dat je met je hart geeft en met de middelen die je hebt. Voor de een zal dat tijd zijn, voor de ander geld. Het mag best een beetje kosten, je mag het best een beetje voelen, want stiekem hebben we met z’n allen vaak best een overvloed, al kost het soms wat moeite die overvloed te zien. En soms..soms hoort daar ook ‘nee’ zeggen bij, omdat je nou eenmaal niet anders kan. Nee zeggen, om te zorgen dat je ook ja kan blijven zeggen.

…. je naast je bidhoekje een stapel lege omhulsels van waxinelichtjes hebt. Het spreekt vanzelf dat een goede katholiek zo devoot is, dat er geen tijd meer is om de lege houders en gebruikte lucifers op te ruimen.

image

Bijbels, gebedsboeken en missalen, verplicht voor elke katholiek.

image

Close up van de stapel.

Cadeautje van mijn lief. Maakt vrouwtje blij.

image

Katholieken, opgelet. Er wordt weer van alles georganiseerd in den lande om naar toe te gaan en je geloof te sterken. Ik zou zeggen, pak alvast je agenda er bij.

22 maart: Stille Omgang
Jaarlijkse avond/nachtbedevaart in hartje Amsterdam, rondom het Eucharistische Mirakel dat daar enkele eeuwen geleden plaatsgevonden heeft. Een zeer indrukwekkende tocht, met katholieken van alle leeftijden die deelnemen. Vele parochies uit alle bisdommen organiseren busreizen naar de Mirakelstad die dag, zijn er lezingen her en der en in zo’n beetje elke katholieke kerk wel een Mis. Kijk dus even bij je eigen parochie of er iets georganiseerd wordt. Ik kan in ieder geval dit programma van harte aanbevelen: http://echtkatholiek.blogspot.nl/2014/02/stille-om-gang-amsterdam-22-maart-2014.html
Officiële link: http://www.stille-omgang.nl/

22 maart en 24 mei: deel 2 en 3 van de Hippocrates Course 2013/2014
Na een weekend afgelopen najaar, twee aanvullende studiedagen voor jonge katholieke werkers in de gezondheidszorg. Theologie en medische ethiek, met een gezellig en verbroederend sausje erover heen. Hoewel het weekend intensief was en basis voor de twee studiedagen, begreep ik dat je op zich ook los naar de 22e en 24e kan komen.
Link: http://johannesacademie.nl/nl/jac/activiteiten/studiedagen.html

17 april: The Passion
Hedendaagse vertolking van het lijdensverhaal van Christus. Met bekende Nederlanders, popliedjes en veel devotie. Dit jaar in het prachtige Groningen. Om te zorgen dat mede-bisdommers naar The Passion kunnen, zijn in veel parochies de Missen van Witte Donderdag vervroegd naar het begin van de avond (in Groningen bijvoorbeeld om 17.30, overigens zowel in de kathedraal als in de Franciscuskerk). Woon je in het noordelijkste bisdom van het land, check dan even parochieblaadje of -site om te zien of en zo ja wat de agenda van die avond is en of er ook speciale dingen rondom het evenement plaatsvinden.
Link: http://www.eo.nl/geloven/evenement/the-passion/

17 mei: Stichting Medische Ethiek – katholieke werkers in de gezondheidszorg
Eerste aftastende bijeenkomst voor katholieke werkers in de gezondheidszorg. Als katholiek sta je op een bepaalde manier in het leven, en hecht je aan normen en waarden die regelmatig afwijkend van de heersende ethische norm. Voor werkers in de gezondheidszorg kan dat een moeilijk spanningsveld opleveren, en is het prettig met mede-katholieken die dezelfde vragen en twijfels hebben, met elkaar in gesprek te gaan.
Link: http://www.medische-ethiek.nl/modules/extcal/event.php?event=91

24 mei: Meiprocessie Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin
Jaarlijkse meiprocessie door het prachtige Groningse landschap, naar een zo mogelijk nog prachtigere kluiskerk. En dat in het protestantse en heidense noorden. Devotie gegarandeerd, of het nou waait of niet. Doe niet ziek, doe katholiek en loop mee in deze processie.
Link: http://www.beslotentuin.nl/activiteiten/

Vasten, gebed en aalmoezen, de drie peilers van de Vastentijd. Drie peilers die samen middel zijn om dichter tot God te komen, en die God dichter bij je medemens en in de wereld brengt. Drie peilers, drie middelen, leidend tot één doel.

Van deze drie peilers is het vasten wel de meest bekende: minder eten, minder of niet meer snoepen, geen alcohol, geen vlees, etc etc. In de moderne tijd is ook het vasten van sociale media als Twitter en Facebook populair. Naar gelang wat jou veel afleid om je echt met God te verbinden kan je het stukje vasten invullen.

Nu bestaat het gevaar dat dit vasten, dit middel, een wel erg prominente plaats in het dagelijks leven inneemt. Niet verwonderlijk: je geeft immers juist dingen op die belangrijk voor je zijn/lijken, en die vaak veel tijd en/of aandacht vragen. Maar het is erg makkelijk om er in door te schieten en het middel als doel te gaan zien. In plaats van je dan af te vragen hoeveel je mindert om je geest vrij te maken om God te danken en te aanbidden en oog te hebben voor je omgeving, focus je je meer en meer op het volhouden van de door jou gestelde eisen voor het vasten. Tuurlijk, het is goed om wat zelfdiscipline te hebben, daar is niks mis mee, goed juist. Maar je moet je altijd blijven richten op wat helpt om jezelf waarlijk vrij te maken voor God.

Welke vraag wil je aan het eind van de Vastentijd positief kunnen beantwoorden: ben ik naar God toegegroeid en heb ik mezelf waarlijk opengesteld, of is het mij gelukt om het vasten vol te houden? Twee essentiële verschillen, het een gaat het om het doel, het ander om het middel. Net als bij een vriendschap: je vriendschap is niet pas goed als je dit en dat en zus en zo allemaal gedaan hebt, nee, je vriendschap is goed als je oprecht en open naar elkaar bent en elkaar liefhebt en waardeert zoals de ander is. Het een is een doel dat je af kan vinken, het ander een relatie.

Vasten, gebed en aalmoezen. Laat die drie in harmonie samenkomen om je relatie met God te vernieuwen en te versterken. En vraag je elke keer af: brengt dit mij dichter tot God, of laat me dit een chagrijnig kreng worden waar geen land mee te bezeilen is? Ik wens u allen een gezegende Vastentijd.

Ze zeggen wel eens: “een slimme meid is op haar toekomst voorbereid”. Mijn vader moet een helderziende blik gehad hebben toen hij leerde klussen: wetend dat ik later met een man zou trouwen die niet weet hoe fatsoenlijk een boormachine te hanteren en kastjes te repareren, heeft hij me van jongs af aan een ander aan basis meegegeven.

Ok, toegeven: deurklinken willen nog wel eens scheef op een kledingkast gezet worden, en als ik een gat in de muur wil boren, zijn er minstens twee pogingen aan vooraf gegaan voordat het gelukt is (of ik accepteer de mislukking en de hanger hangt vervolgens te los aan de muur waardoor het nog steeds niet functioneert), maar hey, het lukt. Kastjes worden gemaakt, deurklinken bevestigd en schilderijen opgehangen.

Van twee vrienden heb ik eens een paar iconen en een schilderijtje gekregen. Ze keken me al tijden aan, maar vandaag heb ik dan eindelijk hun verlangende blik beantwoord. Gewapend met boormachines, schroeven, touw en haakjes ben ik aan de slag gegaan. Het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf:

Iconen aan de muur

Van links naar rechts: Mama – Heilige Aartsengel Michaël – Mama met Kindje Jezus (icoon van de tederheid geloof ik)

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.