7 Quick Takes Friday (23)

1. Opnemen met een andere achternaam is best nog lastig. Om een beetje duidelijkheid te scheppen ga ik het ook op het werk overal gewoon aanpassen. Anders ga ik straks nog krijgen dat ik thuis met m’n meisjenaam opneem en op het werk met m’n getrouwde naam.

2. Gewoon omdat het zo’n lekker vrolijk nummer is:

3. Vandaag was de uitvaart van een oudtante die afgelopen weekend overleden is. Dat ze moge rusten in vrede.

4. Mijn onderszoeksprotocol is volgens mij nu bijna bijna heel erg klaar. ABR-formulier: check. Informatiebrieven voor deelnemers: check. Informed consent formulier: check. Informatie voor artsen die patiënten aan moeten melden: check. METC-protocol: bijna check. Nog een paar dingen verder en dan hoop ik het toch echt snel op te kunnen sturen.

5. Dat ABR-formulier is trouwens echt dubbel werk: heb je net het hele protocol geschreven, mag je het daar nog dunnetjes overdoen waarbij je geregeld nét niet dingen kan copy-pasten.

6. Vandaag was de tweede maal dat het Katholiek Nieuwsblad op de mat viel. Jaarabonnement als huwelijkscadeautje van oudtante van mijn man. Ik moet zeggen, best leuk om elke week in de bus te krijgen. Nu nog zorgen dat ik ook aan het daadwerkelijk lezen toekom.

7. Elke dag lezen we na het eten een stukje uit de bijbel. Ik een stukje uit het Oude Testament, hij een stuk uit het Nieuwe Testament. Mijn deel omvat momenteel de psalmen, met in principe elke keer eentje. Bij psalm 119 hebben we dat toch maar niet gedaan.

O, wij eigenwijzen

Mensen zijn eigenwijs en zeer goed in zelfbedrog. We menen heel goed te weten wat goed voor ons is, en ook als we stiekem beseffen dat wat we menen dat goed voor ons is eigenlijk toch niet goed voor ons is, zijn we heel goed in het bedriegen van onszelf.

In mijn werk als arts-assistent revalidatie kom ik hier dagelijks mee in aanraking. Niet alleen met mensen die hardnekkig door blijven roken en daar een beroerte aan overhouden waardoor ze halfzijdig verlamd zijn, maar bijvoorbeeld ook met mensen die beetje bij beetje hun been steeds verder geamputeerd zien worden als het gevolg van wonden die niet willen genezen omdat hun bloedtoevoer door het roken (al dan niet in combinatie met andere aandoeningen die ook nogal eens een leefstijlgerelateerde component hebben) zo allemachtig beroerd is geworden. Uiteraard daarna nog steeds gewoon de ene peuk na de andere opstekend, want ach, het zal wel meevallen.

Een andere groep zijn de mensen die na een verkeersongeval zodanig in de kreukels liggen dat ze moeten gaan revalideren. Hersenkneuzingen met soms als gevolg permanente hersenbeschadiging, botbreuken maar ook amputaties kunnen tot deze groep behoren. Een deel van de mensen zal hier niks aan kunnen doen, maar als ik vervolgens na het werk weer de weg op ga, vraag ik me wel eens af of mensen door hebben hoe gevaarlijk het eigenlijk is wat ze doen: bumperkleven, te hard rijden, rakelings inhalen, bellen onderweg en ga zo maar even door. Het lijkt zo onschuldig, maar er hoeft maar iets te gebeuren en het kan grandioos verkeerd aflopen.

Geen van deze mensen heeft deze gevolgen gewild, maar wel moeten ze allen met de gevolgen leven, en die kunnen zeer ingrijpend zijn. Ik ben daarom helemaal voor een strakke handhaving van geldende regels, en ook van een strikt rookverbod. Niet om mensen te pesten, maar om ze te behoeden voor de verschrikkelijke gevolgen die het kan hebben. Helaas hebben mensen de schadelijke gevolgen vaak pas door als ze keihard tegen de muur knallen, en zelfs dan nog geregeld niet. En zo komen we we weer bij het begin uit: mensen zijn eigenwijs en zeer goed in zelfbedrog.

7 Quick Takes Friday (22)

1. Perfect. Gewoon perfect. Dat was de trouwdag vorige week. Zo mooi, zo alles wat ik gehoopt en gedacht had, maar dan nog zoveel meer. Gedragen door elkaar, door alle mensen er om heen. Ik ben intens dankbaar voor de prachtige dag.

2. Zoals ook in de vorige, iets minder subtiele, post genoemd zijn mijn nu echtgenoot en ik een paar dagen weggeweest om even lekker te genieten van een paar dagen echt samen. Het was even heerlijk in een ook nog eens prachtige omgeving.

3. Vandaag de laatste spullen van mijn man verhuisd en samen de deur van het studentenhuis achter ons dichtgetrokken. Ik denk dat het besef van alle veranderingen pas echt gaat komen als de rust wat wedergekeerd is.

4. Afgelopen twee dagen een zeer goede cursus over traumatologie en brandwonden gehad. Zeer leerzaam, zeer leuk om contacten aan te halen. Zeer onder de indruk ook van wat er allemaal aan plotselinge ellende ons mensen kan overkomen. Ik heb gelijk maar even een brandblusser en blusdeken gehaald.

5. Gisteren was het Sacramentsdag, als je het goed doet zeg maar. In veel bisdommen wordt het om praktische redenen pas aanstaande zondag gevierd. Tot gisteren heb ik onderstaande sequentie nooit echt tot me genomen. Maar de tekst is best wel heel mooi en zou best wel eens weer wat vaker gezongen mogen worden.

6. In Zutphen kwamen we bij de grote protestantse (en ooit katholieke) kerk (die overigens nog steeds St. Walburgiskerk heet) het volgende beeld tegen. Identiteitscrisis?

7. Elke week is er in principe een behandelteambespreking over een deel van de patiënten. Ik ben nu twee weken afwezig, waardoor er allemaal onbekende namen op de lijst staan. En daar moet je dan een behandelteambespreking over leiden…

Misloze zondag: over prutsende priesters en slechte communicatie

Aangezien mijn lieve kersverse echtgenoot en ik na onze trouwdag een paar dagen in een hotel in de buurt van Zutphen verbleven, hadden we gisteren een aantal sites van parochies in de omgeving bekeken om te zorgen dat we naar een Mis konden in de buurt. Van een aantal Missen wisten we dat het goed zou zijn, maar aangezien die vroeger op de ochtend waren en het toch wel ons minihuwelijksreisje was met relaxte ochtenden besloten we voor een Eucharistieviering om elf uur te gaan in Deventer.

De kerk zag er mooi en degelijk uit en de overwegingen van de priester die de Mis zou doen was niet slecht. Dat durfden we wel te vertrouwen, ook met in het achterhoofd dat mocht het toch niet goed zijn, we altijd nog aan het einde van de middag in Groningen naar de Poolse Mis konden.

Zo gezegd, zo gedaan. Wij op weg naar Deventer. De kerkklokken waren al aan het luiden. De kerk was inderdaad erg mooi. Achterin lagen liturgieboekjes, dus wij die doorbladeren. Het heeft maar een aantal seconden geduurd om te beseffen dat het geen Mis zou zijn: het was een viering die deed alsof ze een Mis was, maar een dusdanig tafelgebed had (wat een woord ook trouwens) met ontbrekende consecratiewoorden, dat we voor de dienst begon maar weer terug de auto in gegaan zijn.

Na een rit terug door het mooie landschap, maar met een gevaarlijke, op z’n zachts gezegd onfatsoenlijke, bumperklever achter me (die als het goed is binnenkort een gepeperde brief/aangifte van de politie kan verwachten), lekker thuis wat opgeruimd om het weer leefbaar te maken. Ruim op tijd op de fiets gestapt richting de Mis..of althans, dat dachten we. Bij aankomst bleken er al wat Polen te wachten voor een dichte deur, en al vrij snel bleek er geen Poolse Mis te zijn, ondanks dat dat nog wel op de site van de parochie stond.

Een Misloze zondag dus, voor het eerst in jaren. Thuis met m’n lief maar vespers gebeden met daarbij de mislezingen van vandaag. Toch nog eventjes en momentje extra en bewuste aandacht voor God. Maar het blijft nogal waardeloos geen Mis gehad te hebben.

Laten we daarom bidden voor de Kerk en de priesters, dat zij waarlijk herders mogen zijn van Gods kudde (en er niet zelf een potje van gaan maken).

Stilte..

…voor de storm. Of zoiets.

 

Het is een beetje stil hier momenteel. Met nog geen week meer voor de bruiloft kom ik aan weinig andere dingen dan de laatste voorbereidingen en m’n werk/opleiding toe. Er zullen daarom pas na de bruiloft weer blogposts komen.

 

Ik zou u allen willen vragen om in de voorbereiding op volgende week voor ons te willen bidden (ook voor een beetje mooi weer als het kan).

7 Quick Takes Friday (21)

1. Na het eerste potje dik en het tweede potje op één punt na verloren te hebben, gisteren eindelijk van m’n lief gewonnen met het prachtige bordspel Agricola.

2. Voor de Disney-liefhebbers..en eigenlijk ook voor de niet Disney-liefhebbers:

3. Onder het mom van lachen is gezond, tweemaal Lord of the Ring in vijf seconden:

4. We hebben een koning! Lang leve de koning. Uiteraard blijft moeders de baas, dus als ze zegt “even wuiven misschien” dan heb je dat gewoon te doen.

5. De prinsesjes waren echt prachtig afgelopen dinsdag, hoewel ik blij was dat de blauwe jurkjes allen subtiel iets verschilden. Amalia loopt en kijkt echt al als een toekomstige koningin. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat worden. En Ariane..volgens mij is dat best een leuke deugniet.

6. Wat hebben we toch een prachtige koningin:

7. Huwelijksvoorbereiding traditionele stijl: de rommel in je huis weg doen of opbergen, zodanig dat er ruimte is voor een tweepersoons bed.

7 Quick Takes Friday (20)

1. De KNO-arts heeft mijn oor weer goed bevonden. Hij irriteert soms nog wel, maar dat is het ook wel zo’n beetje. Nu hopen dat de volgende ontsteking lang op zich laat wachten.

2. Dinsdag was “The other Boleyn girl” op tv. Een film over de tweede vrouw van Henry VIII. Het blijft me verbazen dat er een nieuwe kerk opgericht werd doordat een koning zijn seksuele driften niet onder controle had, terwijl diezelfde kerk vervolgens natuurlijk wel weer gewoon een strikte seksuele moraal hanteert (ik zie het volk het nou niet bepaald goedkeuren als een van de heren kroonprinsen vreemd zou gaan, laat staan wat de koningin als hoofd van die kerk er van zou vinden).

3. De vorige blogpost stond in het teken van de zoektocht naar een katholieke kerk in Harrogate. De avond van de daaropvolgende dag ben ik een stukje gaan lopen naar de andere katholieke kerk in Harrogate, meer noordelijker. Heb daar helaas niet binnen kunnen kijken. Wel trof ik onderstaand bericht aan bij de ingang:

Helder opschrift (even over de spellingsfout(en) heen kijken), verdrietig dat het nodig is.

4. Inmiddels is ook de proefsessie voor kapsel en visagie geweest. Ze voelde echt heel mooi aan wat ik graag wil. Voelde me helemaal mooi. Het was alleen wel grappig: mijn haar is blijkbaar zodanig zwaar dat met de gewone lak en kruldingen een groot deel van de krullen al na een kwartier ofzo uitgezakt was of begon uit te zakken. Dat vraagt om wat zwaarder geschut voor de dag zelf.

5. Afgelopen zondag ontvingen vele jongens en meisjes voor het eerste de Heilige Communie. Een mooi moment voor deze kinderen, voor het eerste Onze Lieve Heer mogen ontvangen. De meeste kinderen zien er hier erg mooi uit, met ook kleine bruidjes, dat is op sommige plaatsen wel eens anders. Alleen de herrie die er rond en ook tijdens de Mis is op deze dagen..ik zal maar zeggen dat slechthorend zijn soms een zegening is.

6. Deze week was er wel een stel zogenaamde feministen die het nodig vonden een ander schandelijk te beledigen omdat diegene een andere mening er op na houdt. Want ja, als iemand het niet met je eens is, ga je als een hoer onware leuzen lopen uiten en iemand met wijwater besprenkelen. Dat dwingt respect af namelijk en maakt je tot serieuze gesprekspartner. Maar dan niet. Gelukkig zijn er mensen als de beste monseigneur in kwestie die bijzonder mooi en respectvol reageren op zulke laster. Lees voorts ook: http://www.antondewit.nl/de-ludieke-leonard/

7. Vandaag wat meer tijd om te koken. Samen met een wat herstellende eetlust was dat een mooie gelegenheid net even wat specialers te maken:

Links boven: courgette met ui; rechts boven: spaans omelet
Links onder: gebakken aardappeltjes; rechts onder: tomaat en gesmolten kaas.